
Gemitaiz - Eclissi
Een vraag over de identiteit van het geluid rijst op met de release van 15 april 2022: wat is de precieze rol van rapper Gemitaiz wanneer hij zijn stem laat horen, en hoe wordt deze opening omgezet in collectieve architectuur? Het album Eclissi, uitgebracht door de labels Tanta Roba en Island Records, biedt een antwoord dat niet gebaseerd is op de eenvoudige opeenvolging van tracks, maar op een rigoureuze structurering. Dit studioalbum volgt op Davide (2018) en gaat vooraf aan Elsewhere (2025). De doorzichtigheid van het project manifesteert zich al in het eerste nummer, Adesso, dat de basis legt voor een exploratie voordat het op nummer 4 met Jorge Lorenzo uitbreidt naar een internationaal perspectief. Dit album van dertien tracks bouwt een constante spanning op tussen pure introspectie en collaboratieve explosies, waarbij elke gast een essentieel onderdeel wordt van de totale compositie.
Volmaakte symmetrie tussen de opening Adesso en de afsluiting Qua Con Me
De structuur van Eclissi is gebaseerd op een perfecte symmetrie die het luisterervaring vormt. Titel 1, Adesso, fungeert als een noodzakelijke introductie, die de geluidssetting legt voordat het project zich uitbreidt naar zijn meerdere facetten. De afwisseling tussen de verschillende onderdelen zet zich voort over de dertien tracks heen, waardoor een ritme ontstaat dat nooit stopt met verrassen. Het album wisselt met precisie tussen momenten van vocale eenzaamheid en optredens van gevestigde gastartiesten. Deze afwisseling structureert de luisterervaring als een ademhaling tussen binnen en buiten. Titel 13, Qua Con Me, fungeert als een afsluiting van de reis die is begonnen met Adesso. Deze slottrack biedt een finale wederopstanding na de sonore afwisselingen in het binnenste van het album. Het evenwicht tussen deze twee polen zorgt ervoor dat de rijkdom van de samenwerkingen wordt behouden zonder ooit de rode draad van het album te verliezen. Elke overgang respecteert de exacte nummering, waardoor de door de productie opgelegde architectuur wordt gerespecteerd. In het hart van deze structuur ligt een dicht netwerk van samenwerkingen dat de grenzen van Gemitaiz' geluid herdefinieert. Van de dertien tracks hebben er acht een gastartiest. Titel 3, Eclissi, krijgt bezoek van Neffa: zijn aanwezigheid voegt een extra stem toe die het nummer onmiddellijk verrijkt, wat een beproefde samenwerking op dit specifieke album bevestigt. De sonore impact van deze interventie weerklinkt door het hele nummer heen, waardoor een dialoog ontstaat. Verderop, op titel 5, Top, is MadMan te horen. Hun samenwerking gaat terug naar eerdere projecten zoals Haterproof (2011). Op dit album voegt MadMan's bijdrage een duidelijk contrast toe aan Gemitaiz' flow, waardoor het nummer een extra laag van volwassenheid krijgt. Titel 6, Pornstar, bevat Sfera Ebbasta. De komst van deze artiest transformeert onmiddellijk het karakter van het nummer, waardoor een andere energie wordt geïntroduceerd die naadloos aansluit bij de stijl van de leider van het project. Elke gastartiest, of deze nu lokaal of internationaal is, voegt een specifieke nuance toe die door de afwezigheid van een andere artiest niet zou kunnen worden gereproduceerd.
Cartografie van de territoria: onderzoek naar de muzikale invloeden die voortvloeien uit internationale en lokale samenwerkingen
Het geluid van Eclissi reikt ver voorbij de geografische grenzen, door middel van stem en stijl verschillende scènes met elkaar in verbinding te brengen. Nummer 4, Jorge Lorenzo, maakt gebruik van A$AP Ferg. Deze internationale samenwerking breidt het instrumentale palet van het album uit. De impact van deze buitenlandse stem is onmiddellijk voelbaar en creëert een akoestische brug die twee verschillende muziekculturen in één ruimte met elkaar verbindt. Op lokaal niveau zijn de samenwerkingen evenzeer belangrijk. Nummer 8, Silenzio, bevat Mace. Zijn bijdrage aan deze specifieke track versterkt de narratieve dimensie van het nummer en voegt een emotionele diepgang toe die aansluit bij hun eerdere werk, met name OBE (2021). Nummer 9, Pochette, betrekt Noyz Narcos. Deze samenwerking introduceert een uniek ritme dat de overgang tussen de nummers dynamiseert. Nummer 10, K.O., brengt Coez en Marracash samen. De gelijktijdige aanwezigheid van deze twee artiesten op dit unieke nummer zorgt voor een zeldzame geluidsdichtheid, waarbij de stemmen elkaar aanvullen zonder met elkaar in competitie te gaan. Tot slot, nummer 12, Ogni Volta, bevat Venerus. Zijn deelname aan dit nummer voegt een melodische toets toe die de strakke ritmes van de eerdere nummers in balans brengt. Elke samenwerking heeft een specifieke functie: het geluidsbereik van het album uitbreiden zonder de integriteit van het hoofddwerk in gevaar te brengen.
