Drake - Honestly, Nevermind

Op 17 juni 2022 vond er een belangrijke verschuiving plaats in de muziekwereld. Een paar uur voor de officiële release om middernacht, had Drake het nummer Honestly, Nevermind uitgebracht. Dit zevende studioalbum is niet zomaar een chronologische toevoeging aan het discografie van de Canadese rapper; het is een echte stilistische verschuiving, een gedurfde verandering van koers die de luisteraar dwingt om de artistieke ontwikkeling van een figuur als Drake opnieuw te bekijken.

Dit album, gewijd aan de Amerikaanse ontwerper Virgil Abloh, die in 2021 overleed, is onderdeel van een groter verhaal dat de rapper zelf "trilogie" noemt, na Certified Lover Boy (2021) en de aankondiging van Her Loss. Maar naast het verhaal zelf, is het de geluidsidentiteit die radicaal verandert.

Hoewel Drake bekend staat om zijn zware en introspectieve trap-ritmes, duikt Honestly, Nevermind volledig in de opwindende klanken van clubmuziek. Het album toont een verrassend breed muzikaal spectrum: het omvat invloeden van house, Baltimore club, Jersey club, en integreert elementen van hard techno, melodische R&B, amapiano en ballroom. Het is een complete onderdompeling in de wereldwijde dansvloeren, wat in schril contrast staat met het imago dat vaak aan de rapper wordt verbonden.

Deze geluidsverandering zou niet mogelijk zijn geweest zonder een enorm en nauwkeurig productieproces. De lijst van uitvoerende producenten is indrukwekkend: Drake werkt samen met Black Coffee, Noah "40" Shebib, Oliver El-Khatib en Noel Cadastre. De samenstelling van het project is indrukwekkend, en omvat ook Gordo (voorheen Carnage), Alex Lustig, &ME, Rampa, Tay Keith, en een heleboel andere namen, die het grote creatieve potentieel van het project aantonen.

Bij het luisteren naar Honestly, Nevermind, is de wens om te experimenteren meteen duidelijk. Titels zoals "Texts Go Green", geproduceerd door Black Coffee en Esona Tyolo, leggen direct de basis voor deze nieuwe balans tussen verfijnde melodie en dansbare ritmes. Later in de tracklijst, zijn nummers zoals "Currents", waarin Black Coffee en Gordo samenwerken, een perfect voorbeeld van de fusie tussen de elegantie van R&B en de krachtige klank van clubmuziek.

Het album behoudt een samenwerkingsgeest, ondanks dat er slechts één gastartiest op het hele album staat: 21 Savage voor "Jimmy Cooks", het nummer dat de serie afsluit. Dit laatste nummer brengt een dosis gewicht en intensiteit, en plaatst het project in een meer traditionele rapcontext, voordat het de luisteraar laat genieten van de aanhoudende vibraties van de voorgaande nummers.

De kritische reacties waren gemengd, wat wellicht de aard van deze stijlverandering weerspiegelt. Sommige media prezen Honestly, Nevermind als een belangrijke ontwikkeling in de Drake-saga, een ware afwijking van de "longue autoroute trap", terwijl andere critici de inherente risico's van deze hybride muziekstijlen benadrukten. Zij merkten op dat het album zich bevindt tussen een elegante hedonisme en wat als een bepaalde thematische leegte kan worden beschouwd.

Ondanks de kritiek is het onmiskenbaar dat Honestly, Nevermind een album van grote diversiteit is. Het slaagt erin om de valkuil van een herhaald patroon te vermijden, en biedt het publiek een rijke klankpalet, waarbij men moeiteloos kan schakelen tussen introspectieve nummers en energieke clubhits. Drake heeft aangetoond dat hij niet alleen kan domineren, maar ook een kunstenaar is die de vele facetten van het hedendaagse muzieklandschap verkent.