Bobby Brown - Bobby

Het tijdperk van de new jack swing komt ten einde met Bobby, uitgebracht in 1992. Dit derde studioalbum markeert een terugkeer naar de roots voor de artiest, waarbij de R&B-stijl van zijn voorganger Don't Be Cruel wordt voortgezet, met een zorgvuldige productie door MCA Records.

Bobby Brown als uitvoerend producent van zijn derde studioalbum

Bobby Brown profileert zich hier als een complete muzikale architect, en niet alleen als een uitvoerende artiest. Hij neemt de leiding door uitvoerend producent te worden van het hele project, een verantwoordelijkheid die hij deelt met Tommy Brown. Deze totale betrokkenheid komt tot uiting in de artistieke richting, waarbij hij meeschrijft aan zeven van de dertien nummers op het album. Het productieteam is divers en prestigieus, en omvat onder andere Daryl Simmons, Teddy Riley en L.A. Reid, terwijl Louil Silas Jr. de coördinatie verzorgt als uitvoerend producent. Specifieke co-producenten zijn betrokken bij bepaalde nummers: Demetrius Shipp bij Til The End Of Time en That's The Way Love Is, Thomas Taliaferro bij Lovin' You Down, BeBe Winans bij I'm Your Friend, en Bobby Brown zelf en Derek Allen bij College Girl.

Zeven van de dertien nummers zijn mede geschreven door Bobby Brown.

Het ontstaan van dit album onthult een samenwerking tussen verschillende auteurs, met veel bekende namen. Naast de naam van Bobby Brown, vermelden de schrijverscredits Teddy Riley en Mark Middleton op het nummer Something In Common. Whitney Houston wordt ook als co-auteur vermeld op hetzelfde nummer, wat een extra dimensie van bekendheid toevoegt aan de creatie van het album. Deze diversiteit aan schrijvers getuigt van een open creatief proces, waarin de stem van Bobby Brown zich integreert in een mix van R&B- en new jack swing-invloeden. Hoewel sommige critici het album minder innovatief vinden dan zijn voorganger.

De gedocumenteerde aanwezigheid van Ricky Bell als enige gastartiest.

Als we de externe vocale credits bekijken om een daadwerkelijke gastartiest op de track te identificeren, dan vermeldt de tracklist slechts één expliciete vermelding: Pretty Little Girl, waarop Ricky Bell te horen is. Het is belangrijk om deze aanwezigheid te onderscheiden van andere vocale bijdragen die vermeld staan in de technische credits. Blackstreet, bijvoorbeeld, wordt genoemd als achtergrondzang (Backing Vocals) op vier verschillende nummers (Two Can Play That Game, Get Away, One More Night, That's The Way Love Is), terwijl Marsha McClurkin en Mary Brown ook als achtergrondzangers optreden. Evenzo verzorgt Aqil Davidson de hoofdvocals op That's The Way Love Is. Deze bijdragen, hoewel essentieel voor het geluid, vallen niet onder de definitie van een gastoptreden in de strikte zin van het woord, aangezien ze vermeld staan in de officiële credits.

De singles "Humpin' Around", "Good Enough" en "Get Away" domineren de hitlijsten.

Het commerciële succes van Bobby is te danken aan drie belangrijke nummers die het album naar de top van de hitlijsten brachten. Het album genereerde verschillende hits, waaronder Humpin' Around, Good Enough en Get Away. Deze singles, geproduceerd in lijn met de toenmalige new jack swing-stijl, zorgden ervoor dat het album meer dan 3 miljoen exemplaren verkocht. Ondanks een gemengde kritische ontvangst, waarbij sommigen vonden dat het album de innovatie van Don't Be Cruel niet overtrof, zorgden de sterke singles ervoor dat het album een lange levensduur had en een blijvende populariteit genoot.