Deen Burbigo - Inception

„Rimeur à gages”, utwór otwierający album Inception, nie tylko zapowiada tytuł: on wyraża postawę. Wybierając tę nazwę dla swojego pierwszego utworu, Deen Burbigo ogłasza wojnę krótkim formom i efemeryczności. Ten EP, składający się z dziewięciu utworów i wydany 28 maja 2012 roku przez Saboteur Records / MGC, w 38 minutach i 41 sekundach podsumowuje jasną ambicję: ambicję rapera, który chce udowodnić, że gęsta narracja może zmieścić się w krótkim formacie, bez rozcieńczania swojego głosu. Jednak tutaj podejście się zmienia. Nie chodzi już o przedstawianie surowych idei, ale o utrwalanie metody. Inception ma być demonstracją techniczną, a także aktem konsolidacji stylu, stanowiącym fundament, na którym opiera się Fin D’après-Minuit, jego kolejny album studyjny, wydany w 2014 roku.

Konsolidacja liryki po dwóch EP-ach

Pozycja Inception w dyskografii Deen Burbigo jest taka, jakby był to cmentarzysko kreatywności. Dzięki temu EP-owi, artysta przechodzi kolejny etap: przestaje być obiecującym talentem i staje się uznanym twórcą w swojej branży. Kompaktowa struktura projektu – dziewięć utworów na prawie trzydzieści dziewięć minut – odzwierciedla tę potrzebę gęstości. Każda sekunda się liczy, każda rima musi uzasadniać swoją obecność. W tej formalnej oszczędności można dostrzec dojrzałość artysty: mniejsza długość oznacza większe wymagania. Liryka nie jest tu ozdobą, ale głównym materiałem, traktowanym z rygorem, który kontrastuje z nadmiernością popularnego rapu tamtych czasów.

Od „Rimeur à gages” do „Couteau suisse”: ramy narracyjne

Otwarcie utworem „Rimeur à gages” i zakończenie „Couteau suisse” tworzą wyraźną strukturę narracyjną. Pierwszy utwór podkreśla profesjonalną tożsamość autora, pisarza ulicy, który z dumą oferuje swoje umiejętności. Z kolei ostatni utwór sugeruje wszechstronność i adaptacyjność, jakby Deen Burbigo chciał pokazać, że opanował wszystkie style, zanim zakończy album. Jest to rzadkie podejście w przypadku EP-ki, która częściej jest postrzegana jako prosty materiał promocyjny, a nie jako ustrukturyzowana całość.

Cztery zewnętrzne głosy dla dwóch odrębnych stylów.

Współprace na albumie Inception są rzadkie, ale strategiczne. Spośród dziewięciu utworów, tylko dwa zawierają gościnne występy: „Arithmétique” z Mr. Probz oraz „Ma iv” z Alpha Wann, Jazzy Bazz i Nekfeu. Ta ograniczona liczba współpracy podkreśla priorytet, jakim jest solowa ekspresja Deen Burbigo, jednocześnie umożliwiając celowane kontrasty wokalne. Na utworze „Arithmétique” obecność Mr. Probz dodaje wymiar współpracy, który wzbogaca utwór, nie zmieniając jego charakteru. To wymiana umiejętności między dwoma artystami, gdzie każdy głos wzmacnia drugi, a nie dominuje nad nim. Na „Ma iv” sytuacja jest inna. Alpha Wann, Jazzy Bazz i Nekfeu tworzą trio, które wzbogaca stylistyczną paletę utworu. Ich zbiorowa obecność tworzy dynamikę grupy, która kontrastuje z samotnością pozostałych utworów. To moment, w którym EP wychodzi poza indywidualne ramy, dotykając ducha kolektywizmu, który jest charakterystyczny dla francuskiego hip-hopu. Później w swojej karierze, Deen Burbigo powtórzy tego typu współpracę: Nekfeu pojawi się na „Tu rêves” (Grand cru, 2017), a Alpha Wann na „IMMUNITÉ DIPLOMATIQUE” (Cercle vertueux, 2020). Jednak w 2012 roku, te obecności na Inception są przede wszystkim oznaką przynależności do żywej sceny, gdzie sojusze między młodymi talentami zaczynają się formować.

Brak liczb w kontraście do postrzeganej jakości.

Pomimo pozytywnego przyjęcia w niektórych specjalistycznych kręgach, Inception nie posiada danych liczbowych, które pozwoliłyby zmierzyć jego natychmiastowy wpływ komercyjny. Żadne certyfikaty, żadne precyzyjne rankingi, żadne wzmianki o singlach nie znajdują się w zweryfikowanych informacjach dotyczących tego wydawnictwa. Ta nieobecność nie jest sama w sobie porażką: po prostu odzwierciedla logikę niezależności i niszowego rynku, gdzie wartość artystyczna jest ważniejsza niż popularność medialna. Jest to postawa spójna z francuską sceną hip-hop z tamtych czasów, gdzie wielu artystów budowało swoją wiarygodność z dala od list przebojów, opierając się na lojalności wymagającej publiczności.

Element składowy przed „Fin D'après-Minuit”

Inception nie jest punktem kulminacyjnym: jest to niezbędny etap w drodze do Fin D’après-Minuit, albumu studyjnego, który Deen Burbigo wydał w 2014 roku. Bez tego umocnienia stylu, bez tej demonstracji technicznej i narracyjnej, przejście na wyższy poziom byłoby bardziej ryzykowne. EP służył jako laboratorium, w którym pomysły mogły zostać dopracowane, gdzie testowano współpracę, a tożsamość dźwiękowa została utrwalona. W ten sposób potwierdza to wybór Saboteur Records / MGC jako platformy dla artysty, który dążył raczej do doskonałości niż do zdobycia popularności za pomocą ilości.

Dane techniczne

- Data wydania: 28 maja 2012 - Wydawca: Saboteur Records / MGC - Utwory: 9 (38 minut 41 sekund) - Intro/Outro: Rimeur à gages / Couteau suisse - Goście: Mr. Probz, Alpha Wann, Jazzy Bazz, Nekfeu