Favorite - Queenkiller

Only Hate begint niet met een melodisch akkoord of een klassieke intro, maar met een directe uitspraak die de basis van het project definieert: hier is geen ruimte voor genegenheid. Deze openingsnummers, geplaatst op track 1 van de tracklist, leggen onmiddellijk de toon voor een project dat niet probeert de luisteraar te plezieren, maar hem uit te dagen. Deze rauwe spanning wordt door Queenkiller gehandhaafd tot aan het einde, waarbij track 19, Playstation 8 met Pushky, het album afsluit op een noot die zowel technologisch als speels is, en de sfeer van een moderne tijd weergeeft. Tussen deze twee geluidsgrenzen biedt Favorite een parcours van 1 uur en 19 minuten, met 19 nummers, waarvan de totale duur een zeldzame omvang geeft aan dit project dat eind 2025 uitkomt.

Terug naar de basis en industriële architectuur van het album

Om de betekenis van dit album te begrijpen, moet men terugdenken aan Alternative für Deutschland (2017), dat het voorgaande belangrijke studioalbum was. Deze terugkeer na zes jaar is geen simpel nostalgisch oefening; het is een herbevestiging van aanwezigheid in een digitaal landschap, waar duurzaamheid een zeldzaamheid is geworden. Als we de volledige discografie bekijken, kunnen we belangrijke momenten zien, zoals Rappen kann tödlich sein (2005), Harlekin (2007) of Neues von Gott (2014), maar hier, in 2025, maakt de artiest een verschuiving.

De muzikale kern en introspectieve solo's

Het hart van Queenkiller is gebaseerd op een evenwichtige architectuur tussen nummers met een prominente melodie en meer experimentele stukken. Favorite beheerst de kunst van het solo-optreden, waarbij de nummers een rijke textuur hebben die de belangrijkste stukken van het project kracht geeft. Nummers zoals Heroina of Wasser fungeren als echo-kamers, waarin de productie ruimte geeft aan de flow van de artiest. De algehele productie is doordacht, waardoor de vocale nummers kunnen ademen zonder verloren te gaan in de achtergrondgeluiden.

Het collaboratieve ecosysteem: zes gerichte samenwerkingen

In de zes titels waarin Queenkiller verschijnt, toont het hoe het mogelijk is om verschillende artiesten te integreren zonder de eigen visie te verliezen. De eerste belangrijke samenwerking is met Ich töte MC Bonez feat. Raf45. De aanwezigheid van Raf45 is hier niet toevallig: het brengt een agressieve dimensie die direct aansluit bij de titel, waardoor er een sterke conceptuele echo ontstaat waarin de gast de stelling van de titel letterlijk valideert. Vervolgens, in Piratenschiff feat. Playboy51, vindt er een complete verandering van stijl plaats. De komst van Playboy51 versterkt hier de maritieme sfeer die in de tekst van het nummer wordt genoemd, en voegt een unieke vocale textuur toe die lijkt te inspiratie halen uit films of literatuur die verband houden met de zee. Krystall46 komt later in Grillfleisch voor, waar zijn flow een andere textuele variatie toevoegt aan het nummer, dat op zijn beurt suggesties bevat die verband houden met stedenbouw of overleving. De samenwerking met MoH in Barbershop introduceert een extra element van vocale dialoog; het nummer verwijst naar een klassiek stedelijk scenario, en de aanwezigheid van MoH voegt een conversationele dimensie toe die het verhaal verrijkt zonder de melodie te overbelasten. Sunny Shee maakt haar opwachting in Es ist Bonez, waar haar vrouwelijke stem een nieuwe perspectief toevoegt aan een tekst die lijkt te onderzoeken de identiteit van de artiest. Deze extra laag stelt Favorite in staat om zijn eigen definities vanuit een extern perspectief te onderzoeken. Tot slot, in de afsluitende track Playstation 8 feat. Pushky, wordt een noot van lichtheid of futurisme geïntroduceerd, wat contrasteert met de zwaardere nummers in het midden van het album. Elke samenwerking wordt dus behandeld als een specifiek instrument om de klankpalet uit te breiden, en niet als een simpele commerciële toevoeging. De productie integreert deze stemmen vloeiend, zonder dat de gastoptredens de hoofdvisie van de artiest overschaduwen.

Het paradox van de duur en een overzicht van een esthetisch belangrijk punt

De totale duur van 1 uur en 19 minuten voor een album met 19 nummers, dwingt de luisteraar om geduldig te zijn, en creëert een uitdaging om het album direct te beluisteren, wat in 2025 zeldzaam is. Dit is het paradox van het album: het biedt een rijk en gevarieerd luisteraanbod, maar vereist een zorgvuldige navigatie tussen de belangrijkste nummers en de meer atmosferische passages. Uiteindelijk positioneert Queenkiller zich als een manifest van industriële muziek, waarin Favorite zichzelf presenteert als een complete artiest, in staat om te navigeren tussen pure introspectie en strategische samenwerkingen. Dit album probeert niet de vluchtige successen van sociale media na te bootsen, maar eerder een coherent werk te creëren, waarbij elk nummer, van het eerste tot het laatste, een algemeen architectuur dient. Als we naar de ontwikkeling van Favorite sinds Alternative für Deutschland (2017) kijken, zien we hier een teken van volwassenheid, die verder gaat dan het simpelweg herhalen van oude codes. Met Queenkiller doet Favorite meer dan alleen een album uitbrengen; hij redefineert zijn eigen positie in de geschiedenis van de Duitse hiphop, tussen de rijke discografie van het verleden en de toekomstige projecten die al in hetzelfde jaar beginnen.

Technische gegevens

- Uitgave: 26 december 2025 - Label: House of Arts - Nummers: 19 (1 uur en 19 minuten) - Opening / afsluiting: Only Hate / Playstation 8 - Gastartiesten: Raf45, Playboy51, Krystall46, MoH, Sunny Shee, Pushky - Vorige album: Alternative für Deutschland (2017)