French Montana - Excuse My French

Uitgebracht door Coke Boys Records, Bad Boy Records, Maybach Music Group en Interscope Records, heeft dit project als doel de identiteit van de rapper te vestigen vanaf zijn entree op het internationale toneel. Het album debuteerde op de vierde plaats van de Billboard 200 in de Verenigde Staten, wat getuigt van een sterke commerciële ambitie, ondanks de gemengde kritieken die bij de release verschenen.

Een structuur van 27 nummers: dichtheid en presentatiestrategie

Het album valt op door een extreem uitgebreide tracklist, met maar liefst 27 nummers, waarvan er 20 samenwerkingen met andere artiesten bevatten. Deze dichtheid is bedoeld om de radiogolven te vullen en een constante variatie in geluid te bieden, hoewel deze aanpak soms als een structureel gebrek werd beschouwd. Critici wezen op een technisch imperfecte uitvoering en een productie die op sommige momenten te formuleus werd bevonden, waarbij de tegenstelling werd benadrukt tussen de omvang van het project en de coherentie van zijn geluidswereld.

De verzameling namen: historische samenwerkingen om het project geloofwaardigheid te geven.

De commerciële strategie is gebaseerd op een reeks prominente gastartiesten, bedoeld om de impact direct na de release te maximaliseren. Op Once in a While zorgt Max B, voormalig lid van de groep The Lox, voor een onmiddellijke dosis straatgeloofwaardigheid. Het nummer Trap House brengt Birdman en Rick Ross samen, wat een "gangsta"-dimensie en een aanzienlijk historisch gewicht toevoegt aan het nummer. De omvang van de samenwerkingen bereikt een hoogtepunt op Fuck What Happens Tonight, waar Ace Hood, DJ Khaled, Mavado, Scarface en Snoop Dogg samenwerken om een enorme verzameling bekende namen te creëren. Deze aanwezigheid is bedoeld om de commerciële impact te maximaliseren, terwijl tegelijkertijd een diverse stijl wordt geboden, met invloeden uit de Westkust, de Oostkust en de Caraïben. Verderop in het album introduceert Gifted The Weeknd, waardoor het muzikale spectrum van het project zich uitbreidt naar pop/R&B-horizonten.

De sterren-samenwerkingen: culturele verankering en prestige

Het hart van het album wordt gevormd door samenwerkingen met de grootste figuren in de hiphop. Op Ballin Out versterken Diddy en Jeremih de aspecten die verband houden met luxe en succes, terwijl Drake, Lil Wayne en Rick Ross op Pop That (explicit version) het project verankeren in de dominante cultuur van die tijd. De aanwezigheid van Nicki Minaj op Freaks (explicit version) voegt een onmisbare popster-dimensie toe, waardoor de internationale status van het album wordt versterkt.

Wereldwijde openingen: het spectrum verbreden, voorbij de grenzen.

Het album beperkt zich niet alleen tot samenwerkingen met Amerikaanse artiesten; het omvat ook internationale artiesten om een breder publiek te bereiken. Chris Brown en Migos verschijnen op de laatste track, Moses, wat een opening naar nieuwe geluidshorizonten markeert. Deze internationale samenwerkingen, hoewel soms minder centraal in de algemene flow van het album, getuigen van de wens om een wereldwijd publiek te bereiken, zelfs in de beginfase van French Montana's carrière.

Conclusie van het album: een basis leggen ondanks technische beperkingen

Excuse My French blijft een omvangrijk album dat de basis heeft gelegd voor een internationale carrière voor de rapper. Hoewel het album op de vierde plaats van de Billboard 200 debuteerde, ontkwam het niet aan kritiek vanwege de soms repetitieve productie en de technische uitvoering. Echter, de dichtheid van de samenwerkingen en de diversiteit van de gastartiesten hebben bijgedragen aan een memorabel album vanwege zijn omvang, hoewel sommige structurele aspecten nog steeds discutabel zijn.