Bow Wow - Unleashed

Het beeld van het wonderkind vervaagt achter een duidelijke wens om zichzelf opnieuw uit te vinden. Unleashed, het derde studioalbum van Bow Wow, probeert niet om de status van "Lil' Bow Wow" te bevestigen, maar om de weg te banen voor een vocale en ritmische volwassenheid die tot nu toe ontbrak. Dit album, uitgebracht op 22 juli 2003 via Columbia Records en So Def Recordings, markeert een strategische breuk: het is de eerste plaat zonder de alomtegenwoordige productie van zijn mentor Jermaine Dupri, als gevolg van het einde van de distributieovereenkomst tussen de twee platenlabels.

Het eerste album zonder de invloed van Jermaine Dupri.

De beslissing om de artistieke leiding van Dupri niet meer te gebruiken, gaat gepaard met een ingrijpende verandering in het geluid. De opnamesessies, die plaatsvonden tussen 2002 en 2003, zijn erop gericht om de kenmerken van de "new jack swing" R&B te elimineren en elementen toe te voegen die zwaarder en moderner zijn. Deze overgang resulteert in een sound die gekenmerkt wordt door de diversiteit van verschillende producers. Swizz Beatz tekent voor Get It Poppin' en brengt zijn kenmerkende energie in, terwijl The Neptunes drie keer aan het werk zijn (The Don, the Dutch, The Movement en I'll Move On), en een elektronische en dansbare esthetiek creëren die contrasteert met de zachtere producties van eerdere albums. Jazze Pha en Lil Jon completeren dit eclectische plaatje, elk met hun eigen specifieke stijl om het geluid van de artiest te vernieuwen. De diversiteit aan producers is hier een bewuste keuze om Bow Wow te positioneren in de popmuziek, terwijl tegelijkertijd de grenzen van volwassen hip-hop worden verkend. Op Let's Get Down maakt Birdman een gastoptreden op een beat geproduceerd door Jazze Pha, waardoor er een link wordt gelegd met het zuiden en volwassen hip-hop. Verder zien we op My Baby Jagged Edge samenwerken met Bow Wow op een productie van Antoine Macon en Ryan Bowser, terwijl Hey Little Momma, ook met Jagged Edge, gebaseerd is op het werk van Jazze Pha. Deze samenwerkingen zijn niet zomaar bijzaak; ze dienen om het project te verrijken met gevestigde artiesten die de nieuwe artistieke richting legitimeren. Mario is te horen op I'll Move On, geproduceerd door The Neptunes, waardoor het nummer een meer dansbaar geluid krijgt, en Amerie brengt haar kenmerkende vocale stijl in op To My Mama, een productie van Lil Jon die zweeft tussen R&B en electro.

De samenwerkingen met Jagged Edge (op twee nummers), Mario en Amerie vormen de basis van dit project en brengen het dichter bij de popmuziek.

Deze samenwerkingen zijn meer dan alleen toevoegingen; ze structureren het album door contrasten in de zang te creëren. De herhaalde aanwezigheid van Jagged Edge op My Baby en Hey Little Momma, geproduceerd door verschillende producers (Antoine Macon/Ryan Bowser en Jazze Pha respectievelijk), laat zien dat er een wens is om verschillende aspecten van de R&B-muziek te verkennen. Mario, op I'll Move On, en Amerie, op To My Mama, breiden het geluid verder uit en integreren elementen van popmuziek, wat bedoeld was om de overgang naar een breder publiek te vergemakkelijken. Deze stemmen voegen een noodzakelijke laag van complexiteit toe om de afscheid van het imago van een kindster te rechtvaardigen.

16 nummers, waaronder niet-getitelde interludes die het album structureren, ondanks een gemengde kritische ontvangst.

Het album bestaat uit zestien tracks, waaronder drie niet-getitelde interludes die dienen als overgangen tussen de getitelde nummers. Deze "lege" ruimtes, hoewel weinig gedocumenteerd in de officiële credits, spelen een structurerende rol in de flow van het album, waardoor er ademruimte ontstaat tussen de zwaardere nummers en de vocale samenwerkingen. Deze aanpak werd echter met voorzichtigheid ontvangen door de critici bij de release, die uiteenlopende meningen weerspiegelden over de artistieke ontwikkeling van Bow Wow en zijn productiekeuzes. Sommigen vonden de overgang wisselvallig, terwijl anderen de moed van de vernieuwing van het geluid prezen.

Goudcertificaat: Een commercieel succes behaald op 25 september 2003, met een 3e plaats in de Billboard 200 en een 4e plaats in de Top R&B/Hip-Hop Albums.

Ondanks de gemengde kritische ontvangst, heeft Unleashed zijn commerciële waarde bewezen. Het album behaalde de derde plaats in de Billboard 200 en de vierde plaats in de Top R&B/Hip-Hop Albums, en bereikte daarmee een prestigieuze positie in de Amerikaanse hitlijsten. Deze prestatie werd bevestigd door het goudcertificaat dat door de RIAA werd uitgereikt op 25 september 2003, waarmee het succes van deze strategische verandering, met Jermaine Dupri, en de verkenning van een meer volwassen geluid werd gevalideerd.