Bobby Womack - Communication

Dalek od rozległych ambicji współczesnego R&B, Communication z 1971 roku staje się rygorystyczną architekturą dźwiękową, w której każda minuta ma znaczenie. Ten album nie zamierza tonąć refleksji we flocie kolaboracji; przeciwnie – stanowczo potwierdza moc solowego głosu zdolnego samodzielnie przenosić ciężar emocjonalny najbardziej skomplikowanych melodii. Bobby Womack orkiestrować tu napięcie między czystością rejestrów wokalnych a nadchodzącym sukcesem radiowym, który trwale zmieni jego artystyczną ścieżkę. To albumu, gdzie zwarty format sam staje się przesłaniem: osiem utworów na około 36 minut całkowitej długości – oto źródło całej swojej strukturalnej elegancji.

Communication i samotność wokalna w centrum projektu studyjnego

Tytułowy otwierający utwór Communication nie ogranicza się do wprowadzenia płyty; od razu stawia jej filozoficzne i stylistyczne fundamenty. Nie ma tu żadnej obcej dłoni mającej rozcieńczyć performans: to oświadczenie całkowitej autonomii odrzucające kolaboracje zewnętrzne na tej konkretnej ścieżce. Produkcja integruje tutaj szczególną troskę o główną identyfikację wokalną, przemieniając ten utwór w manifest kreatywnej samotności jeszcze zanim sukces zmieniłby układ sił komercyjnych. To właśnie na tym solowym otwarciu opiera się cała spójność płyty: głos mówiący bezpośrednio do serca bez filtra ani pośrednika.

That's The Way I Feel About Cha: droga do szczytów listy przebojów

Jeśli Communication otwiera pole, to właśnie z That's The Way I Feel About 'Cha' Bobby Womack osiąga prawdziwy sukces komercyjny i międzynarodowy. Ten utwór nie jest po prostu elementem katalogu; stanowi kluczową część konstrukcji, która popycha album na pierwsze miejsca listy Billboard R&B, osiągając pozycję numer 2 w 1972 roku. Obecność tego hitu radykalnie zmienia odbiór całego projektu: Communication staje się wtedy czymś więcej niż tylko płytą ćwiczeniową; przekształca się w fundament dla artysty, który masowo zdobywa listy popowe i R&B, zachowując przy tym rzadką integralność stylistyczną. Singel sklasyfikowany również na pozycji 27 na liście Billboard Pop Chart udowadnia, że Womackowi udało się przekroczyć barierę między purystycznym soulem a masową słuchalnością bez zdrady swojej pierwotnej esencji.

(If You Don't Want My Love) Give It Back: edytorializm wymagającego artysty

Poza przebojowego tytułu, który wypchnął Bobby Womack na szczyty listy notowań, to właśnie na utworze (If You Don't Want My Love) Give It Back kryje się inna strona tego albumu: twórczość artysty odmawiającego kompromisów. W przeciwieństwie do zwykłego, pasywnego nagrania studyjnego, ta wersja wyraźnie prezentuje świadomą i celową pracę redakcyjną. To kolejne dowód na jego rygorystyczne podejście artystyczne, które pozwala albumowi zachować silny charakter nawet wobec komercyjnych pokus oferowanych przez That's The Way I Feel About Cha. Bobby Womack zostawia po sobie płytę, w której każdy utwór został dobrane z precyzją, aby służyć jako spójna całość projektu, nie obciążając przy tym całkowitej długości. Stylowa zmiana wywołana przez radiowy sukces nie niszczy jedności albumu; wręcz przeciwnie – potwierdza, że Communication było już dziełem kompletnym w sobie samym. Między tą samotną otwarcą a singlem, który zaznaczył się na listach R&B z 1972 roku, Womack buduje most między czystością soulu po jednej stronie a sukcesem popowym po drugiej. Podsumowując, Communication pozostaje znacznie więcej niż zwykłym albumem studyjnym; to fundamentowa etapa, na której Bobby Womack definiował własne zasady zanim komercyjne wymagania narzuciły się mu z góry. Zaledwie osiem utworów dla około 36 minut słuchania wymusza klasyczny, ale wymagający format, który odrzuca nadmierne rozcieńczanie śladów. To na tej płycie on orkiestruje subtelny przejście między bezwzględną autonomią wokalną a międzynarodowym blaskiem, jaki miało przynieść That's The Way I Feel About Cha. Dzieło, w którym każdy wybór produkcyjny służy wzmacnianiu tożsamości artysty zdolnego stawić czoła syrenom sukcesu bez utraty swojej duszy.

Dane techniczne

- Data premiery: 15 września 1971 r. - Wytwórnia: United Artists - Utwory: 8 (35 min 51 s) - Otwierający / Zamykający utwór: Communication / Yield Not To Temptation