Het evenwicht tussen extremen: hoe de afwisseling tussen solo-tracks en tracks met gastmuzikanten het algemene ritme van het album vormt
De architectuur van Eclissi is gebaseerd op een strikte afwisseling tussen solo-tracks en tracks met gastmuzikanten, wat een ritme creëert dat het luisteraarsgevoel voortdurend in stand houdt. De dertien tracks vormen geen homogene lijst; ze volgen elkaar op volgens een logica die eenzaamheid tegenover vocale samenwerking stelt. Deze oscillatie geeft het album een eigen dynamiek, waarbij elk nummer zijn specifieke bijdrage aan het geheel levert. Het is het resultaat van een precieze opzet die elk element integreert in een samenhangend geheel. Het album beperkt zich niet tot het simpelweg samenbrengen van samenwerkingen; het orchestreert ze om een complete luisterervaring te creëren. Elke track, of het nu solo is of met een gastmuzikant, heeft zijn plaats in deze geluidskunst.
De centrale plaats van Eclissi in de post-Davide-traject van Gemitaiz
In de discografische chronologie van Gemitaiz neemt Eclissi een centrale plaats in, wat getuigt van een voortdurende evolutie van zijn kunst. Het album volgt op Davide (2018) en markeert een belangrijke stap na die periode van volwassenheid. Het album onderscheidt zich door zijn vermogen om meerdere stemmen te integreren en toch een sterke identiteit te behouden. De periode na Davide manifesteert zich in de durf van de samenwerkingen en de variëteit aan benaderde stijlen. Dit album verbergt niet zijn erfenis; het vernieuwt die door het opnemen van nieuwe namen die hun eigen visie op rap brengen. De door de titel van het album gesuggereerde schuif wordt een metafoor voor deze transitie: hij laat het licht zien door de verschillende prisma's van de gasten. De plaats van dit album tussen Davide en Elsewhere (2025) bevestigt zijn rol als brug naar nieuwe geluidskenmerken. Het is niet zomaar een studioalbum; het is een sleutelstap in de carrière van de kunstenaar, waarbij de openheid naar andere stemmen een belangrijk creatief instrument wordt.
Technische gegevens
- Uitgebracht: 15 april 2022 - Label: Tanta Roba, Island Records - Nummers: 13 - Opening/sluiting: Adesso / Qua Con Me - Gasten: Neffa, A$AP Ferg, MadMan, Sfera Ebbasta, Mace, Noyz Narcos, Coez, Marracash, Venerus - Vorige album: QVC 9 (2020)
🎬 De clips van het album
12 clips · doorlopend afspelen
Tracks
- 1
- 2
- 3
- 4Jorge Lorenzofeat. ASAP Ferg
- 5
- 6Pornstarfeat. Sfera Ebbasta
- 7
- 8
- 9Pochettefeat. Noyz Narcos
- 10
- 11
- 12Ogni Voltafeat. Venerus
- 13
🔥 De tracks die er doorheen breken
Hiphop/R&B-ranglijst · week van 16/11/2026
- 1I Just Might— Bruno Mars
- 2Dead Fresh— Lil Baby
- 3Janice STFU— Drake
- 4What You Need— Tems
- 5Ya Hit— Future Featuring Drake, Travis Scott & Loe Shimmy
- 6So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar
- 7WTF GOIN— Belly Gang Kushington & 21 Savage
- 8Mr. Do Something— Lil Baby
- 9Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
- 10Top Uh It— Lil Baby



