En Vogue - Born to Sing

Album Born to Sing berfungsi sebagai satu manifesto bunyi, dikeluarkan pada 3 April 1990 melalui Atlantic Records, untuk menggabungkan genre tanpa mengorbankan warisan soul mereka. Album studio pertama kumpulan ini, yang dibentuk di Oakland pada tahun 1988, selepas mereka menyertai projek FM2 pada tahun yang sama, bermula dengan satu lagu yang hebat: Party.

Rangkaian bunyi moden dan hibrid

Lagu pembuka ini, yang menjadi nombor 1 dalam album, segera mewujudkan estetika moden kumpulan ini. Ini bukan sekadar versi semula atau eksperimen kecil, tetapi sebuah binaan yang dicipta oleh duo Denzil Foster dan Thomas McElroy, bersama-sama dengan sumbangan Hughie Prince, Don Raye, Marvin Yancy dan Chuck Jackson. Produksi ini bertujuan untuk mencapai moderniti yang ketara, menggabungkan soft hip hop soul, pop, R&B permulaan tahun 90-an, rap dan new jack swing untuk memberikan piawaian komersial yang tinggi sejak awal keluaran. Tempoh keseluruhan ialah 51 minit 07 saat.

Pengukuhan genre new jack swing oleh Hold On

Lirik Party berfungsi sebagai titik permulaan utama untuk trek ini. Ia menunjukkan bagaimana ahli kumpulan, yang awalnya direka sebagai tiga orang oleh Foster dan McElroy sebelum penyertaan Terry Ellis, berjaya memberikan harmoni vokal yang segera. Lirik ini bukan sekadar pengenalan, tetapi merupakan penyataan niat yang mempersiapkan pendengar untuk mendengar yang menggabungkan lagu-lagu yang disusun dengan baik dan komposisi dengan tempo sederhana. Suasana di sini adalah tentang persatuan, di mana setiap ahli mampu menjadi penyanyi utama dalam setiap lagu. Rencana ini telah dirancang oleh pengurus muzik seawam 1988, apabila hampir tiga ribu wanita mengambil bahagian dalam persembahan. Pembukaan solo atau bersama ini menetapkan nada untuk album yang perlu menggabungkan warisan Suprêmes dan Martha and the Vandellas dengan keunikan bunyi band baru.

Keunikan Debbie T. dalam lagu Lies

Kesedaran komersial mula terbentuk pada Hold On, single pertama dalam album ini. Lagu ini menjadi popular dan berada dalam carta muzik pop dan RnB, serta mencapai nombor 1 dalam carta Hot Dance Music/Club Play. Lagu ini kemudian menduduki tempat ke-5 di United Kingdom, yang menunjukkan keberhasilannya dalam kelab-kelab di Eropah. Hold On memantapkan genre soft hip-hop soul dalam carta Amerika, menunjukkan bahawa visi Foster dan McElroy berfungsi dengan baik. Kualiti vokal kumpulan ini menjadi fokus utama, menunjukkan bahawa ia mampu bersaing dengan lagu-lagu pop sambil mengekalkan keaslian RnB yang membezakan album ini daripada pengeluaran lain pada masa itu.

Pencapaian yang luar biasa dan ulasan

Dalam album di mana harmoni vokal adalah penting, satu-satunya elemen luaran adalah Lies feat. Debbie T.. Ini adalah satu-satunya lagu dalam album yang mempunyai kolaborasi, yang merupakan elemen penting dalam analisis projek ini. Debbie T. hanya muncul dalam lagu ini, yang dikodifikasi dalam senarai lagu sebagai pengundang rasmi untuk lagu Lies. Lagu ini, single kedua dalam album, juga mencapai nombor 1 dalam carta Billboard RnB dan berada dalam 40 lagu teratas dalam carta pop. Ini adalah kerjasama yang tepat, di mana pengundang berfungsi untuk lagu itu, bukan sebaliknya, menghormati struktur yang direka oleh pengeluar.

Kesuksesan komersial lagu "You Don't Have to Worry"

Daya jualan album ini juga bergantung pada You Don't Have to Worry, single ketiga daripada album ini. Single ini juga menduduki tempat pertama dalam carta Billboard RnB, yang menunjukkan dominasi kumpulan ini dalam carta ini. Single ini merupakan sebahagian daripada rangkaian lagu yang telah membantu album ini menerima pengesahan platinum daripada RIAA. Kualiti vokal dalam lagu ini dipuji kerana keupayaan mereka untuk menyampaikan emosi lagu dan juga dinamik muzik. You Don't Have to Worry menggambarkan logik kejayaan teknikal di mana setiap lagu direka untuk memaksimalkan potensi jualan, yang telah dicapai dengan berjaya walaupun terdapat beberapa perbezaan dalam penyampaian vokal pada lagu lain. Ini menunjukkan bagaimana kumpulan ini berjaya mengekalkan kualiti tinggi sambil meneroka pelbagai aspek bunyi perkampungan baharu.

