SCH - JVLIVS III : Ad Finem

JVLIVS III: Ad Finem sluit een verhaal niet af zoals verwacht. Dit zevende studioalbum, uitgebracht op 6 december 2024 bij Maison Baron Rouge en Warner Music France, is niet langer het vervolg van een verhaal over adoptie of moord. Het is een daad van ontkenning ten opzichte van zijn eigen fictie. SCH gebruikt dit album om te benadrukken dat hij zich niet langer bevindt in het verhaal van de maffia dat hij vanaf 2018 heeft uitgewerkt, maar in een rauwe realiteit waarin hij moet leren omgaan met andere stemmen en andere werelden.

Ad Finem: het einde van de tetralogie als een breuk met het maffia-mythe

Het album wordt gepresenteerd als de laatste schakel in een narratief verhaal dat in 2018 is gestart, maar zijn ware functie is om de fundamenten daarvan te ontmantelen. Het gaat niet meer om het voortzetten van de saga: het gaat om het creëren van een afstand tussen de kunstenaar en het personage dat hij zes jaar lang heeft gespeeld. De geluidsdichtheid van het project – 18 nummers die in totaal bijna 57 minuten duren – weerspiegelt deze spanning tussen een narratief verleden dat nog steeds aanwezig is en een heden dat andere regels vereist.

De productieve fragmentatie: interne chaos en narratieve coherentie

De productie kenmerkt zich door een bewuste diversiteit. Augustin Charnet en Guilherme Alves domineren het album met dertien nummers, maar Seezy, Vito Bendinelli, Luc Blanchot en Monomite zijn regelmatig aanwezig, terwijl Woosbad, Cameliro, Amakuno of Geo On The Track hun eigen unieke draai geven aan andere nummers. Deze fragmentatie is geen nadeel: het komt overeen met de gedachte dat het einde van het mythe gepaard gaat met een verlies van totale controle over het geluid. Elke producent stelt zijn eigen stijl voor, zonder dat dit een uniforme stijlinvulling is, maar eerder een weergave van de innerlijke chaos van een man die bevrijd is van zijn narratieve kooi, maar nog steeds gevangen zit in zijn verleden.

Soldi famiglia en 02:00: gastoptredens als een anker in een wereld buiten de maffia

Slechts twee nummers tellen voor officiële samenwerkingen, en deze dienen niet om het criminele universum uit te breiden. Op "Soldi famiglia" keert Sfera Ebbasta terug naar een gebied dat al gedeeld wordt door beide artiesten: SCH werd in 2016 uitgenodigd voor "Balenciaga", en vervolgens voor "Cartine Cartier" van het album Anarchie (2016). Deze keer is de samenwerking geen voortzetting van een criminele relatie, maar een bevestiging van SCH's positie in een wereld waarin hij moet samenwerken met andere stemmen. Op "02:00" voegt Damso zijn eigen, samenwerkingsgerichte element toe aan het project, zonder dat dit een uitbreiding van het verhaal is: het is een andere wereld die zich over het gesloten verhaal heen legt. Deze twee gastoptredens zijn geen thematische voortzettingen; ze zijn een teken van een uitstap uit het criminele systeem.

"Lumière blanche (Ad Finem)": een metafoor voor bevrijding, niet simpelweg een rock-climax

De laatste track, die het album afsluit, is geen terugkeer naar rock als thematisch hoogtepunt. Het is een visuele metafoor voor het licht dat eindelijk verschijnt na de gevangenschap. Het wilde gitaarsolo, die doet denken aan de grootste rocksterren, dient niet om een bepaalde esthetiek te vieren: het symboliseert de overgang van mythe naar realiteit, het einde van een verhaal om binnen te komen in een heden waarin de stem van de rapper niet langer die van een fictief personage is, maar die van een man die zichzelf opnieuw definieert.

Samenvatting: een album dat geen verhaal afsluit, maar een personage bevrijdt

JVLIVS III: Dit album sluit geen verhaal af, maar geeft een personage vrijheid. Tussen de productieve fragmentatie, de nummers die een afstand creëren tot het criminele mythe, en de rock-achtige afsluiting als metafoor voor bevrijding, functioneert dit album als een keerpunt, in plaats van een eindpunt. SCH is niet langer degene die een verhaal over misdaad vertelt: hij is degene die eruit komt.

Technische gegevens

- Uitgave: 6 december 2024 - Label: Maison Baron Rouge, Warner Music France - Nummers: 18 (56 minuten 58 seconden) - Opening / afsluiting: Intro - Ego sum / Lumière blanche (Ad Finem) - Gastartiesten: Sfera Ebbasta, Damso - Vorige album: JVLIVS Prequel : Giulio (2024)