rap.frhiphop.fron air
✨ AbonnementAanmelden
RAP.FR
BONES - Banshee
Chronique d'album

BONES - Banshee

Opmerking van de redactie8,5/ 10
Door Le Stagiaire·

BONES, Banshee: de Keltische architectuur van een studio tussen twee werelden

Uitgebracht op 23 september 2015 bij het label TeamSESH, Banshee verandert de koers in de discografie van de artiest. Tussen de release van het studioalbum TeenWitch in 2014 en die van Frayed consolideert dit album het verhaal voorafgaand aan de terugkeer naar de lange albums, gekenmerkt door NoRedeemingQualities. Met 13 tracks en een totale duur van 29 minuten en 14 seconden legt het album een langzaam tempo en een strikte economie aan de dag, wat in contrast staat met de overvloed aan snelle releases die kenmerkend zijn voor het decennium 2010.

Keltisch universum en mythologische vertelling

Het geluid van dit album is geworteld in een specifieke thematiek: het Keltische volksverhaal en de mythologie, waarin referenties terug te vinden zijn naar bean sí of Bean Nighe. Deze inspiratie maakt al in het eerste nummer van de tracklist, FirstNightInTheWoods, zijn intrede, waarmee de cyclus op een indrukwekkende manier wordt ingeluid. De artiest bouwt vervolgens zijn verhaal rond deze mythe op met evocatieve tracks als TheHandOfTheWitch. De structuur van het album volgt deze vertelling en eindigt met MossOnBrick, wat het album afsluit met een solide slot. Deze conceptuele benadering maakt van elke track een schakel in een groter verhaal, in tegenstelling tot compilatiealbums waar de tracks los van elkaar kunnen lijken.

Narratieve dichtheid: 13 tracks in 29 minuten onder TeamSESH

De productie van Banshee is gebaseerd op een compacte architectuur waarbij elke seconde telt. De beknopte duur van 29 minuten en 14 seconden voor 13 tracks vereist een bijzondere intensiteit bij het luisteren, zonder ruimte te laten voor de gebruikelijke verdunning van zogenaamde "dichte" albums. Dit is een plaat die fungeert als een tijdcapsule tussen de vele releases uit 2013 en 2014 en de ambitieuzere projecten die nog komen gaan. De ontwikkeling van BONES vindt hier een evenwicht tussen de verspreiding van zijn eerdere publicaties en de technische maturiteit die hij ontwikkelde richting NoRedeemingQualities. Elke track, van de eerste tot de laatste, draagt bij aan deze globale constructie die het toeval schuwt ten gunste van een doelgerichte progressie.

Geen features en afsluiting van de cyclus

De sonore architectuur van Banshee past binnen een specifieke trajectie in de discografie van BONES, oscillerend tussen de vruchtbare effervescens van de jaren 2013 en de technische maturiteit die culmineert met NoRedeemingQualities in 2017. Deze strikte economie, ver verwijderd van de overvloed die kenmerkend was voor het decennium 2010, fungeert als een selectief filter. Elke seconde telt in deze tijdcapsule, waardoor elke track een onmisbaar schakel wordt in een samenhangend mythologisch verhaal in plaats van een verzameling van geïsoleerde momenten. Deze conceptuele benadering transformeert het album in een lineair verhaal, waarbij de progressie van de tracks een rigoureuze artistieke intentie volgt om het toeval te vermijden. Het album eindigt met MossOnBrick, waarmee het narratieve traject wordt afgesloten met een solide slot. Dit versterkt de status van BONES als een kunstenaar die een sterke thematische coherentie kan handhaven, ondanks de dichtheid van zijn eerdere productie en zijn toekomstige ambities voor NoRedeemingQualities. De benaming van de tracks bevestigt deze volledige onderdompeling in de Keltische folklore: BeanNighe, het twaalfde nummer, draagt de naam van het vrouwelijke wezen dat als boodschapper van de Andere Wereld fungeert in de Ierse mythologie, terwijl TheHandOfTheWitch verwijst naar de figuur van de heks uit de legendes. Deze referenties zijn niet louter anekdotisch, maar vormen de fundering die de titel van het album zelf, Banshee, rechtvaardigt. Dit nummer transformeert elke luisterbeurt in een reis door de traditionele verhalen van de Gaelen, waarbij de bean sí een cruciale rol speelt: soms als welwillende heks, soms als profeet van de dood. Deze compacte architectuur, die geen kenmerk is van de overvloedige uitgaves van het decennium 2010, fungeert als een selectief filter dat een doelgerichte progressie vooropstelt. Het album wordt afgesloten met MossOnBrick, waarmee het narratieve traject wordt afgesloten met een solide slot. Dit versterkt de status van BONES als een kunstenaar die een sterke thematische coherentie kan handhaven, ondanks de dichtheid van zijn eerdere productie en zijn toekomstige ambities voor NoRedeemingQualities. Deze afwezigheid is geen kwestie van stijlmogelijkheden, maar een feitelijk gegeven dat wordt bevestigd door de beschikbare structurele bronnen voor dit album. Deze uniciteit versterkt de intimiteit van het verhaal, waarbij elke vers een directe bijdrage van de auteur aan zijn mythologische universum is. Het traject sluit af met het laatste nummer van de tracklist, MossOnBrick. Banshee blijft daarmee een cruciaal album, tussen de talrijke uitgaves van 2013-2014 en NoRedeemingQualities.

Technische gegevens

- Uitgebracht op: 23 september 2015 - Label: TeamSESH - Nummers: 13 (29 min 14 s) - Opening/sluiting: FirstNightInTheWoods / MossOnBrick

🎬 De clips van het album

12 clips · doorlopend afspelen

Tracks

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13

🔥 De tracks die er doorheen breken

Hiphop/R&B-ranglijst · week van 09/11/2026

  1. 1I Just Might— Bruno Mars
  2. 2Janice STFU— Drake
  3. 3What You Need— Tems
  4. 4Dead Fresh— Lil Baby
  5. 5So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar
  6. 6WTF GOIN— Belly Gang Kushington & 21 Savage
  7. 7Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
  8. 8AH HA— Cardi B
  9. 9Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
  10. 10Quebec— Drake

Recensie gepubliceerd op 15/11/2026 · Chroniques

© 2026 rap.fr — Alle rechten voorbehouden.

Andere chroniques