Aaron Shaw - And So It Is

Aaron Shaw, "And So It Is": oddychanie, gdy brakuje powietrza.

Istnieją muzycy, którzy po prostu przemierzają kosmiczne ścieżki jazzu, nie zakorzeniając się w nich na stałe. Młodzi muzycy jazzowi, którzy chcą podążać ścieżkami Pharoaha Sandersa, Sun Ra, Alice Coltrane i innych, są powszechni we współczesnym krajobrazie artystycznym. O wiele rzadsze są osoby, które podchodzą do tego poszukiwania z subtelnością, jaką wykazuje Aaron Shaw. Ten kalifornijski multiinstrumentalista przekształca swoją fizyczną kruchość w potężną siłę twórczą w ramach eksperymentalnej sceny jazzowej w Los Angeles.

Serce Feniksa: mantra w obliczu odporności.

Album nosi tytuł "And So It Is", wyrażenie, które stało się mantrą w tym kreatywnym okresie, naznaczonym trudną diagnozą medyczną dla artysty. Heart Of A Phoenix od razu oddaje tę tematykę odporności w obliczu przeciwności. Tytułowy utwór, choć nie jest wyraźnie oznaczony jako taki w notach technicznych, wizualnie i muzycznie uosabia zdolność artysty do odbudowy. Wielość instrumentów jest kluczowym elementem tego projektu. W utworze Heart Of A Phoenix Aaron Shaw wykorzystuje altową flet i saksofon tenorowy, aby nagrać swoje partie. W projekcie uczestniczą również: Lawrence Shaw, grający na basie, Kiernan Wegler, grający na wiolonczeli, Merci B, grająca na harfie, oraz Carlos Niño, odpowiedzialny za perkusję. Obecność Sama Reida przy pianinie dodaje bogatej warstwy harmonicznej, a głos Dwighta Trible stanowi ludzki kontrapunkt. Ta żywa aranżacja dowodzi, że autentyczność występu na żywo ma priorytet nad wytwornym podejściem studyjnym.

Okna do duszy: gdzie na pierwszym miejscu jest występ na żywo, a nie studio.

Analizując utwór Windows To The Soul, lepiej rozumiemy, dlaczego w tej produkcji priorytetem jest szlachetna niedoskonałość charakterystyczna dla muzyki na żywo. Tutaj Sam Reid i Jesse Peterson przejmują rolę na pianinie, a Aaron Shaw powraca ze swoim saksofonem tenorowym, nadając utworowi kontrolowaną melancholię. To precyzyjne wykonanie, w którym każdy instrumentalista wnosi swój wkład, zachowując jednocześnie swoją własną, charakterystyczną barwę dźwięku. Album rozpoczyna się również utworami Soul Journey i The Path To Clarity, które podkreślają techniczną biegłość Shawa na klarnecie basowym i flecie altowym. W tych utworach towarzyszą mu Lawrence Shaw na basie i Kiernan Wegler na wiolonczeli, tworząc gęstą fakturę, w której instrumenty smyczkowe i dęte naturalnie się przeplatają. To właśnie ta dźwiękowa struktura, zbudowana wokół wykonania, potwierdza artystyczną wizję artysty.

Wewnętrzny kompas: wyrażanie niewyrażalnego poprzez architekturę dźwięku.

Poza znakomitymi utworami, cała filozofia tego albumu stara się wyrazić to, czego nie da się opisać słowami, gdy te zawodzą. Produkcja wydaje się preferować podejście, w którym instrumenty są nagrywane przez ich bezpośrednich wykonawców: Aaron Shaw dla instrumentów dętych i klarnetów, Nate Mercereau dla gitar i efektów dźwiękowych, Carlos Niño dla perkusji i bębnów. Taki podział ról zapewnia, że każdy instrument zachowuje swój własny, charakterystyczny dźwięk. Kariera Aarona Shawa to historia aktywnego muzyka, który współpracował z Kamasi Washington, Carlosem Niño i Pan Afrikan Peoples Arkestra, zanim podjął tę radykalną introspekcję. And So It Is to muzyczna odpowiedź na kruchość ciała i eksploracja wewnętrznych tematów. Tytuł albumu, "And So It Is", stał się mantrą w czasie tego procesu twórczego. Wydanie tego albumu 13 lutego 2026 roku przez wytwórnię Leaving Records oznacza narodziny pierwszego albumu, w którym wrażliwość nie jest przeszkodą, ale surowcem do stworzenia czegoś wyjątkowego.