Akhenaton - Astéroïde

29 maja 2020 roku Akhenaton wydał album Astéroïde, który stanowił przełom w jego karierze solowej. Z dala od scen koncertowych i w szczycie pandemii COVID-19, artysta stanął przed lustrem, w którym jego słowa, wątpliwości i relacja ze światem odbijały się z niespotykaną dotąd intensywnością. Album został w całości wyprodukowany przez Just Music Beats, a ich charakterystyczne brzmienie stało się tutaj siłą spajającą, ale również źródłem artystycznego napięcia.

Ujednolicona produkcja Just Music Beats

Just Music Beats, obecny w każdym utworze, narzuca swoje brzmienie albumowi Astéroïde z precyzją, która przypomina klasyczne techniki samplingu. Ich podejście, skupione na samplach, tworzy gęstą i czasami niepokojącą warstwę dźwiękową, jakby płyta była zbiorem fragmentów świata w stanie rozpadu. Produkcja nie ogranicza się tylko do aspektów technicznych: staje się odrębną jednostką, często bardziej wyrazistą niż głos Akhenatona. W utworze tytułowym z albumu Astéroïde, sample następują po sobie z niemal matematyczną logiką, nadając utworowi rytm, który wydaje się celowo odbiegać od pilności chwili.

Rzadkie współprace

Chociaż Just Music Beats dominuje w produkcji, współprace są ograniczone do kilku utworów. Na przykład, na albumie O’straniere, pojawienie się Infinit' i Veust wnosi nieoczekiwany wymiar liryczny: ich głosy, bardziej delikatne i introspektywne, kontrastują z bezpośrednim stylem Akhenatona, tworząc dialog, który poszerza paletę emocjonalną utworu. Podobnie, Storytellers i jego wersja Flip the Verses zyskują dzięki obecności Napoleona da Legend, którego wersy naturalnie wpasowują się w flow Akhenatona, nie zakłócając przy tym równowagi utworu. Te współprace, choć rzadkie, nie są jedynie ozdobą: służą konkretnemu celowi narracyjnemu.

Tworzenie w izolacji

Album został stworzony w atmosferze niepewności i napięcia społecznego. Tematy poruszane przez Akhenatona wahają się między refleksją na temat izolacji, pytaniami o konsekwencje wirusa, a subtelną krytyką sposobu, w jaki świat zareagował na ten kryzys. Na przykład, na utworze La Peur, słowa Akhenatona następują po sobie z niemal niesłyszalną intensywnością, jakby strach sam w sobie był przeszkodą w wyrażaniu myśli. Album staje się w ten sposób świadectwem epoki: nie dokumentem historycznym, ale intymnym odbiciem momentu, w którym pewność siebie uległa erozji.

Analiza kluczowych utworów

Wśród wyróżniających się utworów z albumu Astéroïde, Mon texte, le savon, Part.IV wyróżnia się ciągłością z wcześniejszymi utworami Akhenatona. To powrót do serii, która zawsze była filarem jego twórczości. Tytuł ten jest raczej introspekcją niż hymnem: Akhenaton w nim porusza własne sprzeczności, jakby kwarantanna skłoniła go do spojrzenia w głąb siebie. O’straniere, z kolei, wpisuje się w bardziej eksperymentalny nurt, gdzie głosy gości i produkcja Just Music Beats łączą się, tworząc oniryczną atmosferę, która wydaje się odległa od reszty albumu.

Spójność brzmienia

Astéroïde to album, który wyróżnia się dążeniem do niezależności. Nie wspomina się o żadnych zewnętrznych wpływach muzycznych, a współprace ograniczają się do kilku utworów. To nie wpływa negatywnie na jakość projektu: wręcz przeciwnie, wzmacnia tożsamość brzmieniową Just Music Beats jako nieodłącznego elementu albumu. Brak odniesień zewnętrznych nie jest wadą, ale świadomą decyzją, która pozwala albumowi Astéroïde istnieć samodzielnie, bez kompromisów ani ustępstw. Ten album jest więc raczej odbiciem wyjątkowego momentu niż tylko etapem: momentu, w którym Akhenaton postanowił wyrazić siebie w zmieniającym się świecie, wspierany przez producenta, który dzielił jego potrzebę kontroli i spójności.