18 Karat Gold - All-Bumm

CHRONIEK: << All-Bumm >>: onze korte nummers die een psychedelische blues vertegenwoordigen.

De EP "All-Bumm" van de band 18 Karat Gold, ook wel Achtzehn Karat Gold genoemd, werd in juni 1973 uitgebracht bij United Artists Records. Dit unieke studioalbum, geproduceerd door Olaf Kübler, onderscheidt zich door een instrumentale aanpak die een bluesy psychedelische rock sound definieert. Het album bevat elf korte nummers, waaronder "Going Home", "Come On Monday" en "Cool". De plaat werd gedistribueerd onder de catalogusnummers OSA (941037) en UAS 29559.

All-Bumm: een kijkje in de psychedelische blues en de pionierende krautrock, via elf korte nummers.

Geproduceerd door Olaf Kübler, wordt het album beschreven als een "goede bluesy psychedelische rock", met een pionierende Krautrock-aanpak rond 1970. De band, gevormd in 1973 in München, wordt vaak geassocieerd met de Krautrock-beweging, hoewel sommige bronnen het beschrijven als een mix van psychedelische bluesrock, glamrock of hardrock. Hun pionierende werken rond 1970 kunnen elke liefhebber van dit subgenre doen denken dat het een typisch Krautrock-album is. Het album bestaat uit 11 korte nummers. "Going Home" opent de eerste kant en dient als introductie tot deze geluidsomgeving. Het is een kort nummer dat de spanning tussen hardrock en de vloeiende bluesy sound weergeeft, zoals beschreven door verschillende bronnen. De productie van Olaf Kübler omkadert deze klanken om een coherent geheel te creëren.

Come On Monday: de voortzetting van een pionierende krautrock sound.

"Come On Monday" zet deze verkenning voort op de eerste kant, en vormt een directe voortzetting van de vorige track. Het is een van de elf korte en pakkende nummers die dit unieke album vormen. De structuur van het album geeft de voorkeur aan deze korte nummers om een constante dynamiek te behouden tijdens het luisteren.

Flying: het hoogtepunt van een uniek werk van de band 18 Karat Gold.

"Flying" bevindt zich op de eerste kant, voorafgaand aan de nummers op de tweede kant. Het vertegenwoordigt een hoogtepunt in deze serie van elf korte en krachtige tracks. De aanwezigheid van dit nummer illustreert het vermogen van de band om een levendige energie te behouden, ondanks de korte composities.

Elektric Infected: de verkenning van existentiële thema's door middel van belangrijke nummers zoals Dr.Stein (5%).

De tweede kant introduceert nummers met meer suggestieve namen, zoals "Dr.Stein (5%)" en "Elektric Infected". Deze nummers zetten de lijn van de band voort door een gevarieerd klankpalet te verkennen. Het nummer "I Am Just A Man" volgt op dezelfde kant, en voegt een tekstuele dimensie toe aan de luisterervaring.

Star-Eyed: de coherentie van een uniek werk, gecreëerd door de band die in 1973 in München werd gevormd.

"Star-Eyed" vervolgt het eerste deel van de plaat en behoudt tegelijkertijd zijn eigen identiteit, terwijl het trouw blijft aan de algemene visie van Olaf Kübler. Het is een van de elf korte nummers die dit studioalbum van de Duitse band definiëren. De coherentie van dit unieke werk wordt behouden door de afwisseling van nummers met verschillende titels, maar die allemaal dezelfde muzikale aanpak delen.

"Cool" sluit de plaat af met een rustgevende noot, als een tegenhanger van de energiekerdere nummers die eraan voorafgingen. Het is het laatste nummer van de tweede kant, waarmee dit album van 11 korte nummers wordt afgesloten. De productie van Olaf Kübler geeft dit nummer een passende plaats binnen de algehele structuur van het unieke studioalbum.