
Stevie Wonder - Eivets Rednow
Wanneer je de schijf opent, weigert de originele hoes alvast de naam van de artiest te vermelden. Alleen de pseudoniem "Eivets Rednow" valt op, een perfect anagram van "Stevie Wonder", een handtekening die onmiddellijk de vocale aanwezigheid elimineert ten gunste van een puur compositorische identiteit. Deze negende studioalbum, uitgebracht op 20 november 1968 onder het label Gordy, bevat geen enkele menselijke stem. Het presenteert zich als een experiment, waarin de multi-instrumentalist zich transformeert tot een instrumentale componist, en een puur technische aspect van zijn talent verkent, zonder ooit toe te geven aan de aantrekkingskracht van het zingen. Het ontbreken van een naam op de hoes is geen redactionele vergissing, maar een visuele strategie die het experimentele karakter van het project versterkt. Deze aanpak past binnen een periode van transitie waarin Stevie Wonder meer instrumentale klanken verkent, na het onmiddellijke succes van de single "Alfie", maar ook voortbouwt op een carrière die al rijk was aan eerdere albums, zoals Someday at Christmas (1967) en The Jazz Soul of Little Stevie (1962).
Een instrumentaal album waarin Stevie Wonder alle instrumenten zelf bespeelt.
Naast het visuele mysterie, is de kern van het album gebaseerd op een complete solo-prestatie. De totale duur van de negen nummers is 31 minuten en 51 seconden, een compact formaat dat doet denken aan de studio-sessies van die tijd, waarin de artiest zijn muziek zelf componeert, produceert en uitvoert.
Henry Cosby als producer: een jazz-fusion en orkestrale visie.
De artistieke leiding is in handen van Henry Cosby, wiens productie stijl elk nummer van het album doordringt. Deze esthetiek onderscheidt zich duidelijk van de direct toegankelijke pop-soul sound die kenmerkend was voor For Once in My Life (1968), het album dat direct volgde op deze instrumentale plaat.
Alfie en Grazing In The Grass: de instrumentale opening en afsluiting.
De instrumentale cyclus begint met "Alfie", een nummer dat het thema van de film uit 1966 herneemt, en eindigt met "Grazing In The Grass". Deze structuur in een lus creëert een coherent kader waarin de tussenliggende nummers, zoals "More Than A Dream" of "Ruby", slechts een voortzetting vormen van dezelfde verkenning.
Kritische beoordeling: tussen technische virtuositeit en het ontbreken van zang.
Eivets Rednow is in de eerste plaats een puur technisch meesterwerk. Het volledige instrumentale album benadrukt het multi-instrumentale talent van Stevie Wonder, maar het wordt niet als een cultalbum beschouwd omdat het afstand doet van een van zijn belangrijkste kwaliteiten: zijn stem. Dit totale gebrek aan vocale interpretatie kenmerkt het hele werk en vormt het belangrijkste nadeel voor een publiek dat gewend is aan de optredens van Wonder op nummers zoals die van I Was Made to Love Her (1967) of With a Song in My Heart (1963). Geproduceerd door Henry Cosby, blijft dit negende album in de carrière van de artiest een fascinerend, maar marginaal hoofdstuk in zijn discografie.
Technische specificaties.
- Uitgebracht: 20 november 1968 - Platenlabel: Gordy - Nummers: 9 (31 minuten en 51 seconden) - Openings-/afsluitingsnummer: Alfie / Grazing In The Grass
🎬 De clips van het album
9 clips · doorlopend afspelen
Tracks
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
🔥 De tracks die er doorheen breken
Hiphop/R&B-ranglijst · week van 12/10/2026
- 1Solar Eclipse— Drake & Don Toliver
- 2Quebec— Drake
- 3I Just Might— Bruno Mars
- 4Cold Shoulder— Drake, Don Toliver & Yebba
- 5Janice STFU— Drake
- 6Dead Fresh— Lil Baby
- 7Classic— Drake
- 8What You Need— Tems
- 9Cinderella— Mac Miller Featuring Ty Dolla $ign
- 10So Good— Jhene Aiko Featuring Kendrick Lamar


