
Alkpote - Ogre
Tussen de brute energie van zijn EP Vie rapide en de diepte van zijn vorige studioalbum Monument (2019) consolideert dit album zijn muzikale universum, terwijl het tegelijkertijd probeert zijn isolement te doorbreken ten gunste van het collectief.
Het album Ogre consolideert het muzikale universum van Alkpote
Het studioalbum Ogre komt als een consolidatie van de eerdere verworvenheden, duidelijk gepositioneerd voorafgaand aan de publicatie van zijn toekomstige plaat LSDC (2023). De structuur van het album is zorgvuldig bedacht: het begint met de titel « Ogre », die als opening van het project dient, en eindigt met « Essouflé » om de sequentie af te sluiten. Deze opbouw omringt het geheel van de nummers en biedt een gevoel van samenhang tussen de tussennummers. De aanwezigheid van het label Arista France in de credits markeert een specifieke fase in de carrière van de artiest, wat bevestigt dat het een professionele benadering is zonder dat het album zich mengt met zijn eerste groepsalbum Haine, Misère Et Crasse (2006) of eerdere soloalbums zoals L'Empereur (2008) of Inferno (2018).
Ogre, Que du buzz en Dilemme: de pijlers van een album van 50 minuten en 21 seconden
Het nummer 'Que du buzz' neemt een centrale plaats in in het luistertraject, terwijl 'Dilemme' zich tegen het einde van de tracklist als een tekstueel ankerpunt profileert. Het album beweegt tussen deze hoofdnummers en de tussennummers zoals 'Ennemi public', 'Scrutum', 'Langouste', 'Numéro de série', 'Pas de vacances', 'Uranus', 'Fontaine de jouvence', 'Lunettes Cartier' en 'Belles'. Elk van deze composities draagt bij aan de dichtheid van het project, zonder dat het album zich reduceert tot een eenvoudige lijst met nummers.
Geluidsarchitectuur van Ogre zonder productieve details die niet worden verstrekt
Het album Ogre kenmerkt zich door zijn vermogen om een uitgesproken solostijl te combineren met gerichte externe invloeden. De aanwezigheid van de uitgenodigde artiesten verandert niet de basisidentiteit van het project, maar vult deze aan door specifieke geluids- en narratieve lagen toe te voegen aan elk betreffend nummer. Tussen het openingsnummer « Ogre » en het laatste nummer « Essouflé » biedt het album een lineair parcours, waarbij elke track zijn plaats vindt binnen de globale architectuur. De totale duur van 50 minuten en 21 seconden maakt het mogelijk om dit concept zonder overdaad uit te werken, waardoor elk nummer kan ademen tussen de interventies van Bigflo & Oli, Alonzo en Mister V. Het artistieke parcours van Atef Kahlaoui begon lang voordat dit belangrijke album werd uitgebracht: Atef Kahlaoui, geboren op 3 februari 1981 in het 10e arrondissement van Parijs met Tunesische roots, nam de artiestennaam Alkpote aan op zijn vijftiende, omdat hij dit als een innerlijke tweeling beschouwde die vergelijkbaar was met Gainsbarre. Na een bewogen schoolperiode en een opleiding tot loodgieter aan het lycée Baudelaire in Évry, die hem niet aansprak, begon hij in 1995 in de wijk Les Pyramides van dezelfde stad aan zijn muzikale carrière. Op zeventienjarige leeftijd sloot hij zich aan bij het collectief Unité 2 Feu en bracht in 2006 samen met hen hun eerste album Haine, Misère Et Crasse uit, voordat hij in 2006 als soloartiest bij het label Néochrome in dienst trad. Deze periode van solo-ontwikkeling leidde in april 2007 tot de publicatie van zijn project Rap de banlieusard en in november 2007 tot zijn eerste mixtape Sucez-moi avant l'album, die de basis legde voor een provocatieve stijl die zijn esthetiek duurzaam zou bepalen. De solocarrière kreeg een nieuwe impuls met werken als Alkpote et la crème d'Ile 2 France (2010) en de filmrol in La Vengeance de Morsay (2011), waarin hij de kapper uit de wijk vertolkte. Hij publiceerde vervolgens een reeks afzonderlijke studioalbums, waaronder L'Empereur (2008), Inferno (2018) en Monument (2019), waarbij dit laatste album een directe voorloper was van Ogre. Dit album sluit af met een volledige redactionele ervaring, waarbij het album Ogre zich positioneert als een essentieel schakel tussen de eerdere en toekomstige projecten van Atef Kahlaoui.
Technische gegevens
- Uitgebracht op : 9 juli 2021 - Label : Arista France - Nummers : 15 (50 min 21 s) - Opening / sluiting : Ogre / Essouflé - Gasten : Bigflo & Oli, Alonzo, Mister V - Vorige project : Vie rapide (EP, 2020) - Vorige studioalbum : Monument (2019)
🎬 De clips van het album
15 clips · doorlopend afspelen
Tracks
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7Que du buzzfeat. Bigflo & Oli
- 8
- 9Diana Rossfeat. Alonzo
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
🔥 De tracks die er doorheen breken
Hiphop/R&B-ranglijst · week van 09/11/2026
- 1I Just Might— Bruno Mars
- 2Janice STFU— Drake
- 3What You Need— Tems
- 4Dead Fresh— Lil Baby
- 5So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar
- 6WTF GOIN— Belly Gang Kushington & 21 Savage
- 7Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
- 8AH HA— Cardi B
- 9Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
- 10Quebec— Drake



