Singlerecensie

Milhan - 100S

Door Le Stagiaire·13 octobre 2026

Het geluid van Mulato: Milhan sluit zijn cyclus af met blazers die de overgang orkestreren

Hoewel de eerdere werken van de kunstenaar een solide basis hebben gelegd, onderscheidt 100S zich direct door zijn inhoud. Dit werk, gepresenteerd als een enkel nummer of een kort EP met slechts één nummer, weigert de samenwerkingsaanpak en richt zich op een intieme intensiteit. De duur van 3 minuten en 21 seconden bevestigt de aanpak van een nummer dat bedoeld is om in korte tijd volledig te worden ervaren, zonder de onvoorspelbaarheid van overgangen in een uitgebreider album. Hier lijkt Milhan zijn keuze te maken: in plaats van een stap richting commerciële roem, kiest hij voor een artistieke afsluiting, gekenmerkt door blazers. Deze stijlinvulling vormt een directe vervolg op Mulato, en biedt een duidelijk contrast met de rest van de recente studioalbums, en benadrukt dat dit nummer op zichzelf staand is, zonder dat het zijn aanwezigheid moet rechtvaardigen door de lengte of het aantal nummers.

Timy bij de mix: hoe een collectieve productie de blazers ten goede komt

De geluidsontwikkeling van 100S is gebaseerd op een complex teamwerk, waarbij elke deelnemer een specifieke rol vervult om een consistent resultaat te bereiken. De productie wordt verzorgd door een team bestaande uit Lilpute, Astro, Timy en Loïs Hammel. Hoewel deze samenwerking verschillende expertise biedt, is het uiteindelijk Timy die de eindcontrole heeft, door exclusief het mixen van dit nummer te verzorgen. Deze verdeling van taken zorgt voor een rijk en kleurrijk geluid, waarbij de basisinstrumenten niet verloren gaan in de massa. Het zorgvuldige mixen van Timy biedt een strakke basis voor de texturen, waardoor de blazers hun eigen kleur kunnen uitdrukken zonder dat het achtergrondgeluid vervaagt of verzadigd raakt. Dit is een architectuur waarbij het collectieve productie de basis vormt en het exclusieve mixen de nodige structuur biedt om de blazers te laten schitteren.

Pedrito el Blanco en Roy Markson: de cruciale rol van de trombone en trompet in 100S

Het is juist deze instrumentatie die de kern vormt van de luisterervaring die dit nummer biedt. De productie benadrukt blasinstrumenten, met name de trombone en de trompet, die worden bespeeld door Pedrito el Blanco en Roy Markson. De aanwezigheid van deze blazers geeft het nummer een eigen kleur, waardoor er een spanning ontstaat tussen de solo-raps en de orkestrale invloed van de gasten. Het geluid kenmerkt zich door de duidelijke rol van elk instrument, elk met zijn eigen plek. Hun bijdrage is essentieel, omdat het de aard van het nummer verandert, van een eenvoudige flow op een beat naar een compositie waarin de orkestratie centraal staat. In een muzieklandschap waarin samenwerking vaak de sleutel is tot commercieel succes, neemt 100S een resoluut solitaire aanpak. Het ontbreken van vocale partners versterkt het gevoel van een afsluitend hoofdstuk in de cyclus Mulato, wat suggereert dat de artiest zich opnieuw moet richten op zijn eigen boodschap voordat hij verder gaat. De ontvangst van dit autonome werk is dubbelzinnig interessant: het valideert de capaciteit van Milhan om zich te houden aan de standaarden van het genre, puur door zijn technische en artistieke vaardigheid, zonder afhankelijk te zijn van bekende namen. Het nummer presenteert zich als een bewijs van eigenzinnigheid, waarbij de flow en de rijm de belangrijkste rol moeten spelen. Door gebruik te maken van een collectieve productie onder leiding van Lilpute, Astro, Timy en Loïs Hammel, en het mixen uit handen te geven aan Timy, creëert Milhan een werk waarin de blazers van Pedrito el Blanco en Roy Markson de aandacht trekken.