Busta Rhymes - It Ain’t Safe No More…

Men moet niet wachten tot het einde om de aankondiging van de catastrofe te horen. Dit is geen simpele stijlfiguur; het is de kern van dit album. Dit album gaat niet over rap; het gaat over overleven in een wereld die instort.

It Ain’t Safe No More…: de post-apocalyptische opening, geproduceerd door J Dilla.

Na deze conceptuele introductie, begint het album met een rauwe energie. Het volgende nummer, It Ain’t Safe No More…, draagt zijn titel op de hoes en zet direct de toon: er is geen veiligheid meer in de post-apocalyptische wereld die Busta beschrijft. De productie van dit nummer is verzorgd door J Dilla, die zijn kenmerkende swingende jazz-rap invloed toevoegt aan deze opening, waardoor er direct een contrast ontstaat met de hardere beats die volgen.

Call The Ambulance: de voortzetting van Rampage en de volwassen aanpak van The Neptunes.

Verderop in het album vinden we Call The Ambulance, geproduceerd door The Neptunes. Dit nummer introduceert Rampage, die niet onbekend is bij het hiphop-publiek: hij werkt al sinds 1996 samen met Busta Rhymes aan nummers zoals "Abandon Ship" en "Woo Hah!! (Got You All in Check)" van The Coming. Zijn aanwezigheid hier bevestigt de continuïteit van hun samenwerking, maar met een meer volwassen aanpak.

I Know What You Want: de stedelijke verbinding tussen Mariah Carey en Flipmode Squad.

De plaat toont vervolgens een andere kant van Busta Rhymes: die van de strategische samenwerker die weet hoe hij de beste artiesten van het moment kan inzetten. Op Make It Clap staat Spliff Starr als gastartiest vermeld. Verderop, op track 12, I Know What You Want, komen twee namen samen die direct gewicht geven aan het project: Mariah Carey en Flipmode Squad. Dit is een belangrijke samenwerking die de stem van een R&B-legende combineert met de energie van Busta's collectief. Dit nummer laat zien hoe de album in twee verschillende stijlen werkt: die van pure rap en die van samenwerkingen die de plaat openen voor een breder publiek, zonder daarbij zijn eigen identiteit te verloochenen. Terwijl Mariah Carey de weg vrijmaakt voor toegankelijke pop-rap, vergeet Busta zijn underground-roots niet. Op Take It Off Part 2 keert Meka terug als gastartiest. Zijn aanwezigheid bevestigt de loyaliteit aan de stemmen van de underground-scene, in tegenstelling tot de pop-samenwerkingen met een groter publiek. De plaat beperkt zich niet alleen tot samenwerkingen met sterren. Deze diversiteit bevestigt de "loose-cannon"-aanpak die door critici wordt beschreven: Busta blijft trouw aan zijn identiteit, terwijl hij een eclectische geluidsbreedte verkent die nooit zijn kenmerkende stem verloochent. Tot slot komen we bij de laatste track, Make It Clap - Remix Album Version, waar Sean Paul en Spliff Starr terugkeren om het album af te sluiten met een feestelijke, maar melancholische noot. Deze remix-albumversie vormt de afsluiting van een reis die langer dan een uur duurt, met 19 nummers en een totale lengte van 1 uur en 13 minuten. It Ain’t Safe No More… is inderdaad het zesde studioalbum van Busta Rhymes, uitgebracht op 25 november 2002 bij J Records. Het past in een discografie die begint met The Coming (1996) en nummers omvat zoals When Disaster Strikes… (1997), Anarchy (2000) en Genesis (2001). Hoewel de initiële verkopen lager waren dan die van Genesis (drie keer minder in de eerste week), bewijst het album dat Busta Rhymes zowel een apocalyptische sfeer als een stedelijke verbinding kan combineren, zonder ooit zijn identiteit als pure rapper te verloochenen, en tegelijkertijd de grote artiesten van het moment kan inzetten.

Technische specificaties

- Release datum: 25 november 2002 - Label: J Records - Aantal nummers: 19 (1 uur 13 minuten) - Openings-/afsluitingsnummer: Intro / Make It Clap - Remix Album Version - Gastartiesten: Meka, Rampage, Spliff Starr, Mariah Carey, Flipmode Squad, Rah Digga, Carl Thomas, Sean Paul