Steve Lacy - Trickles

Steve Lacy is nooit een artiest die muziek maakt met het comfort van de luisteraar als hoofddoel. Dit album is niet zomaar een oefening in stijl na Stalks (1975), maar eerder het logische resultaat van een kwartet waarin elk instrument een eigen bijdrage levert aan het geheel.

Trickles: de opening van het kwartet met Beaver Harris.

De titel, die tevens de thematiek bepaalt, zet direct de toon: een volledig kwartet, met Steve Lacy op sopraansaxofoon, Roswell Rudd op trombone, Kent Carter op bas en Beaver Harris op drums. Vanaf de eerste noot wordt de muzikale structuur duidelijk. Het openingsstuk dient niet alleen als introductie; het functioneert als een levendige compositie waarin elk lid van het ensemble zijn plaats inneemt met chirurgische precisie. De aanwezigheid van Beaver Harris als gastmuzikant bij dit nummer markeert het begin van een reeks ritmische bijdragen die door de gehele duur van 40 minuten en 22 seconden lopen. Het album presenteert zich als een ruimte voor confrontatie tussen de sopraansaxofoon, een instrument dat van nature helder en doordringend is, en de trombone, een diepe en krachtige stem. Als men Trickles beschouwt als een historische ontmoeting tussen twee figuren van de avant-garde jazz, dan bevestigen de volgende nummers deze duurzame alliantie. Op I Feel A Draught is Beaver Harris opnieuw aanwezig als gastmuzikant, maar het is vooral de spanning tussen de trombone van Roswell Rudd en de bas van Kent Carter die het evenwicht van het album bepaalt. Elk nummer op het album presenteert Beaver Harris als een erkende gastmuzikant, wat het idee van een actieve, in plaats van passieve, bijdrage versterkt. Het Italiaanse label Black Saint (catalogus BSR 0008) verwelkomt deze samenwerking als onderdeel van hun eerste albums, en biedt zo een zeldzaam platform voor muzikanten wiens carrières elkaar kruisen op een cruciaal moment in hun respectieve paden.

The Bite: de drumset van Beaver Harris als ritmische motor

Het derde nummer, The Bite, laat zien hoe de drumset van Beaver Harris de ritmische spanningen van het stuk bepaalt. Telkens wanneer de sopraansaxofonist een melodie introduceert, reageert de percussie met een berekende tegenmelodie. De bas van Kent Carter geeft het geheel een constante pulserende basis, terwijl Roswell Rudd hoge en lage tonen verkent zonder ooit af te wijken van het tempo dat door Beaver Harris wordt aangehouden. Dit zijn de vijf nummers waarop het hele project is gebouwd: elk stuk wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van een gastmuzikant die niet zomaar een decoratie is, maar een architect van de klankruimte.

Papa's Midnite Hop: het volledige kwartet in actie

Het nummer Papa's Midnite Hop laat zien hoe naadloos Beaver Harris integreert in de dynamiek van de groep. Hij begeleidt niet alleen; hij voert een dialoog met Roswell Rudd, reageert op de improvisaties van Steve Lacy en ondersteunt Kent Carter, zonder ooit iemand te overschaduwen. Dit maakt van Trickles een album waarin de bijdragen van de gastmuzikanten geen onderbrekingen zijn, maar natuurlijke voortzettingen van de gezamenlijke compositie. De drumset wordt het ankerpunt waaround het hele kwartet draait, waardoor elk nummer een gezamenlijke verkenning wordt.

Robes: de afsluiting door gastmuzikant Beaver Harris.

Robes, het laatste nummer van de plaat, bezegelt deze samenhang, waarin elk nummer Beaver Harris als gastartiest presenteert. Het afsluitende nummer is niet alleen een conclusie; het bevestigt dat het project gebaseerd is op de permanente aanwezigheid van alle leden, zonder hiërarchie of vervanging. Steve Lacy presenteert hier een album dat zichzelf presenteert als een manifest van het kwartet: vijf nummers, elk gekenmerkt door hetzelfde team, waarbij elke gastartiest zijn bijdrage levert aan de algehele structuur.

Conclusie van een avant-gardistische plaat

Trickles onderscheidt zich niet door zijn thematische inhoud of individuele prestaties, maar door zijn concept: een kwartet waarin elk lid de verantwoordelijkheid draagt voor het collectieve resultaat. De totale duur van 40 minuten en 22 seconden is voldoende om de complexiteit van een project te bevatten waarin Steve Lacy de rol van leider herinterpreteert in een formatie waarin iedereen evenveel telt. Het is juist deze spanning tussen individualiteit en samenhang die dit album interessant maakt, in tegenstelling tot comfortabele formules of overbodige arrangementen.

Technische specificaties

- Uitgebracht: 0 december 1976 - Label: Black Saint - Nummers: 5 (40 min 22 s) - Openings-/afsluitingsnummer: Trickles / Robes - Gastartiesten: Beaver Harris