Meshell Ndegeocello - No More Water: The Gospel of James Baldwin

Meshell Ndegeocello houdt een boek vast dat ze nooit zal lezen. No More Water: The Gospel of James Baldwin is het werk van een muzikante die tekst gebruikt als basis en deze omzet in muziek. Het is een akoestische constructie waarbij elke titel een pagina is om te lezen, een stem die resoneert in de kathedraal van het label Blue Note Records.

Een vocale architectuur waarin het gospel van Baldwin als basis dient

Het album begint met Travel. Dit is geen eenvoudig inleiding; het is een eerste kennismaking met een esthetiek van heilige taal, een uitnodiging om de stem te laten leiden en de luisteraar naar de kern van het verhaal te brengen. Direct is de dichtheid van een project te horen, ontworpen om in één keer te worden beluisterd, zonder pauzes. De totale duur van 1 uur en 16 minuten is niet toevallig: het komt overeen met de duur van een volledige liturgie. Zeventien titels zijn geordend als een reeks hoofdstukken, elk met hun eigen gewicht en melancholie. Hier wordt de unieke kwaliteit van het album duidelijk: het zoekt niet naar spektakel of performance, maar naar de overdracht van een literaire erfenis via een muzikale structuur die zowel jazz-zang als spoken word oproept.

Baldwin Manifesto I: het cruciale moment waarop de stem een politieke tekst wordt

In het hart van deze structuur, markeert Baldwin Manifesto I een belangrijk moment. Dit is het nummer waarin de grens tussen luisteren en interpreteren vervaagt. De stem van Meshell Ndegeocello is hier niet langer alleen een weergave van een melodie; het wordt een voertuig voor de tekst van James Baldwin. Het album functioneert dan als een geluidsdrager voor een manifest, waarbij elke noot dient om de pauzes in een politiek en persoonlijk gesprek te benadrukken. De stem alleen is hier voldoende. Er is geen behoefte aan gastoptredens om de boodschap te versterken – de stem is al krachtig genoeg om de tekst te dragen.

Down At The Cross: het slot als een melodisch verzet

Het album eindigt met Down At The Cross. Dit is geen einde, maar een act van melodisch verzet. De laatste track sluit het album niet af; het opent het opnieuw, alsof het suggereert dat het werk nog niet voltooid is. Dit is een conclusie die geen gemakkelijke oplossingen biedt, en zelfs geen definitieve oplossing.

Een studioalbum met 17 nummers dat de identiteit van een artiest tussen jazzzang en spoken word samenvat

No More Water: The Gospel of James Baldwin, uitgebracht op 2 augustus 2024, neemt een unieke plaats in de carrière van Meshell Ndegeocello. Het ligt tussen The Omnichord Real Book (2023) en Doing Life (Soundtrack van de Netflix-film) (2026), en vormt een belangrijk keerpunt: dat van een artiest die, na het verkennen van meer intieme en instrumentale klankgebieden, nu kiest om zich te baseren op een literaire en politieke traditie. Dit is geen terugkeer, maar een verdieping. Blue Note Records, een historische jazzlabel, lijkt de belangrijkheid van dit project voor hun huidige programmering te begrijpen. Dit is meer dan alleen een label; het is een editoriële keuze die de positie van Meshell Ndegeocello in het huidige muzieklandschap bevestigt, ver buiten de traditionele circuits.

Kritische beoordeling

No More Water: The Gospel of James Baldwin streeft niet naar het breken van records of het opleggen van een nieuwe esthetiek. Het creëert iets unieks: een album dat meer is dan alleen muziek; het is een soort muzikale monument. Zeventien nummers, een uur en zestien minuten aan muziek die minder bedoeld is als entertainment, maar meer als een vorm van culturele weerstand. Deze samenwerkingsbenadering gaat verder dan een gewoon studioalbum en wordt een muzikale eerbetoon aan Afro-Amerikaanse schrijvers en denkers, met name Audre Lorde. De totale duur van 1 uur en 16 minuten maakt het mogelijk om een muzikale structuur te creëren waarin elk nummer als een hoofdstuk van een complete liturgie functioneert, zonder onderbrekingen. Blue Note Records, een historische jazzlabel, heeft dit project als een vorm van culturele weerstand goedgekeurd, en bevestigt daarmee de plaats van Meshell Ndegeocello in het huidige muzikale landschap, verder dan de traditionele circuits. Dit album is niet bedoeld om snel te vergeten. Het is bedoeld om te lezen, te luisteren en opnieuw te luisteren. En in de interactie tussen tekst en stem, redefineert Meshell Ndegeocello wat een betrokken kunstwerk kan zijn, zonder gebruik te maken van kunstmatige trucjes of oppervlakkige samenwerkingen.

Technische gegevens

- Uitgave: 2 augustus 2024 - Label: Blue Note - Nummers: 17 (1 uur en 16 minuten) - Opening / afsluiting: Travel / Down At The Cross - Vorige album: Red Hot & Ra : The Magic City (2024)