Akhir perjalanan jualan album ini ditulis dengan Don't Go, single terakhir daripada Born to Sing. Single ini menduduki tempat ketiga dalam carta RnB, yang menunjukkan bahawa album ini kekal berkuasa walaupun dalam pelancaran selanjutnya. Don't Go menggambarkan keupayaan kumpulan untuk menghasilkan lagu dengan potensi untuk menari sambil mengekalkan identiti soul yang mereka miliki. Ini merupakan lagu yang menandakan akhir kejayaan pertama kumpulan ini, dan mengarah kepada projek baharu seperti Funky Divas.

Album ini mempunyai kedudukan yang penting dalam sejarah kumpulan ini, berfungsi sebagai jembatan penting antara karya awal mereka dan kejayaan besar di masa depan. Album ini adalah album studio pertama yang direkam oleh En Vogue, sebuah kumpulan yang keberadaannya telah dirancang selepas mereka menyumbang kepada projek FM2 pada tahun 1988. Album ini membuka jalan untuk karier yang mencapai puncak dengan Funky Divas pada tahun 1992, diikuti oleh EV3 pada tahun 1997, Masterpiece Theatre pada tahun 2000, dan The Gift of Christmas pada tahun 2002, sebelum era yang lebih baru yang ditandai dengan Electric Café pada tahun 2018. Syarikat rakaman Atlantic Records telah mengenal pasti potensi kumpulan ini seawal itu, mengubah konsep kumpulan tiga orang kepada kumpulan empat orang selepas ujian Terry Ellis. Pembentukan kumpulan ini berdasarkan visi yang jelas: untuk mencipta sebuah unit di mana setiap ahli mempunyai keupayaan untuk memimpin dalam setiap lagu, menggabungkan kecerdasan dan suara yang kuat dalam gaya Suprêmes tetapi dengan keaslian yang baru. Senarai lagu mencerminkan hasrat untuk reka bentuk bunyi, di mana lagu-lagu disusun untuk memaksimalkan kesan komersial sambil meneroka pelbagai genre, dari soft hip hop soul hingga new jack swing. Kehadiran Boogie Woogie Bugle Boy di kedudukan keempat atau Time Goes On di kedudukan ketujuh menunjukkan keinginan untuk mempelbagaikan tempo dan suasana, daripada lagu-lagu yang indah hingga komposisi dengan tempo sederhana. Pendekatan muzik ini telah membolehkan En Vogue memenangi lebih banyak anugerah pada MTV Video Music Awards berbanding kumpulan wanita lain dalam sejarah saluran itu, dengan jumlah tujuh anugerah. Ulasan kritik juga menyokong kejayaan ini: walaupun beberapa lagu seperti Just Can't Stay Away dan Part of Me menerima ulasan campur, keseluruhan album dipuji kerana segera dan keupayaannya untuk memberikan kesan yang halus kepada genre rap jalanan yang dominan pada masa itu. Album ini dikelilingi oleh dua lagu yang menggambarkan pelbagai pilihan muzik: Party sebagai pembukaan dan Waitin' on You sebagai penutup. Di antara kedua-dua lagu ini, beberapa lagu seperti Just Can't Stay Away dan Part of Me telah diklasifikasikan sebagai tidak berjaya oleh Jose F. Promis dalam majalah AllMusic, walaupun beliau menilai keseluruhan karya sebagai karya yang berjaya. Dennis Hunt dari Los Angeles Times telah menyatakan bahawa beberapa gabungan vokal mungkin menyakitkan telinga atau tidak selaras, yang merosakkan beberapa lagu walaupun dengan kualiti yang umumnya positif. Daryl Easlea dari BBC Music juga telah menekankan sifat segera dan menular daripada album itu, melihatnya sebagai penyelesaian yang halus kepada fenomena rap jalanan yang dominan di Amerika Syarikat. Kevin Westenberg, penulis untuk majalah Spin, telah memuji harmoni yang luar biasa daripada para wanita, mengingatkan bahawa jenis harmoni vokal seperti ini jarang didengar. Jan DeKnock dari Chicago Tribune akhirnya telah menekankan bahawa setiap suara dapat didengari dengan jelas walaupun terdapat perubahan dalam projek. Ulasan kritik yang bernuansa tetapi secara keseluruhan positif ini mengesahkan bahawa Born to Sing adalah album yang mengubah permainan dalam karier En Vogue, mengubah kumpulan girl group menjadi ikon yang berjaya seawal itu.

Butiran Teknik

- Tarikh Keluaran: 3 April 1990 - Label: Atlantic Records - Jumlah Lagu: 12 (51 minit 7 saat) - Pembukaan / Penutup: Party / Waitin' on You - Pengiring: Debbie T. - Album Sebelumnya: Best Of (1970)