Future - Monster

Monster, de negende mixtape van de Amerikaanse rapper Future, voegt niet alleen een nummer toe aan zijn discografie: het is een rauwe en onversierde weergave van een man die midden in een transformatieproces zit. Als je er de gebruikelijke elementen van zelfpromotie of vluchtige samenwerkingen zoekt, zul je teleurgesteld worden. Dit project is vooral het resultaat van een persoonlijke breuk – die met Ciara – die de donkere en scherpe toon van de plaat bepaalde, alsof elke noot een directe reactie was op het einde van een levensfase.

De context van een breuk: Monster als reactie op het einde van de relatie met Ciara.

Hoewel deze chronologische continuïteit logisch is, verbergt het ook een interne spanning: hoe kan Future omgaan met een imago dat al stevig geworteld is in de trapmuziek, terwijl hij tegelijkertijd probeert om niet gereduceerd te worden tot een simpele producent van zijn eigen succes? Het antwoord ligt in de productie en de samenwerkingen.

Metro Boomin, uitvoerend producent: de architectuur van het geluid in de juiste handen.

Metro Boomin, de uitvoerend producent van het project, is verantwoordelijk voor track 1 (Radical), track 2 (Monster), track 8 (Fetti) en track 10 (Wesley Presley). Hij zorgt zo voor een algehele coherentie, terwijl Southside betrokken is bij tracks 2, 4, 8 en 9, en TM88 bij tracks 4, 8, 11 en 13.

Radical en Monster: de titels die de donkere toon van de mixtape definiëren.

Het eerste nummer, Radical, geproduceerd door Metro Boomin, opent het album met een directe spanning, alsof de artiest al een strijd aangaat met zijn eigen demonen. Het tweede nummer, Monster, bevestigt deze richting: een dichte productie, met flows die zich opstapelen zonder ooit uit te putten. Tussen deze twee nummers voelt men dat Future probeert verder te gaan dan de traditionele trapmuziek en iets persoonlijkers, bijna bekennend, te bereiken.

After That met Lil Wayne: de enige samenwerking die als een generatieverbinding wordt erkend.

Het nummer After That, geproduceerd door Southside en TM88, is het enige nummer op de mixtape met een gastartiest: Lil Wayne. Deze samenwerking markeert een generatieverbinding en past in een reeks samenwerkingen tussen de twee artiesten die al in 2013 begonnen (Bitches Love Me op F.B.G.: The Movie), zich voortzetten in 2014 (Karate Chop (remix) op Honest) en nog lang na de release van Monster doorgingen, bijvoorbeeld met het nummer Oxy in 2018.

Conclusie: een trilogie van mixtapes waarin Monster het hoogtepunt is van een bepaalde fase.

De enige gastartiest die voorkomt is Lil Wayne, die alleen te horen is op After That. Deze minimalistische aanpak past binnen een strategie van focus, waarbij elk nummer een specifieke betekenis heeft, in tegenstelling tot het model van een mixtape als een eenvoudige verzameling nummers. De totale duur van 46 minuten en 27 seconden voor dertien nummers versterkt dit idee van een compact project, waarin elke seconde telt. Monster is geen album in de traditionele zin, maar een noodzakelijke stap in de geleidelijke opbouw van een genuanceerder artistiek imago, tussen een productie die zich concentreert rond enkele belangrijke namen en een afwijzing van vluchtige samenwerkingen. Met 46 minuten en 27 seconden voor dertien nummers, markeert Monster een overgang naar Beast Mode. Het is geen album in de traditionele zin, maar eerder een noodzakelijke stap in de geleidelijke opbouw van een genuanceerder artistiek imago. Tussen een productie die zich concentreert rond enkele namen en slechts één gastoptreden dat doet denken aan eerdere grote samenwerkingen, probeert dit project niet te imponeren met de omvang van de samenwerkingen of het aantal nummers. Het gaat er eerder om te laten zien dat Future erin geslaagd is een persoonlijke crisis om te zetten in solide muziek.

Technische specificaties

- Release datum: 19 januari 2014 - Label: Be Music - Aantal nummers: 13 (46 min 27 s) - Openings-/afsluitingsnummer: Radical / Codeine Crazy - Gastartiesten: Lil Wayne