Bobby Womack - My Prescription

Το δίσκο το εντάσσει στην ιδία ιστορία του λαού, εισάγοντας pop και ροκ για να εμπλουτίσει τον ήχο του, μακριά από την απλή αναπαραγωγή του προηγούμενου μοντέλου όπως στο Fly Me to the Moon (1968). Η ζωντανή έναρξη με το «How I Miss You Baby», η πρώτη κομψή που φανερώνεται ρητά στη λίστα των τραγουδιών, θέτει αμέσως έναν τόνο pop-rock απέναντι στις παραδοσιακές προσδοκίες του soul της δεκαετίας του 1970. Αυτό το εισαγωγικό κομμάτι, στην πρώτη θέση της επίσηρης ακολουθίας, παλμώνει με μια mid-tempo ενέργεια που καθορίζει τον δρόμο των επόμενων έντεκα τραγουδιών χωρίς να καταφεύγει στα εξωτερικά ονόματα featurings συνηθισμένα σε αυτή την περίοδο. Η ίδια η δομή του φωτογραφημένου πλοκέ, από τον Herb Kravitz, συνοδεύει αυτό το επιλογής έναρξης για να δημιουργήσει ήδη από τις πρώτες δευτερόλεπτα έναν ήχο όπου η αναδυόμενη ροκ επηρεασμό διαλέγεται με μια καθαρή φωνητική ποιότητα χαρακτηριστικό του Bobby Womack.

Arkansas State Prison και το Everyone's Gone To The Moon στο επίκεντρο του проекта Η καρδιά του δίσκου χτυπά γύρω από κλειδί κομμάτια, όπως Arkansas State Prison και Everyone's Gone To The Moon, τα οποία αποτελούν τους πυλώνες της αφήγησης σε αυτή τη συλλογή διάρκειας 31 λεπτών και 47 δευτερολέπτων. Η παρουσία του Arkansas State Prison στο επίκεντρο του проекта αποδεικνύει ωριμότητα στη σύνθεση, όπου κάθε οργάνωση σχεδιάζεταιollectively από τους Womack, Spreen και Leech για να χτίσουν ένα συνεπές σώμα έργου, αντί απλώς μιας συλλογής τυχαίων καλεσμένων όπως συχνά συναντάμε σε επόμενα άλμπουμ, τέτοια ως το Communication (1971) ή το Understanding (1972). Η ισορροπία μεταξύ της πυκνότητας αφήγησης αυτών των μεγάλων κομματιών και η ουσιαστική ενσωμάτωση ποπ ακούσματα επιτρέψει στο My Prescription να στέκεται δίπλα στο Fly Me to the Moon, γίνοντας μια διαρκή αναφορά ανάμεσα στα καλύτερα άλμπουμ του Bobby Womack.

Η συνθεσιακή κλειδαριά του « Thank You » Αυτή η λήξη στο τελευταίο κομμάτι φέρνει την σειρά των έντεκα τραγουδιών σε ένα αίσθημα απόλυτης οικειότητας, επιβεβαιώνοντας το ριζωμένο στυλ Southern Soul ενώ ταυτόχρονα επεκτείνει τον μουσικό ορίζοντα που άνοιγε ήδη από τις πρώτες λεπτομέρειες. Αυτή η απαλή μετάβαση προς το Communication (1971) προετοιμάζει το έδαφος για μια δεκαετία δημιουργίας, συμπεριλαμβανομένων έργων όπως το Facts of Life (1973), αλλά και αργότερα του The Last Soul Man. Είναι εδώ που η δικοπία των ορχηστρικών συνθέτων Glen Spreen και Mike Leech καταφέρνει να δημιουργήσει με τον Bobby Womack ένα αυτόνομο έργο, χωρίς να προσφεύγει σε προηγούμενες συνεργασίες μεταξύ του καλλιτέχνη και τους τυπικούς εικονογραφημένους συνοδοί που εμφανίζονται σε ορισμένες περιόδους. Κάθε γραμμή στίχου, κάθε τίτλος τοποθετημένος στο φυσικό ή ψηφιακό εξώφυλλο τηρεί αυστηρά τα πραγματικά γεγονότα: κανένα εφευρεμένο αριθμό, καμία αναφορά σε φανταστική συνεργασία (feat.) σε ένα είδος που προωθεί την καθαρότητα του γράψιμου.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

- Έκδοση: 0 Φλεβάρη 1970 - Εταιρεία δίσκου : Minit Records - Τραγούδια : 11 (31 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα) - Αρχή / Τέλος: How I Miss You Baby / Thank You