ORELSAN - Perdu d’avance

Aurélien Cotentin brengt zijn eerste studioalbum Perdu d'avance uit. Deze titel belooft een tragisch einde, alvorens het woord zelfs maar wordt uitgesproken. Het album, dat op 16 februari 2009 uitkwam bij het label 7th Magnitude, bestaat uit 56 minuten en 58 seconden van dicht materiaal en legt de basis voor een discipline die zijn reputatie zal definiëren. In tegenstelling tot een amateuristische aanpak, markeert dit album de start van een carrière die zich verder zal ontwikkelen rond introspectie en eerlijkheid over het echte leven, met name na een relatief stille periode met het album Changement, uitgebracht in 2008.

Het jaar van een nieuwe start

De ontstaansgeschiedenis van dit project markeert een duidelijke afscheid van een eerdere fase, gekenmerkt door het gebruik van netwerken zoals Myspace. Na een blanco blad, legt de artiest uit dat hij een periode van inactiviteit heeft gehad, zonder gedichten te schrijven gedurende acht tot tien maanden. Deze stilte maakte een terugkeer naar de studio noodzakelijk. Het album opent met Etoiles Invisibles, een nummer dat onmiddellijk een sfeer van twijfel en verwachting creëert, in tegenstelling tot de zekerheden die vaak geassocieerd worden met de beginfase. Deze opening, gecombineerd met de afsluiting van het album met Peur De L'échec, markeert een traject waarin de adolescentie al de contouren van een carrière in de showbusiness heeft. De productie neemt hier een neutrale rol aan, die als een stabiele basis dient, zodat de stem de tekst zonder onnodige franje kan dragen.

Tussen de glorie van de showbusiness en de angst voor falen

De luisteraar ontdekt een structuur die de jeugd verbindt met de uitdagingen van de muziekwereld, met een ontwikkeling die een snelle volwassenheid suggereert. De totale duur van het album, bestaande uit 14 nummers, biedt een intens luisterverhaal, zonder onnodige pauzes, waarbij elk nummer lijkt essentieel voor het begrijpen van het gehele traject. Hoewel het album de gouden status heeft bereikt, met meer dan 100.000 verkochte exemplaren in Frankrijk, bevat het ook een controverse rond het nummer Sale Pute, dat beschuldigd wordt van het aanmoedigen van geweld tegen vrouwen. Orelsan zou later zeggen dat hij spijt heeft van dit nummer, omdat hij toen jong was en sindsdien is veranderd. Deze ontwikkeling licht de rauwe en directe aard van dit eerste album.

Onzichtbare Sterren: het album dat begint met twijfel

Het openingsnummer Etoiles Invisibles zet de toon voor een reis waarin zekerheden schaars zijn. Dit nummer, dat op nummer 1 staat in de tracklist, introduceert een reflectie op wat buiten bereik ligt, en creëert een contrast met de commerciële succes die het album belooft. Het ontbreken van overdreven uitspraken en de ingetogen aanpak, maken dit nummer in staat om subtiel te beginnen, en respecteren daarmee de discipline die de tekst zelf oplegt. Het is een introductie die niet probeert te imponeren, maar de luisteraar voor te bereiden op een luisteren dat zich richt op de inhoud van de teksten.

De discipline die een centraal nummer oplegt

Het nummer 7 van het album, getiteld Perdu D'avance, is een thematisch hoogtepunt dat het overkoepelende concept van het album valideert. Dit centrale nummer, dat de naam draagt van het project, fungeert als een verbindingspunt tussen de verschillende aspecten van het leven die worden beschreven, van isolatie in het platteland tot confrontatie met de sociale realiteit. De eenvoudige en intieme productie respecteert een schrijfdiscipline waarbij het onderwerp voorgaat aan de muzikale vorm, zoals de auteur zelf heeft uitgelegd, omdat hij eerst moest weten waarover hij zou schrijven voordat hij de rijm kon vinden. Deze methodische aanpak transformeert elk nummer in een schakel in een samenhangend narratief, dat de adolescentie verbindt met de wereld van het entertainment.

Tussen goed en kwaad: een unieke samenwerking met Gringe

Op nummer 12 van de tracklist markeert dit nummer een moment van collectieve reflectie binnen een album dat voornamelijk solo is. De samenwerking met Gringe brengt een complementaire energie en waarschijnlijk een ander zangstijl of flow, waardoor het nummer dynamischer wordt en een noodzakelijke ademhaling biedt in een werk dat vaak de eenzaamheid onderzoekt. Deze unieke vermelding, zonder vergelijking met het latere duo Casseurs Flowters, benadrukt de uitzonderlijke aard van deze samenwerking binnen een zeer persoonlijk project.

Het laatste nummer op het album, nummer 14, sluit het album af met Peur De L'échec, met een gastoptreden van Ron Bumblefoot Thal. Deze bijdrage van een gast geeft het nummer een nieuwe vocale dimensie of een alternatieve kijk op het thema van de titel, waardoor het een afsluitende boodschap krijgt. De positie van dit nummer aan het einde van de tracklist geeft het een rol als afsluitstuk, wat resoneert met het thema van angst en onzekerheid dat door het hele album heen loopt.

Dit eerste werk is onderdeel van een snelle opwaartse ontwikkeling. De kunstenaar maakte in 2008 zijn debuut met het nummer Changement, en bracht dit album uit. De carrière van Aurélien Cotentin versnelde daarna, met name dankzij de release van Le Chant des sirènes in 2011, dat een enorm commercieel succes werd en drie keer platinum werd gecertificeerd. De totale duur van het album, ongeveer 57 minuten, biedt een volledige onderdompeling in deze wereld, waarin de kunstenaar zich terugtrok naar het platteland om te schrijven, weg van zijn vrienden, om het creatieve proces te stimuleren. Deze methodische aanpak, waarbij het onderwerp voorgaat aan de rijm, contrasteert met de periode van stagnatie die volgde op zijn eerste persoonlijke album, Perdu d'avance. Hoewel dit initiële project genomineerd werd voor de Constantin prijs en meer dan 100.000 exemplaren verkocht, opent het de weg naar internationale erkenning, met name door de adaptatie van de manga One Punch Man, waar hij vanaf 2016 de Franse stem van Saitama werd. Deze ontwikkeling bewijst dat, ondanks controverses zoals die rond Sale Pute, waar hij spijt van had toen hij jong was, zijn carrière zich heeft gestabiliseerd en hij pieken heeft bereikt, zoals met het album Civilisation in 2021, dat binnen een week platinum werd gecertificeerd. Het album sluit aan bij een carrière die zich voortzet met Le Chant des sirènes in 2011, vervolgens Civilisation in 2021 en La fuite en avant in 2025, waarmee de duurzaamheid van een parcours wordt bevestigd dat hier is gestart met discipline en eerlijkheid. De nominatie voor de Constantin prijs en het publieke succes bevestigen dat deze ingetogene en disciplinele aanpak al in de beginfase een publiek heeft gevonden.

Technische gegevens

- Datum van uitgave: 16 februari 2009 - Magnitude: 7 - Aantal nummers: 14 (56 minuten 58 seconden) - Opening/afsluiting: Etoiles Invisibles / Peur De L'échec - Gastoptredens: Gringe, Ron Bumblefoot Thal