Burna Boy - Outside

Outside, będący czymś więcej niż tylko kontynuacją albumu Redemption (2016), prezentuje się jako manifest niezależności, podpisany przez Burna Boy'a. 26 stycznia 2018 roku, nigeryjski artysta dołączył do wytwórni Atlantic Records, zachowując jednocześnie charakterystyczne elementy swojego własnego świata: Spaceship Entertainment i Bad Habit. Ten trzeci album studyjny, składający się z dwunastu utworów, o łącznej długości 41 minut i 8 sekund, charakteryzuje się swoją specyfiką: jest to mixtape, w którym artysta wyraża swoje zamiłowanie do różnorodnych gatunków muzycznych, takich jak Afrobeats, dancehall, reggae i road rap.

Początki pod skrzydłami Atlantic Records

Dołączenie do Atlantic Records oznaczało ważny etap w karierze Burna Boy'a, jednak bez poświęcania jego osobistej wizji artystycznej. Zamiast narzucanej przez duże wytwórnie jednolitości, ten projekt od samego początku ma być hybrydą. Produkcja została powierzona różnorodnej ekipie, w skład której wchodzą Juls, Leriq, P2J, Jae 5, FRED i Phantom. Ta różnorodność producentów pozwala na eksplorację różnych brzmień, bez sztucznego jednoczenia albumu. Rezultatem jest spójność, która wynika bardziej z wierności unikalnej tożsamości dźwiękowej, niż z podobieństwa poszczególnych utworów.

Rytmiczna podstawa Afroswing, nawiązania do More Life i Koni Baje.

Album budowany jest jak architektura, w której rytm jest ważniejszy niż improwizacja wokalna. Już od pierwszego utworu, More Life, słychać, że Burna Boy nie dąży do narzucania jednego stylu, ale do łączenia różnych wpływów. To również dlatego, że Koni Baje, znajdujący się na trzecim utworze, nie jest tylko prostą wariacją rytmiczną, ale stanowi filar całego albumu. Ten utwór stanowi fundament: nie potrzeba gości, aby muzyka sama się wyraziła. Bogactwo tego projektu tkwi w jego zdolności do bycia samowystarczalnym.

Solowe otwarcie: Ye i Sekkle Down z udziałem J Hus

W sercu tej minimalistycznej strategii znajduje się paradoks Outside. Chociaż większość utworów nie zawiera gości, dwa z nich doskonale ilustrują, jak Burna Boy wykorzystuje swój głos jako jedyny niezbędny instrument. Ye, znajdujący się na szóstym utworze, działa jako przejście między perkusyjnymi rytmami a bardziej narracyjną energią. Czwarty utwór, Sekkle Down feat. J Hus, wprowadza brytyjski element afroswingu, który wzmacnia międzynarodowy charakter projektu. Ta współpraca nie ma na celu dodania dodatkowego głosu, ale pokazania, że Burna Boy może dialogować z różnymi stylami, nie tracąc przy tym własnej tożsamości. Obecność J Husa tutaj jest świadomym wyborem: wnosi on odrębny kolor dźwiękowy, jednocześnie pozostając w służbie ogólnej wizji, w której nigeryjski artysta pozostaje głównym twórcą.

Współprace międzynarodowe: Heaven's Gate z udziałem Lily Allen oraz Outside z udziałem Mabel.

Później, na utworze 12, Outside feat. Mabel, delikatny, popowy wokal łagodzi wcześniejsze, bardziej rytmiczne utwory. Te współprace nie są zbędnymi dodatkami, ale świadomymi wyborami artystycznymi, które mają na celu utrzymanie napięcia między lokalnym brzmieniem a otwartością na świat. Każdy gość jest wykorzystywany jako element kontrastu, a nie jako cel sam w sobie.

Utwór tytułowy i spójność brzmienia pomimo różnorodnej produkcji.

Utwór tytułowy Outside, nagrany w pływającym studio Petera Townshenda, zamyka album z podobną intencją zachowania równowagi między intymnością a otwartością. Różnorodna produkcja, realizowana przez wspomnianych wcześniej producentów, kompensuje niemal całkowity brak współprac na większości utworów, tworząc unikalną spójność. To nie jest album, który cierpi z powodu braku gości, ale płyta, która wykorzystuje tę nieobecność jako siłę: każdy utwór jest samowystarczalny, a każda produkcja ma swój własny charakter, bez podważania ogólnej integralności projektu.

Outside to przede wszystkim kwestia postrzegania: Burna Boy nie dąży do narzucania swojego stylu innym, ale do stworzenia przestrzeni, w której może się swobodnie rozwijać. Album wyróżnia się wewnętrzną bogactwem, podczas gdy inne projekty opierają się na współpracach, aby zrekompensować swoje własne niedociągnięcia. To album, w którym różnorodna produkcja stanowi spoiwo dla tożsamości muzycznej, która nie zależy od obecności lub nieobecności gościa.

Informacje techniczne

- Data wydania: 26 stycznia 2018 - Wydawca: Atlantic, Bad Habit, Spaceship - Utwory: 12 (41 minut 08 sekund) - Otwarcie / zamknięcie: More Life / Outside - Goście: J Hus, Lily Allen, Mabel - Poprzedni album: Redemption (2016)