2Mex - Cartoon Boyfriend

Wydany 18 kwietnia 2015 roku, Cartoon Boyfriend nie prezentuje się jako logiczne rozwinięcie w linearnym dorobku artystycznym. Jest to selekcja niepublikowanych i rzadkich utworów, zebranych na płycie, która bardziej przypomina archiwum dźwiękowe niż tradycyjny album studyjny. Kompilacja ta zawiera 18 utworów, obejmujących różne okresy i przestrzenie, oferując wgląd w undergroundową scenę muzyczną Los Angeles. Brak konkretnej wytwórni podkreśla wrażenie, że jest to projekt krążący w alternatywnych kręgach, z dala od zwykłych schematów komercyjnych.

Wspólne tworzenie w centrum projektu

Najważniejszą cechą tej płyty jest jej intensywna współpraca: 14 z 18 utworów zawiera udział innych artystów. To nie jest tylko zbiór gościnnych występów, ale raczej struktura, która kształtuje sam proces twórczy albumu. Wygląda na to, że każda współpraca ma na celu wzbogacenie przekazu, nie rozmywając tożsamości głównego projektu. Produkcja, określana jako „true underground hiphop”, stanowi jednolity tło dla tych różnorodnych głosów.

Chasing the Rays feat. Maiselph

Ta współpraca jest jedną z najważniejszych na albumie, wpisując się w koncepcję, w której każdy gość wnosi swój własny wkład w utwór. Samo wspomnienie tego nazwiska wystarczy, aby umieścić utwór w ekosystemie współpracy, który oferuje ten album.

Gardens of the Grotesque feat. Blaq Tongue Society

Następnie pojawia się utwór Gardens of the Grotesque, w którym występuje Blaq Tongue Society. Ta obecność stanowi kolejny krok w rozwoju tego projektu, gdzie każda współpraca dodaje nową warstwę do całości dźwiękowej albumu. Utwór wpisuje się w koncepcję, w której różnorodność współprac jest zasadą przewodnią.

Bet Away Your Soul feat. Sophie Pfister

Bet Away Your Soul natomiast, zawiera udział Sophie Pfister. Ten trzeci przykład wśród potwierdzonych współprac ilustruje metodę tworzenia albumu: każdy utwór prezentuje inny głos, przyczyniając się do poszerzenia perspektyw dźwiękowych, bez naruszania ogólnej spójności.

War feat. The Visionaries

Utwór War wprowadza szerszą, kolektywną wymiar z udziałem The Visionaries. Ta współpraca oznacza przesunięcie w kierunku podejścia zespołowego, przypominając korzenie rapera w ramach grup, do których należy. Utwór ten stanowi więc połączenie między działalnością solową a pracą zespołową.

Dalej w trackliście, Cool With Me prezentuje się w wersji remixowanej przez Deeskee, z udziałem Candy's.22. Ten utwór pokazuje, że album zawiera nie tylko współpracę wokalną, ale również reinterpretacje wcześniejszych utworów, jeszcze bardziej poszerzając możliwości, jakie oferuje ten album.

Utwór Drug of Choice łączy dwóch gości: Pigeon Johna i Xololanxinxo. Ta podwójna obecność ilustruje zdolność projektu do łączenia wielu głosów jednocześnie w jednym utworze, tworząc bogatsze tekstury dźwiękowe.

Utwór Right This Wrong gości Rakaa Iriscience z zespołu Dilated Peoples, co stanowi kontynuację tej kompilacji poprzez współpracę z ważnym członkiem nowojorskiego kolektywu.

Utwór No Need łączy trzech gości: LMNO, Life Rexall i Declame. Ta potrójna obecność pokazuje, że album nie ogranicza się do duetów, ale również eksploruje konfiguracje z wieloma głosami w jednym utworze.

Między utworami z udziałem gości, Dead Deer Diary pojawia się jako element układanki, bez wymienionego współpracownika, oferując moment refleksji lub solową partię w tej dźwiękowej mozaice.

You Can Bring Me Flowers powraca do współpracy, prezentując GermFree. Ten utwór potwierdza, że współprace nie są rozmieszczone losowo, ale podążają za logiką, która nadaje rytm całej płycie.

Utwór The Simple Life gości The Black Orchid, dodając kolejny głos do projektu i przyczyniając się do stopniowego gromadzenia różnych tożsamości dźwiękowych.

Bright Lights gości Onry Osborne w utworze, który kontynuuje ideę łączenia różnorodnych głosów wokół głównego projektu.

Can't Get With Us łączy w sobie obecność Riddlore, a teraz zasadą jest, że każdy utwór może stanowić platformę do konkretnej współpracy.

Album kończy utwór The Texas Song, który zamyka tę kompilację składającą się z 18 utworów, łączących różnorodnych gości i dźwiękowych fragmentów.

Ta recenzja kończy się stwierdzeniem, że Cartoon Boyfriend działa raczej jako archiwum dźwiękowe niż tradycyjny album studyjny, gdzie każdy utwór przyczynia się do budowy spójnego świata muzycznego, pomimo różnorodnych pochodzeń.