Nanpa Básico - Unicornio

Na de release van Las Que No Estaban tot de release van Los No Tan Tristes, is de weg van Nanpa Básico in 2020 beland, met de release van hun studioalbum Unicornio. Dit album, dat beschikbaar is op het eigen label van de groep, probeert niet de grenzen van hun universum te overschrijden met een strategie van massale samenwerkingen. In plaats daarvan presenteert het zich als een autonome, textuele vesting, omgeven door een klassieke, maar resoluut leidende structuur.

Een belangrijk album voor Nanpa Básico in 2020

De totale duur van het project is 35 minuten en 30 seconden, wat een beknoptheid is die uitnodigt tot onmiddellijke luisterervaring zonder onnodige elementen. Unicornio, uitgebracht op 13 november 2020, markeert officieel de carrière van de artiest in de lijn van de productie van het label Nanpa Básico. Het consolideert het werk dat is gestart met de eerdere compilaties, zoals Compilado in 2015 en Según nosotros in 2016, en bevindt zich tussen de twee studioalbums: Las Que No Estaban (2020) en Los No Tan Tristes (2021). Het album wordt niet gepresenteerd als een radicale breuk, maar als een noodzakelijk onderdeel van een consistente artistieke continuïteit. Het markeert een overgang in de discografie, en fungeert als een brug tussen de exploratieve fasen en de volwassenheid die met het volgende album, Los No Tan Tristes, wordt verwacht.

Een strikt solo narratieve en akoestische architectuur

Het ontwerp van het album is gebaseerd op strikte tijdlijnen, die de structuur van het verhaal bepalen. De openingsnummer, genaamd Después de las 12, staat op nummer één in de tracklist. Dit nummer zet onmiddellijk de basis voor dit nieuwe avontuur en dient als een verplichte startpunt voordat de elf andere nummers volgen. Aan de andere kant van dit begin, sluit het album af met nummer twaalf, Amores Veloces. Dit nummer zorgt voor een afsluitend gevoel, en geeft het project een cyclische structuur. Tussen deze twee punten ligt een parcours dat niet afwijkt van de eigenlijke lijn, en bevestigt dat het album als een zelfstandig en gesloten project kan worden beschouwd binnen de officiële discografie. De structuur van het album zelf toont een focus op persoonlijke teksten. Er zijn geen extra stemmen die het geluid versterken of de vocale omgeving complexer maken, behalve op één specifiek moment. Deze duidelijke afwezigheid van externe samenwerkingen benadrukt een solo-aanpak, waarbij de stem van de artiest de teksten volledig draagt, zonder dat er behoefte is aan een tegenstem of contrast van andere uitvoerenden.

Een geïsoleerde samenwerking met Jamie Fine

Binnen dit solistische project, vormt de vierde track, No Sé Qué Somos (feat. Jamie Fine), de enige bevestigde externe invloed op het gehele project. Op deze specifieke track combineert Nanpa Básico zijn stem met die van Jamie Fine. De aanwezigheid van een gastartiest op het album markeert een bewuste afwijking van de overvloed aan solo-tracks. Het nummer met een gastartiest is niet verspreid over meerdere tracks, maar is hier geconcentreerd om een specifieke samenwerkingsdimensie aan dit unieke nummer te geven, zonder deze formule toe te passen op de andere tracks. Deze tijdelijke samenwerking fungeert als een minimalistische tegenhanger van de algehele structuur van het album, en laat zien dat de artiest in staat is om een andere stem te integreren zonder dat dit een terugkerend of systematisch element wordt. Het is een doordachte uitzondering die de textuur van het album verrijkt, zonder de dominante solo-identiteit te compromitteren.

Vanuit een puur technisch perspectief, voldoet het studioalbum aan de conventies van een klassiek album. De totale duur van 35 minuten en 30 seconden biedt voldoende tijd om de verschillende versen en rijms die in de nummers voorkomen, rustig te verwerken. Dit is een project dat niet naar extreme dichtheid of verspreiding streeft, maar naar een evenwicht tussen openheid, centrale stukken en een afsluitende fase. De lijst met nummers, van Después de las 12 tot Amores Veloces, vormt een samenhangend geheel dat deze duur en het aantal nummers rechtvaardigt. Het formaat is eenvoudig, klassiek en perfect afgestemd om de artistieke boodschap van het album over te brengen zonder overdreven of ontoereikend te zijn.

Uiteindelijk bevestigt het studioalbum de artistieke waarde van Nanpa Básico. Tussen Compilado, Vol. 1 in 2017 en Los no tan tristes in 2021, markeert dit album een belangrijke stap in de bevestiging van de artistieke identiteit. Het probeert zich niet aan de huidige trends van samenwerkingen aan te passen, maar bevestigt een positie waarin de authenticiteit van de solo-stem centraal staat. Dit is een album dat de geschiedenis consolideert, en duidelijk tussen twee andere referentie-albums van de artiest: Las Que No Estaban (2020) en Los No Tan Tristes (2021) inzit. Het blijft een belangrijk album in deze discografie, een album dat vasthoudt aan de eis van consistentie, waarbij elk nummer belangrijk is, en waarbij de samenwerking met Jamie Fine de enige interactie is. De duur en structuur dienen het boodschap.

Technische gegevens

- Uitgave: 13 november 2020 - Label: Nanpa Básico - Nummers: 12 (35 minuten 30 seconden) - Opening / afsluiting: Después de las 12 / Amores Veloces - Gast: Jamie Fine - Vorige album: Las Que No Estaban (2020)