Bobby Womack - Communication

دور از جاه‌طلبی‌های گسترده R&B مدرن، Communication در سال ۱۹۷۱ به مثابه یک معماری صوتی دقیق ایستاده است که در آن هر دقیقه ارزشمند محسوب می‌شود. این آلبوم قصد ندارد اندیشهٔ عمیق را در سیلاب همکاری‌ها غرق کند؛ برعکس، با قاطعیت قدرتِ صدای سولو قادر به تحمل وزن عاطفی پیچیده‌ترین ملودی‌های تک‌نفره را اثبات می‌کند. بادی واماک در اینجا میان خلوص محدودهٔ صوتی و فرا رسیدن موفقیتی رادیویی که مسیر هنری او را برای همیشه تغییر خواهد داد، تنش ایجاد کرده است. این آلبومی است که فرمت فشرده خود به مثابه پیام عمل می‌کند: هشت قطعه موسیقی در مجموع حدود ۳۶ دقیقه؛ همینجاست که تمام زیبایی ساختاری آن نهفته است.

ارتباط و تنهایی صوتی در قلب پروژهٔ استودیویی

نام آهنگ افتتاحیه Communication تنها مقدمه‌ای برای معرفی این کار نیست; بلکه بلافاصله پایه‌های فلسفی و سبک را نیز بنا می‌کند. هیچ دستی خارجی وجود ندارد که اجرای آن را رقیق کند: این یک اعلام استقلال کامل است که همکاری‌های بیرونی در مورد این قطعهٔ خاص را رد می‌کند. تولیدکننده با دقت ویژه‌ای بر هویت صوتی اصلی تمرکز کرده و این آهنگ را پیش از اینکه موفقیت، چهره کار تجاری را تغییر دهد، به منشوری برای تنهایی خلاق تبدیل نموده است. تمام انسجام آلبوم بر پایهٔ همین آغازِ تنها بنا شده: صدایی که مستقیماً بدون فیلتر یا واسطه با قلب مخاطب سخن می‌گوید.

That's The Way I Feel About Cha: صعود به قله‌های چارت‌ها

اگر آلبوم Communication دروازه ورود را می‌گشاید، بی شک با تک‌آهنگ «That's The Way I Feel About 'Cha'» است که بادی وامک (Bobby Womack) موفق به دستیابی به شکوفایی واقعی تجاری و بین‌المللی خود می‌شود. این قطعه تنها یک اثر ساده در کاتالوگ نیست؛ بلکه سنگ بنای اصلی محسوب می‌شود که آلبوم را تا رده‌های اول بیلبورد آر اندبی (Billboard R&B) بالا می‌برد و در سال ۱۹۷۲ به جایگاه دوم دست یافت. حضور این هیت بزرگ، نگرش نسبت به کل اثر را کاملاً تغییر داد: Communication اکنون فراتر از یک آلبوم تمرین صوتی است؛ آن تبدیل شد به پل ارتباطی برای هنرمندی که همزمان با حفظ اصالت سبک خود، در لیست‌های محبوب و آر اندبی نفوذ گسترده‌ای کسب کرد. این تک‌آهنگ که همچنین رتبه ۲۷ بیلبورد چارت پاپ را از آن خود کرده است، ثابت می‌کند که وامک توانسته بدون خیانت به ماهیت اولیه هنری خود، سد بین سول اصیل و شنوندگان عادی عمومی را شکست.

(If You Don't Want My Love) Give It Back: اداریتِ یک هنرمند سخت‌گیر

فراتر از تک‌آهنگ شاخصی که بابی وامک را به قله چارت‌ها رساند، در ترک (If You Don't Want My Love) Give It Back جنبه دیگری از این آلبوم نهفته است: آن سوی هنرمندی که سازش نمی‌پذیرد. برخلاف یک ضبط استودیویی منفعل ساده، این نسخه شفافیت کار ویرایشی خاص و آگاهانه را به نمایش می‌گذارد. این نشانگر اضافی از سختگیری هنری اوست که اجازه داده تا حتی در برابر وسوسه‌های تجاری ارائه شده توسط That's The Way I Feel About Cha، هویت قوی خود را حفظ کند. بابی وامک پس از ترک‌ای رها می‌گذارد که هر قطعه با دقت انتخاب شده است تا به عنوان یک پروژه منسجم عمل کند، بدون اینکه طول کل اثر سنگین شود. شکست سبک ناشی از موفقیت پادروایی هیچ‌گونه وحدت آلبوم را ویران نمی‌کند؛ برعكس، تأیید می‌شود که Communication پیش از آن یک اثر کامل در خود بود. میان این آغاز تنهایی و تک‌آهنگی که چارت‌های آر اند بی سال ۱۹۷۲ را تحت تاثیر قرار داد، وامک پل ارتباطی بین خلوص سول به یک سو و موفقیت موسیقی پاپ به سوی دیگر می‌سازد. در پایان، Communication بسیار فراتر از یک آلبوم استودیوی ساده باقی مانده؛ این مرحله بنیان‌گذار جایی بود که بابی وامک قوانین خود را قبل از آنکه دستورات تجاری بر او تحمیل شوند، تعریف کرد. تنها هشت قطعه برای حدود ۳۶ دقیقه شنیدار، یک فرمت کلاسیک اما چالش‌برانگیز را强 می‌گذارد که رقیق شدن بیش از حد ترک‌ها را رد می‌کند. در همین آلبوم است که او گذری ظریف میان استقلال مطلق صوتی و تابش بین‌المللی که That's The Way I Feel About Cha خواهد یافت، هماهنگ می‌سازد. اثری که در آن هر انتخاب تولید برای تقویت هویت هنرمندی به کار رفته است که توانایی ایستادگی در برابر سرنخای موفقیت را دارد بدون اینکه هیچ‌گاه روح خود را از دست بدهد.

مشخصات فنی

- تاریخ انتشار: ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۱ - شرکت ضبط : United Artists - آهنگ‌ها: 8 (35 دقیقه و 51 ثانیه) - شروع / پایان: Communication / Yield Not To Temptation