rap.frhiphop.fron air
✨ AbonnementAanmelden
RAP.FR
Daz Dillinger - Retaliation, Revenge and Get Back 2
Chronique d'album

Daz Dillinger - Retaliation, Revenge and Get Back 2

Opmerking van de redactie7,0/ 10
Door Le Stagiaire·

Daz Dillinger legt een nieuwe steen aan in de constructie van zijn Californische mythe, twee jaar na de release van The Adventures of Dilly Tha Dogg (2024), en voor de vervolg Retaliation, Revenge and Get Back 3. Het doel is duidelijk: een accurate weergave van het West Coast-epos, een eerbetoon aan de gouden tijd, en een bevestiging van de status van Dillinger als een van de belangrijkste artiesten van zijn generatie. Met 18 nummers, waaronder tien samenwerkingen, functioneert het album als een herinneringsbrug tussen de generaties, met een esthetiek waarin de luisteraar direct wordt meegenomen in de klassieke ritmes.

De oproep van het Gouden Standaard: van MacShawn100 naar de Death Row-constellation

Het album opent onmiddellijk met "Level 4 Yard Bizniz", wat direct de aandacht trekt. Deze openingsnummer is niet alleen een introductie, maar een statement: de stem van MacShawn100 klinkt als een bevestiging van ervaring. Deze aanwezigheid is niet zonder betekenis; het herinnert aan de geschiedenis van het label en biedt een bekende stem aan voor oude fans, waardoor het project direct op de eerste track wordt gevestigd. Op dit nummer komen Soopafly, de producent RBX en de iconische Kurupt samen voor een directe verwijzing naar de Death Row- en Gouden Eeuw-scene. Hier is elke samenwerking een precieze verwijzing naar de carrière van de rapper: Kurupt heeft al samengewerkt met Daz Dillinger op nummers zoals "Gang Bangin' Ass Criminal" of "It's Going Down" op het album Retaliation, Revenge and Get Back (1998), terwijl Soopafly al een belangrijke rol speelde in opvallende nummers zoals "Agony" op R.A.W. (2000). RBX heeft al Daz Dillinger uitgenodigd voor het nummer "Jus... Murda" op het album Ripp tha Game Bloody (Street Muzic) (2003). Deze combinatie van stemmen creëert een theatrale inleiding die direct de vintage-esthetiek en het legendarische erfgoed vestigt vanaf de eerste akkoorden.

De lokale wortels: eerbetonen aan lokale artiesten en bevestiging van het label's erfgoed

Ver verwijderd van de generieke titels die de tracklist sieren, zoals "Calculate The Time", herwint het album zijn eigen visuele en culturele identiteit met "Westcoast Is The Best Coast". Carlos McSwain verschijnt voor een lokale verwijzing die de westkust-roots van het album bevestigt. Zijn aanwezigheid verankert het project verder in een specifieke culturele context, waardoor het nummer een getuigenis wordt van de lokale scene, in plaats van een eenvoudige abstractie. Daz Dillinger blijft navigeren tussen titels met betekenis en titels zonder inhoud, zoals "Calculate The Time" of "On The Dead Homies", die de lokale cultuur weergeven zonder de visuele identiteit van het project te negeren. Deze narratieve dichtheid contrasteert met titels met abstracte namen, zoals "Destiny" of "The Reason", die soms kunnen vervagen, maar worden tegengegaan door de kracht van de vocale intervallen. De totale duur van 1 uur biedt een compleet overzicht van het erfgoed van Daz Dillinger Recordingz, en biedt de luisteraar een reis die varieert tussen introspectie, zoals in de interlude "Get Down You Clown", en het vieren van de scene.

Het eiland van stemmen: van de legendarische ICE-T tot hedendaagse figuren

De tweede helft van het album bevestigt deze wens om een ​​breed scala aan tijdsperioden te omvatten. Op "Get Bacc" brengt de stem van Prince Ital Joe een reggae-invloed, wat de geluidsontwikkeling diversifieert, terwijl op "Start Bacc Bangin" de vocale dichtheid explodeert met de aanwezigheid van Big Syke en ICE-T. Deze laatste, een icoon van de New Yorkse hiphop, voegt zich bij een lijst van gasten die over de oceanen en stijlen heen reiken, van B-Legit en Bo Roc op "We Came To Play" tot de groep gasten met dezelfde achternaam op "Switchin Lanez", waar Big C Style, Lil C-Style en Kevin Slow Jammin James een extra vocale dichtheid en een gemeenschappelijke dimensie toevoegen aan het nummer. Deze samenleving van stemmen, van de lokale legende tot de hedendaagse artiest, creëert een compleet beeld dat de status van een ervaren muzikant bevestigt. Elk gastoptreden is ontworpen om iets concreets aan het nummer toe te voegen, of het nu gaat om een ​​specifieke stem of een bepaalde energie, zonder zich te beperken tot een eenvoudige lijst van namen.

