De La Soul - and the Anonymous Nobody…

De terugkeer van La Soul in 2016 is meer dan alleen een comeback; het is een structurele herdefiniëring van de groep. and the Anonymous Nobody… werd gefinancierd door een Kickstarter-campagne die in minder dan tien uur haar doel van 110.000 dollar overtrof. Het album bestaat uit 17 nummers, met een totale lengte van 1 uur en 8 minuten, waarvan er 11 gastartiesten bevatten. Deze fragmentarische structuur, uitgebracht door AOI Records en onder toezicht van executive producer Jordan Katz, probeert het klankpalet van hip-hop te verbreden door te leunen op de diversiteit van externe stemmen, in plaats van op een monolithische ritmische identiteit.

Een mozaïek van elf samenwerkingen als ruggengraat

Het bijzondere aan dit album is de openheid waarmee het zich mengt met andere muzikale werelden. Van de 17 nummers bevatten er 11 één of meerdere gastartiesten, waardoor een sonische structuur ontstaat waarin elk nummer een ander genre verkent. De opening van het album met Genesis plaatst de luisteraar direct in een introspectieve sfeer dankzij de soulvolle stem van Jill Scott, en creëert een lyrische basis die contrasteert met de meer directe energie die men van een groep verwacht die in het New York van de jaren 1980 is ontstaan. Deze strategie van diversiteit wordt voortgezet tot aan het einde met Exodus, maar het is in het hart van het album dat het palet het meest significant wordt uitgebreid, waarbij soul, rock en klassieke hip-hop worden vermengd zonder abrupte overgangen tussen de stijlen.

Het onwaarschijnlijke gesprek tussen Damon Albarn en David Byrne.

Een van de meest opvallende aspecten van dit werk is de manier waarop het verbindingen legt met de rock- en alternatieve muziekscene. Op Here in After introduceert de aanwezigheid van Damon Albarn een vocale textuur die afwijkt van de traditionele codes van de rap en een melodische gevoeligheid omarmt die voortkomt uit andere muzikale genres. Deze openheid wordt bevestigd op Snoopies met de komst van David Byrne, een belangrijke figuur in de experimentele rock. Deze twee samenwerkingen illustreren de wens van La Soul om zich niet te beperken tot een gesloten kring van hiphop-collega's, maar om de grenzen van het genre te verkennen door artiesten te verwelkomen wiens artistieke parcours radicaal anders is. Deze eclectische aanpak is niet zomaar een combinatie van verschillende stijlen, maar een actieve zoektocht naar nieuwe klankkleuren die de boodschap van de groep dienen.

De verbinding met de hiphoptraditie met Estelle en Pete Rock.

Ondanks deze opening naar buiten toe, blijft het album stevig geworteld in de fundamentele codes van de hiphop. Het nummer Memory of... (US) is daar het beste voorbeeld van: de aanwezigheid van Estelle brengt een melodische en vocale dimensie die kenmerkend is voor soulmuziek, terwijl die van Pete Rock de ritmische authenticiteit van het nummer versterkt. Deze combinatie creëert een waardevol evenwicht tussen moderniteit en traditie, en herinnert eraan dat De La Soul een hoeksteen van het genre blijft, een genre waarin ze al een belangrijke rol speelden vanaf 3 Feet High and Rising (1989). In dit nummer dient de samenwerking niet alleen als commerciële aantrekkingskracht, maar bevestigt het ook de positie van de groep binnen een specifieke artistieke traditie, waarin melodie en ritme op gelijke voet met elkaar interageren.

De commerciële validatie van een collaboratieve aanpak.

De ontvangst van and the Anonymous Nobody… bevestigt dat deze strategie van vocale diversiteit zijn publiek heeft gevonden. Het album bereikt de eerste plaats in de Billboard Top Rap Albums en wordt 2 miljoen keer gestreamd in de eerste week, cijfers die getuigen van een aanhoudend interesse in een onconventionele artistieke benadering. Deze commerciële prestatie is mede te danken aan de eerste single Pain, die in mei 2016 werd uitgebracht met de deelname van Snoop Dogg. De aanwezigheid van deze laatste, een belangrijke figuur in de Amerikaanse hiphop, vormt een directe brug tussen het Californische erfgoed en de New Yorkse gevoeligheid van La Soul, waardoor de zichtbaarheid van het nummer wordt vergroot zonder de identiteit ervan te veranderen. De nominatie voor de Grammy Awards 2017 in de categorie Beste Rap Album bevestigt dit succes, zowel kritisch als populair, en laat zien dat de dichtheid van de samenwerkingen een kracht op zich kan vormen.

Conclusie: een terugkeer die de codes van het hiphop-album opnieuw uitvindt.

