18 - Collect

Album Collect artysty 18., wydany w 2016 roku przez wytwórnię Houndstooth, to introspektywna produkcja, w której główną rolę odgrywa twórczość artysty. Ta edycja winylowa (LP) to przestrzeń ekspresji, w której głos dominuje w każdym utworze, a sporadyczne interwencje osób trzecich dopełniają ten intymny pejzaż.

Descent: utwór stworzony przez 18+ z udziałem Victora Tricarda na klawiszach.

Album rozpoczyna się od Descent, utworu, który stanowi fundament dla twórczości, w której artysta pełni rolę producenta i głównego autora. W tej kompozycji Victor Tricard odpowiada za partie instrumentalne, tworząc teksturę, w której głos 18+ prowadzi słuchacza w osobisty świat. Już od pierwszych dźwięków nagranie ma być przede wszystkim introspekcją, z dala od schematów komercyjnego rapu, gdzie każda fraza jest wypowiadana z precyzją, co nadaje albumowi jego nazwę: zbiór intymnych momentów.

Leaf i Drama: napięcie między niezależnością a wkładem zewnętrznym Starkey'a.

Jeśli Leaf potwierdza absolutną kontrolę nad brzmieniem, jaką 18+ osiągnął, to album wprowadza również różnorodność dzięki udziałowi zewnętrznych producentów. Na przykład, Drama, wyprodukowany przez Starkeya, wnosi odmienny akcent do całości, pokazując, jak współpraca może wzbogacić utwór, nie zatracając przy tym głównego głosu. Dalej, na drugiej stronie albumu, Down powraca do ścieżki wytyczonej przez Starkeya, tworząc ten nowy utwór, podczas gdy Space korzysta z pomocy MJ Nichols przy jego kompozycji. Te wybory ilustrują chęć urozmaicenia tekstur dźwiękowych, jednocześnie utrzymując 18+ jako centralną postać w każdym utworze.

Wet Blunt i Gliders: C Powers wielokrotnie odświeża brzmienie

Wpływ C Powersa jest odczuwalny już w Wet Blunt, gdzie komponuje utwór razem z 18+, a następnie pojawia się ponownie później na albumie w utworach Gliders i Agents. Ta regularna obecność pokazuje, jak producent może nadać różnym utworom tego samego albumu spójność stylistyczną, jednocześnie zmieniając atmosferę. W tych utworach, dzięki współtworzeniu, utrzymuje się dynamika, w której artysta pozostaje w centrum, ale produkcja nie ogranicza się do jednego stylu.

Robbery: utwór, w którym C Powers odświeża brzmienie.

Dalej, na stronie C, utwór Robbery stanowi kluczowy moment, w którym C Powers ponownie współpracuje z 18+, oferując nowe oblicze tej płyty, która i tak obfituje w różnorodność. Ten utwór działa jak punkt zwrotny, łącząc różne elementy stworzone przez osoby trzecie, jednocześnie zachowując spójność osobistej wizji artysty. Jest to dowód na to, że produkcja może ewoluować, nie tracąc przy tym swojej esencji, a każda interwencja dodaje kolejną warstwę do tej dźwiękowej konstrukcji, zdominowanej przez 18+.

Zupa i Slow: koniec podróży, w której 18+ pozostaje niezaprzeczalnym mistrzem.

Strona D kończy tę podróż utworami Soup i Slow, które zostały w całości wyprodukowane przez 18+, i które umacniają spójność stylistyczną, potwierdzoną autorskim charakterem utworów. W tych utworach produkcja 18+ ponownie przejmuje kontrolę, potwierdzając, że nawet gdy w proces tworzenia płyty zaangażowane były osoby trzecie, to jego wizja ostatecznie zdominowała całość. Album kończy się więc w atmosferze wzmocnionej intymności, gdzie każdy utwór, niezależnie od tego, czy został stworzony przez Victora Tricarda, Starkeya czy C Powersa, pozostaje zakorzeniony w osobistym świecie 18+.

Ostatecznie, Collect to album, w którym każdy utwór, niezależnie od tego, czy został wyprodukowany przez 18+ czy przez współpracowników takich jak Starkey czy C Powers, wpisuje się w kompozycję dźwiękową zdominowaną przez artystę. Wspólne kompozycje w niektórych utworach pokazują, jak współpraca może wzbogacić całość, nie zatracając przy tym głównego głosu, podczas gdy interwencje zewnętrzne służą do doprecyzowania introspektywnej narracji, skupionej wokół kluczowych utworów takich jak Descent i Robbery. To potwierdzenie artystyczne, w którym każdy utwór, od Leaf do Slow, zakorzenia przekaz w intymnym świecie, w którym twórczość jest prowadzona przez 18+, co potwierdza, że nawet przy różnorodnych wkładach, to właśnie jego wizja ostatecznie zdominowała całość.