Structuur van het album: tussen titels, interlude en afsluiting

De opbouw van het album is gebaseerd op een architectuur waarin overgangen belangrijk zijn. Het interlude "Get Down You Clown", met MacShawn100, markeert een tweede moment in het album, als een moment van overgang of reflectie, en behoudt zijn terugkerende aanwezigheid, verder dan alleen de openingsnummer. Dit is een noodzakelijke pauze in de dynamiek van gastoptredens, voordat het album zich richt op zijn conclusie. Het album eindigt uiteindelijk met "Mentally Crazy", een nummer dat als een afsluiting dient. Tussen deze punten, zijn nummers zoals "Like A Movie" met Kurupt, of "Retaliation And Revenge" die de titel van het concept draagt, een structuur die een reis creëert die varieert tussen solo's en een massale zangpartij. De productie, die is gebaseerd op een esthetiek waarin de beats aanmoedigen om te bewegen, stelt de gasten in staat om op hun eigen manier te schitteren, en respecteert de diversiteit van de verschillende generaties die op het album vertegenwoordigd zijn. Dit nummer, uitgebracht onder het label Daz Dillinger Recordingz, onderscheidt zich door een ambitieus perspectief dat verder gaat dan een simpele compilatie. Door een reeks van bekende artiesten te gebruiken, zoals Prince Ital Joe op "Get Bacc" en het trio Big C Style, Lil C-Style en Kevin Slow Jammin James op "Switchin Lanez", weeft de artiest een geluidslandschap dat de grenzen van geografische locaties overstijgt, en de New Yorkse scene verbindt met de West Coast roots. Deze aanpak bevestigt de rol van het album als een verbindingspunt tussen generaties, waarbij legendarische figuren zoals ICE-T en B-Legit samenwerken met hedendaagse artiesten. De dichtheid van deze optredens, gecombineerd met een totale duur van 1 uur, biedt een compleet overzicht van het erfgoed van de Californische hiphop. Elk nummer, of het nu solo is zoals "Destiny" of een samenwerking zoals "We Came To Play", draagt bij aan deze geluidsarchitectuur, en bevestigt de status van de artiest als een ervaren professional, en biedt de luisteraar een reis die varieert tussen introspectie en collectieve viering, zonder ooit de unieke stem van elke artiest op te offeren voor een generiek mengsel. Het album positioneert zich strategisch tussen de twee studioprojecten die in 2024 en 2025 worden aangekondigd. Hoewel de aanwezigheid van generieke nummers of een interlude zonder gastoptreden, een onderbreking kunnen lijken te veroorzaken, is het juist de dichtheid van deze historische samenwerkingen die het project waardevol maakt. Dit is een complete West Coast ep, waarbij elke gast een essentieel onderdeel is van een keten die al bijna drie decennia bestaat.

Technische gegevens

- Uitgave: 15 juni 2025 - Label: Daz Dillinger Recordingz - Nummers: 18 (1 uur) - Opening / afsluiting: Level 4 Yard Bizniz / Mentally Crazy - Gastartiesten: MacShawn100, Soopafly, RBX, Kurupt, Carlos McSwain, DJ Skillspinz, Prince Ital Joe, Big Syke, ICE-T, B-Legit, Bo Roc, Big C Style … - Vorige album: The Adventures of Dilly Tha Dogg (2024)

🎬 De clips van het album

18 clips · doorlopend afspelen

Tracks

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18

🔥 De tracks die er doorheen breken

Hiphop/R&B-ranglijst · week van 12/10/2026

  1. 1Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
  2. 2Quebec— Drake
  3. 3I Just Might— Bruno Mars
  4. 4Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
  5. 5Janice STFU— Drake
  6. 6Dead Fresh— Lil Baby
  7. 7Classic— Drake
  8. 8What You Need— Tems
  9. 9Cinderella— Mac Miller Featuring Ty Dolla $ign
  10. 10So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar

Recensie gepubliceerd op 16/10/2026 · Chroniques

© 2026 rap.fr — Alle rechten voorbehouden.

Andere chroniques