rap.frhiphop.fron air
✨ AbonnementAanmelden
RAP.FR
BEN plg - Parcours accidenté
Chronique d'album

BEN plg - Parcours accidenté

Opmerking van de redactie7,0/ 10
Door Le Stagiaire·

Parcours accidenté, uitgebracht op 26 november 2021 bij het label Pour la gloire, vormt een onderdeel van de carrière van Thomas Léger, alias Ben plg. Zijn landelijke bekendheid groeide in 2022 met het nummer Mauvaise nouvelle. Dit album van 42 minuten en zestien seconden is meer dan een simpele verzameling nummers; het vormt een coherente geluidseenheid die voorafgaat aan het volgende werk, Dire je t'aime (2024), terwijl het zich tegelijkertijd afzet van het vorige studioalbum, Pour la gloire, dat in 2019 verscheen. De structuur van dit project is gebaseerd op een strikte soberheid: dertien nummers vormen een compacte architectuur die balanceert tussen hardheid, nostalgie en ironie, zonder ooit te vervallen in overbodige versieringen. Een beknopte creatie waarin de productie de rauwe sfeer bepaalt.

Het album opent met de explosieve Fils de pute, een nummer dat meteen de toon zet voor de daaropvolgende tweeënveertig minuten. Deze omlijstende structuur wordt afgesloten door het laatste nummer, On préfère les chansons tristes. Tussen deze twee grenspunten legt de productie een rauwe sfeer vast waarin elk nummer telt. Elk nummer draagt bij aan de verhaallijn die de tracks met elkaar verbindt als etappes in een geografische en emotionele reis, die eindigt op een intieme noot: het nummer En-dessous des nuages is namelijk geschreven voor zijn zus. Tant que ça va feat. Bekar en Les préférés de la cantinière feat. Djalito: de collaboratieve breuken.

Naast de bevestigde samenwerkingen past het album binnen een sterke biografische continuïteit: Thomas Léger, geboren in Villeneuve-d'Ascq en afkomstig uit Tourcoing, verwerkt er met een bijzondere intensiteit zijn lokale wortels, met name op Vivre et mourir à Dunkerque. Deze stad diende als springplank voor zijn carrière via het festival dat in december 2012 werd georganiseerd in het Môle 1. Deze oorsprong verklaart waarom hij de artiestennaam "Ben l'Oncle Rap" heeft behouden, ook al is zijn publieke imago geëvolueerd naar "Ben plg". De overgang tussen deze fasen wordt gekenmerkt door zijn vermogen om stand te houden: hij won bijvoorbeeld in 2014 de freestylewedstrijd End of the Weak in Roubaix, voordat hij werd geselecteerd voor de Inouïs tijdens het Printemps de Bourges. De tracklist bevestigt deze narratieve ambitie met nummers als Chrysalide en Né pour briller, die een persoonlijke ontwikkeling suggereren die parallel loopt aan die van zijn artiestennaam, die de artiest zelf nu omschrijft als "le blaze le plus pété du rap game". Deze zelfspot ten opzichte van zijn bijnaam getuigt van een zeldzame artistieke volwassenheid voor iemand wiens nationale bekendheid pas officieel in 2022 tot stand kwam, een jaar na de release van dit album. Het volledige werk van 42 minuten en zestien seconden biedt een evenwichtig portret, dat zowel persoonlijke introspectie – geïllustreerd door En-dessous des nuages, gewijd aan zijn zus – als de sterke territoriale claim omvat die zijn artistieke aanpak sinds zijn debuut in het noorden kenmerkt. Dit project met 13 nummers bevestigt een sobere en effectieve schrijfstijl, ver van tijdelijke trends of kunstmatige opvulling. De totale speelduur van het album zorgt voor ademruimte tussen de nummers, wat de impact van elke sonische overgang versterkt. De plaat volgt een periode waarin de artiest al zijn vermogen om stand te houden heeft bewezen, zoals blijkt uit eerdere projecten als Saucisses Merguez Musique (2015) en Couilles de Loup (2017). Het studioalbum uit 2021 is dus niet te zien als een poging tot een nieuwe start, maar als een natuurlijke stap in een carrière die in 2012 begon onder de pseudoniemen Ben l'Oncle Rap en Ben. Het blijft een unieke bijdrage aan zijn discografie: het bereidt de weg voor toekomstige projecten, terwijl het tegelijkertijd een fase van volwassenisering afsluit. Conclusie: een bevestiging van een sobere en effectieve schrijfstijl.

Technische gegevens

- Uitgebracht op : 26 november 2021 - Label : Pour la gloire - Nummers : 13 (42 min 16 s) - Opening / afsluiting : Fils de pute / On préfère les chansons tristes - Gasten : Bekar, Djalito - Vorig album : Pour la gloire (2019)

🎬 De clips van het album

14 clips · doorlopend afspelen

Tracks

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15

🔥 De tracks die er doorheen breken

Hiphop/R&B-ranglijst · week van 09/11/2026

  1. 1I Just Might— Bruno Mars
  2. 2Janice STFU— Drake
  3. 3What You Need— Tems
  4. 4Dead Fresh— Lil Baby
  5. 5So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar
  6. 6WTF GOIN— Belly Gang Kushington & 21 Savage
  7. 7Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
  8. 8AH HA— Cardi B
  9. 9Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
  10. 10Quebec— Drake

Recensie gepubliceerd op 13/11/2026 · Chroniques

© 2026 rap.fr — Alle rechten voorbehouden.

Andere chroniques