De structuur van de plaat, die 1 uur en 8 minuten duurt, wordt gekenmerkt door eclectische samenwerkingen die verder gaan dan de traditionele rap. Deze keuzes weerspiegelen een bewuste wens om verschillende geluiden te combineren, wat te zien is in de 17 nummers. Het narratieve aspect van het project wordt ook versterkt door de deelname van Damon Albarn op het nummer Here in After, een centrale figuur in de Britse alternatieve scene, en die van David Byrne op Snoopies, waardoor een intergenerationeel gesprek ontstaat met de pioniers van de New Yorkse hiphop. Deze gasten voegen zich bij andere artiesten zoals Roc Marciano of 2 Chainz, en illustreren een artistieke diversiteit die de plaat heeft geholpen om de eerste plaats te bereiken in de Billboard Top Rap Albums. Deze commerciële prestatie, samen met twee miljoen streams in de eerste week en een nominatie voor de Grammy Awards 2017, bevestigt de collaboratieve aanpak van de groep. Deze release volgt op een lange creatieve stilte sinds The Grind Date (2004) en gaat direct vooraf aan het album FIRST SERVE (2020), waardoor de plaat een duidelijke plaats krijgt in de discografie van het collectief. De oorsprong van het project wordt ook gekenmerkt door specifieke redactionele gebeurtenissen: aanvankelijk gepland voor april 2016, werd de release verschoven ten gunste van de EP For Your Pain & Suffering, voordat de definitieve datum in augustus werd vastgesteld. Deze overgangsfase werd vergezeld door positieve kritische reacties, met een gemiddelde score van 77 op Metacritic, gebaseerd op twintig recensies, en lovende artikelen die het werk beschreven als een van de meest boeiende rap albums van het jaar. Commercieel gezien bereikte het album de twaalfde plaats in de Billboard 200, met 23.000 verkochte exemplaren, wat zijn relevantie voor een breed publiek bevestigt, terwijl het tegelijkertijd een uitdagend project blijft. Het album and the Anonymous Nobody… neemt een belangrijke plaats in de discografie van La Soul in, en markeert hun achtste studioalbum en het eerste sinds The Grind Date (2004). De plaat past in een traditie die teruggaat tot hun beginjaren met 3 Feet High and Rising (1989), gevolgd door De La Soul Is Dead (1991) en Buhlo͞one Mind State (1993). Door artiesten zoals Justin Hawkins op Lord Intended, USHER op Greyhounds of Little Dragon op Drawn te betrekken, zet de groep een trend van hybride geluiden voort, die al zichtbaar was in hun eerdere werk, en wijkt af van de donkere periode van Stakes Is High (1996) en de elektronische experimenten van Art Official Intelligence: Mosaic Thump (2000). Deze artistieke continuïteit laat zien dat eclectisme geen nieuwe ontwikkeling is voor het collectief, maar een fundamenteel principe dat opnieuw wordt toegepast na meer dan tien jaar afwezigheid op het podium. Door deze gasten te combineren met hiphop-legendes zoals Snoop Dogg of Pete Rock, creëert De La Soul een brug tussen verschillende generaties en stijlen, zonder hun eigen identiteit uit het oog te verliezen. Deze strategie stelt de plaat in staat om zich te onderscheiden in het hedendaagse rap-landschap, terwijl ze trouw blijven aan de waarden van openheid en experimentatie die hun carrière sinds 1989 hebben gedefinieerd. and the Anonymous Nobody… onderscheidt zich door het vermogen om wat als fragmentatie zou kunnen worden gezien, om te zetten in een sterke narratieve coherentie. Door af te zien van een unieke producer en in plaats daarvan een mozaïek van externe stemmen te gebruiken, biedt De La Soul een meer open en minder hiërarchische visie op rap dan die welke dominant was in de jaren 2010. Het album probeert niet een uniek geluid op te leggen, maar om de rijkdom van de interacties tussen artiesten uit verschillende achtergronden te verkennen. Deze aanpak, bevestigd door de commerciële prestaties en de kritische erkenning, markeert een belangrijke stap in de evolutie van de groep na de lange stilte na 2004. Het toont aan dat de identiteit van een collectief zich kan vernieuwen, niet door zich te isoleren, maar door hun kring van artistieke dialoog te verbreden.

Technische specificaties

- Release datum: 16 augustus 2016 - Label: AOI Records - Aantal nummers: 17 (1 uur 08 minuten) - Openings-/afsluitingsnummers: Genesis / Exodus - Gastartiesten: Jill Scott, Snoop Dogg, Roc Marciano, Estelle, Pete Rock, Justin Hawkins, David Byrne, USHER, Little Dragon, 2 Chainz, David Goldblatt, Damon Albarn - Vorige album: The Grind Date (2004)