Black Alien - Abaixo de Zero: Hello Hell

„Abaixo de Zero: Hello Hell” stanowi decydujący zwrot w dyskografii Black Alien – album, na którym brazylijski raper w pełni potwierdza swoją pozycję jako autor i kompozytor solowy. Wydany 12 kwietnia 2019 roku nakładem wytwórni Extrapunk Extrafunk, krążek ten koncentruje się na pełnej introspekcji, a jego całościowa produkcja została stworzona przez Papatinho. Między albumem studyjnym „No Princípio Era o Verbo - Babylon By Gus (Vol. II)” z 2015 roku a albumem koncertowym „Babylon by Gus Vol. 1 - O Ano do Macaco (Ao Vivo)” ta płyta umacnia karierę solową Black Alien, która rozpoczęła się już w 2004 roku dzięki kontraktowi z Deck Disc. Choć wcześniejsze współprace z artystami takimi jak Os Paralamas do Sucesso czy Fernanda Abreu odcisnęły swój ślad na jego dotychczasowej twórczości, tutaj mamy do czynienia z powrotem do podstaw: jedynie dziewięć utworów, zamknięty świat i wyjątkowa produkcja, które kształtują narracyjną tożsamość.

Ekskluzywna produkcja Papatinho

Architektura płyty opiera się na spójnej wizji, w której każdy artystyczny wybór służy konkretnemu celowi. Album został w całości wyprodukowany przez Papatinho, współpracownika, który w tym przypadku pełni rolę budowniczego dźwięku, wyłącznego i wiernego wizji Black Alien. Całkowite powierzenie produkcji Papatinho przekształca album w narracyjną opowieść, w której spójność stylistyczna przeważa nad różnorodnością zewnętrznych brzmień. To dzieło, w którym dojrzałość artysty jako solisty objawia się w formie skromności w wyborze utworów i rygorze w wykonaniu, z dala od prób dywersyfikacji, które mogłyby zagrozić intymnemu charakterowi przedsięwzięcia.

Área 51 i Capítulo Zero: granice narracyjnej eksploracji

Narracyjny wątek płyty opiera się na dwóch jej filarach strukturalnych: otwarciu i zakończeniu. Lista utworów, składająca się z dziewięciu ścieżek, opiera tę dźwiękową podróż na „Área 51” jako pierwszym utworze i „Capítulo Zero” na ostatnim. Te dwa punkty wyznaczają granice narracyjnego opowiadania, które wydaje się dążyć do połączenia tajemniczego punktu wyjścia z wyraźnym zakończeniem. „Área 51” stanowi wejście do tego świata, podczas gdy „Capítulo Zero” oferuje rozwiązanie, tworząc zamkniętą przestrzeń, w której album funkcjonuje jako autonomiczna kompozycja. Między tymi dwoma kluczowymi utworami kolejne utwory tworzą logiczną sekwencję, nie pozostawiając miejsca na zbędne odskoki. Intymna trajektoria wyznaczona przez tę dziewięciościeżkową selekcję pokazuje, jak Black Alien wykorzystuje swoje granice do strukturyzowania swojej wypowiedzi, czyniąc z „Área 51” i „Capítulo Zero” nieodłączne punkty odniesienia w doświadczeniu słuchania.

Intymizm liryczny i eksploracja osobista

W centrum tej płyty znajduje się siła liryzmu. Utwory takie jak „Que Nem o Meu Cachorro” i „Jamais Serão” ilustrują zdolność artysty do wykorzystywania tematów osobistych z chirurgiczną precyzją. Tekst i liryzm służą w nich dogłębnemu zbadaniu ulubionych tematów artysty, w szczególności skromności i introspekcji. W tych utworach Black Alien nie opiera się na żadnym zewnętrznym wsparciu, aby budować swoje zdania, co potwierdza jego absolutną kontrolę nad własnym przekazem.

„Aniversário de Sobriedade”: album jako odbicie artystycznej ewolucji

Ten centralny element projektu potwierdza, że płyta jest prawdziwym odzwierciedleniem jego osobistego i zawodowego rozwoju. Album funkcjonuje wówczas jako żywy dokument, który uchwyca konkretny etap życia artysty, między reformacją Planet Hemp krytykowaną w wcześniejszych utworach, takich jak „Pra Quem A Carapuça Caiba”, a nowymi ambicjami artysty. Miejsce albumu w karierze Black Alien jest więc miejscem bilansu pośredniego, ale kluczowego, stanowiącego przerwę refleksyjną przed wydaniem albumu koncertowego. Jest to dzieło, które ukazuje jego osobiste trudności związane z mediatyzacją i oceną, przekształcając te kwestie w surowiec do tworzenia potężnej sztuki.

Stała stylistyka bez udziału gości

Od „No Princípio Era o Verbo - Babylon By Gus (Vol. II)” po „Abaixo de Zero: Hello Hell”, a nawet „Babylon by Gus Vol. 1 - O Ano do Macaco (Ao Vivo)”, brazylijski raper zachował stałą, wyraźną linię przewodnią. Album jest doskonałym przykładem tej konsekwencji, gdzie każdy utwór, od „Au Revoir” po „Jamais Serão”, wpisuje się w ogólną logikę. Całkowicie wyprodukowany przez Papatinho, gwarantuje to, że dźwięk nie ulega wpływom zewnętrznym, które mogłyby zniekształcić pierwotną wizję.

Dane techniczne

- Data wydania : 12 kwietnia 2019 - Wydawca : Extrapunk Extrafunk - Utwory : 9 - Otwarcie / zakończenie : Área 51 / Capítulo Zero - Poprzedni album : No Princípio Era o Verbo - Babylon By Gus (Vol. II) (2015)