Damso - Ipséité

Drugi album studyjny Damso ukazał się 28 kwietnia 2017 roku nakładem Capitol Music France, Universal Music France i 92i. Rok po wydaniu Batterie Faible, ten projekt potwierdza wzrost popularności belgijskiego rapera na francuskiej scenie muzycznej: wszystkie utwory z albumu uzyskały certyfikat w Francji. Jednak za tym sukcesem komercyjnym kryje się paradoks, który przejawia się w całej twórczości: napięcie między osobistą, niemal wyznaniową poszukiwaniem, a artystyczną ambicją, która dąży do udowodnienia swojej wyjątkowości. Sama nazwa albumu odnosi się do pojęcia "ipsity", czyli indywidualności, jakby każda strona płyty była próbą zdefiniowania, kim jest Damso, wykraczając poza stereotypy muzyki miejskiej.

Architektura dźwiękowa zbudowana na różnorodności producentów.

Jednym z najbardziej charakterystycznych aspektów albumu Ipséité jest jego konstrukcja: zamiast być dziełem jednego producenta, album opiera się na różnorodnych stylach, co nadaje każdej kompozycji własny, unikalny charakter. Ikaz Boi odpowiada za produkcję pierwszego utworu, Α. Nwaar Is The New Black, charakteryzującego się minimalistycznym brzmieniem, które pozwala w pełni rozwinąć się flow Damso. Lens Dupuy bierze udział w produkcji B. #QuedusaalVie, pełniąc funkcję producenta, klawiszowca i projektanta dźwięku, wprowadzając bardziej instrumentalną teksturę i aranżacje, które odbiegają od klasycznego bitu. Double X pojawia się na kilku utworach, w tym na Γ. Mosaïque solitaire, gdzie współtworzy produkcję razem z samym Damso, oraz na Pirates 8293, co sugeruje bezpośredni udział artysty w procesie twórczym. DSK On The Beat odpowiada za produkcję Δ. Dieu ne ment jamais i Κ. Kin la belle, natomiast Tommy On The Track zajmuje się Η. Gova i Μ. Noob Saibot. Wantigga produkuje Λ. Lové, a BBP bierze udział w produkcji N. J Respect R. Taka różnorodność producentów tworzy bogatą, ale czasami nierównomierną teksturę dźwiękową, w której każdy utwór wydaje się należeć do nieco innego świata.

Kluczowe utwory: między introspekcją a afirmacją.

Wśród utworów, które stanowią fundament albumu, trzy wyróżniają się szczególnie ze względu na swoją tematyczną głębię i sposób realizacji muzycznej. Utwór "B. Γ. Mosaïque solitaire", współprodukowany przez Damso, Double X i Pirates 8293, działa jak pewnego rodzaju centrum grawitacyjne płyty: sam tytuł odnosi się do fragmentacji tożsamości, głównego tematu albumu. Z kolei utwór "I. Peur d'être père", wyprodukowany przez samego Youri, stanowi kluczowy moment, w którym współpraca z Youri staje się nośnikiem wspólnej intymności. Obecność Youri w tym utworze to nie tylko kwestia wiarygodności: jego głos i sposób interpretacji rytmicznej wpisują się w osobisty świat Damso, tworząc przestrzeń, w której obaj artyści wspólnie eksplorują lęk przed byciem ojcem, temat, który przenika cały album z wyjątkową intensywnością.

Podsumowanie: między natychmiastowym sukcesem a ograniczeniami tematycznymi.

Ipséité to album, który można interpretować na różne sposoby: z jednej strony potwierdza pozycję Damso jako jednego z najbardziej obiecujących artystów swojego pokolenia we Francji i Belgii, ale z drugiej strony ujawnia ograniczenia projektu, który jest zbyt skoncentrowany na sferze osobistej. Certyfikacja wszystkich utworów z albumu świadczy o natychmiastowym sukcesie komercyjnym, natomiast różnorodność produkcji pokazuje chęć eksperymentowania dźwiękowego, która nie zawsze przekłada się na spójność całej płyty. Niektóre utwory poruszają trudne tematy osobiste – takie jak lęk przed byciem ojcem lub trudności w znalezieniu swojego miejsca w społeczeństwie – z taką szczerością, która może być zbyt obciążająca dla szerszej publiczności. Produkcja, choć bogata i różnorodna, oscyluje między prostymi bitami a skomplikowanymi aranżacjami, nie zawsze udaje się jednak stworzyć silnej spójności stylistycznej. To album, który zapisał się w historii dzięki swojej oryginalności i ambicji, choć ta ostatnia czasami napotyka na trudność pogodzenia intymności z dostępnością.