Anderson .Paak - Malibu

Het album Malibu van Anderson .Paak markeert een doorbraak en een belangrijke plaats in de muziekgeschiedenis. Uitgebracht op 15 januari 2016 door Steel Wool Records, bestaat dit album van 1 uur en 1 minuut uit zestien nummers, waardoor de luisterervaring centraal staat. Al meteen vanaf het eerste nummer, The Bird, zet het album een duidelijke richting in, met invloeden uit de soulmuziek van de jaren 60. De warme en lange klank voldoet aan de verwachtingen van hedendaagse hiphop, maar behoudt toch een organische aanpak. Deze combinatie van live instrumenten, funk en hiphop-elementen creëert een unieke sfeer in het nummer languorous.

Funk-invloed: een terugblik op de jaren 60 en een solide artistieke basis

De danserende opening van het nummer zet de funk-invloed van de jaren 60 voort en geeft het project een solide start. Deze openingsnummer positioneert Anderson .Paak direct in een muzikale traditie, die vergelijkingen oproept met Stevie Wonder en Kendrick Lamar, en daarmee zijn artistieke risico bevestigt. De organische klank die hier wordt gebruikt, fungeert als een stevige basis, waardoor de artiest gemakkelijk kan navigeren tussen harde hip-hop en puur soul. Deze vermogen om zich niet in een bepaalde categorie te laten vangen, is een belangrijk kenmerk van dit album, dat in staat is om verschillende elementen te integreren zonder zijn eigen identiteit te verliezen. Het openingsnummer fungeert als een uitnodiging om het album als een uniek en samenhangend werk te ervaren, in tegenstelling tot de vaak fragmentarische opbouw van hedendaagse rapalbums.

Geluidseffecten: warme texturen en lange formaten

In het hart van het album, is de combinatie van live instrumenten en hiphop-elementen verantwoordelijk voor een meeslepende sfeer, waardoor het luisteren meermaals waard is. De totale duur van 1 uur en 1 minuut suggereert een complete auditieve ervaring, waarbij de verschillende delen naadloos in elkaar overlopen om een coherent geheel te vormen. Deze akoestische structuur stelt Anderson.Paak in staat om zijn veelzijdigheid te tonen, van funk en soul tot invloeden uit de jaren 90, zonder dat de coherentie van zijn muziek verloren gaat. De singles die worden gepromoot, zoals The Season / Carry Me, Am I Wrong, Room in Here en Come Down, vormen de basis van dit project, en elk brengen ze hun eigen unieke draai aan het geheel. De titel Come Down heeft daarentegen een bijzondere echo gekregen, omdat deze op de 44e plaats stond in de lijst van de beste titels van 2016, zoals gepresenteerd door Pitchfork. De samenwerkingsstrategie achter dit album is subtiel: zes nummers bevatten extra stemmen, zonder de productie te overbelasten. Elke toegevoegde track is een natuurlijk onderdeel dat de algehele sound van het album versterkt, in plaats van deze te verstoren. Op baan 3, The Waters, zal BJ The Chicago Kid zijn indrukwekkende stem leveren en de sfeer verrijken. Verderop, op baan 6, treedt ScHoolboy Q op om het nummer Am I Wrong te promoten, een single dat veel aandacht heeft gekregen. Op spoor 7 staat Rapsody te verschijnen in Without You, wat een extra dimensie toevoegt aan de compositie. Op track 9 staat het koor The Free Nationals United Fellowship Choir, dat bijdraagt aan de spirituele en collectieve sfeer van het nummer op Lite Weight. Op track 10, Room in Here, komen twee bekende artiesten, The Game en Sonyae, samen voor een single die ook als belangrijke promotie campagne heeft gefunctioneerd. Ten slotte, nummer 16, The Dreamer, sluit het album af met een gastoptreden van Talib Kweli en het Timan Family Choir, waardoor het album op een soulvolle noot eindigt met rap en een gezamenlijk koor. Deze samenwerkingen zijn geen aanvullingen, maar natuurlijke uitbreidingen van de stijl van Anderson .Paak.

Reflectieve slot: een zachte en logische afsluiter van het album

De reflectieve slot van het album bevindt zich op The Dreamer, die het project afsluit met een soul-achtige en introspectieve noot. Deze laatste track biedt een zachte afsluiting na meer dan een uur intens luisteren, en laat de luisteraar achter in een rustgevende sfeer. Track 16 dient als een hoogtepunt voor een album waarin de organische textuur altijd aanwezig is geweest. Deze reflectieve afsluiter contrasteert met de energie van de voorgaande nummers, maar blijft trouw aan de algehele geluidswereld van Malibu. Het is een afsluiting die de logica van het album respecteert en niet probeert te verrassen door een plotselinge wending, maar door een resonerende ervaring.

Erfgoed van Dr. Dre en internationale kritische waardering

Het album staat bekend om de prominente rol van de artiest op het album Compton (2015) van Dr. Dre, waar hij samen met Knxwledge deel uitmaakt van het duo NxWorries. Hoewel de titel Animals, oorspronkelijk bedoeld voor Malibu, door Dr. Dre is goedgekeurd om op zijn album te verschijnen in plaats van Malibu, dient deze historische gebeurtenis Anderson.Paak's plaats in de west-coast muziekgeschiedenis te bevestigen. Kritisch gezien staat het album op de eindlijsten van verschillende recensenten en scoort het gemiddeld 85 op Metacritic. Het wordt geprezen om zijn veelzijdigheid, de mix van stijlen, variërend van hip-hop uit de jaren 90 tot soul uit de jaren 60, en de meerlagige aanpak van hip-hop en soul. Echter, sommige recensenten hebben opgemerkt dat de titel Silicon Valley door Entertainment Weekly als dopey is omschreven, wat aantoont dat veelzijdigheid niet altijd een garantie is voor succes. Ondanks dit, is de nominatie voor een Grammy voor het beste urban contemporane album een bewijs van de belangrijkheid van dit album in de cultuur van rap en R&B.

Technische gegevens

- Uitgave: 15 januari 2016 - Label: Steel Wool Records - Nummers: 16 (1 uur 1 minuut) - Opening / afsluiting: The Bird / The Dreamer - Gastartiesten: BJ The Chicago Kid, ScHoolboy Q, Rapsody, The Free Nationals United Fellowship Choir, The Game, Sonyae, Talib Kweli, Timan Family Choir - Vorige album: Venice (2014)