Erykah Badu - Baduizm

Album "Baduizm" przedstawia artystkę w trakcie profesjonalizacji, symbolizując przejście od początkowej eksploracji do ukształtowania własnego, unikalnego świata dźwiękowego. Ta płyta, zawierająca 20 utworów, wydana 11 lutego 1997 roku przez Kedar Entertainment i Universal Records, nie tylko ogłasza początek kariery, ale również umieszcza Erykah Badu w centrum nurtu neo-soul, łącząc elementy R&B, jazzu i soulu. "Baduizm" to znacznie więcej niż prosta płyta debiutancka – jest od razu uznawana za jeden z najbardziej ikonicznych albumów R&B w historii, potwierdzając artystyczne podejście, w którym głos, chór, instrumenty klawiszowe, programowanie i produkcja są przypisywane samej artystce. Takie wszechstronne umiejętności, wspierane przez bogatą architekturę dźwiękową, stworzoną przez Rona Cartera na gitarze basowej, Boba Powera na instrumentach klawiszowych i w miksowaniu, oraz Ike'a Lee III i Madukwu Chinwaha wokaliz, pozwalają Badu na tworzenie krajobrazu, w którym każda interwencja służy realizacji ogólnej wizji. Ten pierwszy album studyjny działa jak manifest, potwierdzając jego status arcydzieła, które, według źródła, powstało 27 lat przed czerwcem 2024 roku, oraz kładąc fundamenty dla bogatej dyskografii, która osiągnie szczyt w 2000 roku z albumem "Mama's Gun".

Początki profesjonalnej kariery na platformie Rim Shot

Album rozpoczyna się od utworu "Rim Shot", który stanowi natychmiastową definicję umowy zawartej między artystką, jej kuzynem Robertem "Free" Bradfordem i wytwórnią Kedar Entertainment. Utwór ten inauguruje sekwencję dźwiękową, symbolizując profesjonalną karierę Badu po opuszczeniu Uniwersytetu Stanowego w Grambling, gdzie poświęciła się w pełni muzyce. To otwarcie wprowadza napięcie między potrzebą znalezienia własnej ścieżki a wpływami zewnętrznymi, które ukształtowały tę drogę, w tym wpływem afrykańskich korzeni, takich jak turban i bębny. Utwór ten przygotowuje grunt dla dalszej eksploracji, w której album odchodzi od początkowych wersji, takich jak "Country Cousins" z 19 utworów, które zwróciły uwagę Kedar Massenburga, i wchodzi w fazę natychmiastowej dojrzałości artystycznej. Umieszczenie tego utworu na początku albumu definiuje ton projektu, który ma odzyskać czystą formę muzyki soul, nawiązując do standardów lat 70., przy jednoczesnym wprowadzaniu nowoczesności charakterystycznej dla lat 90.

Naturalne połączenie instrumentów klawiszowych, basu i nagrań z przeszłości Badu

Wewnętrzna struktura albumu opiera się na hybrydowej architekturze dźwiękowej, gdzie produkcję przejął Erykah Badu, wzbogacony o techniczne wkład pracy Boba Powera i Ike'a Lee III. Obecność Rona Cartera na basie wnosi organiczną głębię, która umacnia brzmienie w tradycji jazzowej, bez poświęcania płynności charakterystycznej dla R&B. Ta współpraca instrumentalna stanowi fundament innowacyjnej fuzji, w której R&B łączy się z jazzem i soulem, tworząc nowy język muzyczny. Sesje nagraniowe, przeprowadzone w studiach Battery w Nowym Jorku oraz w innych miejscach, takich jak Filadelfia, pozwoliły na spójne włączenie tych elementów, przekształcając początkowe pomysły, które mogły być traktowane jako demo, w główne utwory albumu.Wszechstronność Badu za instrumentami klawiszowymi i programowaniem pozwala na pełną kontrolę nad estetyką płyty, tworząc unikalne brzmienie, które trudno porównać do innych artystów z tamtej epoki.

Laboratorium neo-soul dzięki współpracy z The Roots

Włączenie zespołu The Roots do sesji nagraniowych, zwłaszcza w utworach "Otherside of the Game" i "Sometimes", stanowiło późniejsze dodanie elementów, które wzbogaciły instrumentarium albumu. Początkowo przygotowane jako demo, te elementy zostały włączone do ostatecznej wersji dzięki starannemu przygotowaniu. Dodatkowe wokale dodają teksturze, dzięki udziałowi N'Dambi i Madukwu Chinwah, które wzbogacają chór, nie przesłaniając jednak głównej roli Badu. Ten współpracujący styl, obejmujący producentów takich jak Kedar Massenburg oraz kierownictwo artystyczne Sandie Lee Drake, pokazuje chęć łączenia różnych talentów, aby stworzyć wysokiej jakości produkt końcowy.

Echo dźwięków dzięki czterem singlom, które ukształtowały legendę albumu „złotego”

Album ten wywołał natychmiastowy i trwały wpływ zarówno komercyjny, jak i kulturowy. 27 czerwca 2000 roku, stowarzyszenie RIAA przyznało mu certyfikat platynowej płyty, co potwierdza jego sukces wśród słuchaczy. Album ten zajmuje 23. miejsce w zestawieniu najlepszych albumów z 1997 roku i 1077. miejsce w ogólnym zestawieniu najlepszych albumów wszech czasów. Uznanie krytyczne pochodzi również z ważnych publikacji, takich jak Rolling Stone, które umieściły album na 65. miejscu w zestawieniu "100 meilleurs albums des années 1990", oraz z magazynu Spin, który umieścił go na 12. miejscu w zestawieniu "20 meilleurs albums de 1997". Te zestawienia świadczą o tym, że krytycy szybko dostrzegli wartość historyczną tego albumu, wykraczającą poza początkowe sprzedaż. Specjalna edycja z 17 lipca 2007 roku, zawierająca oryginalny album oraz dodatkowy CD z różnymi wersjami utworów, również pokazuje, że istnieje nadal zainteresowanie tymi dziełami.

"Dziecko z bluesem": legendarna kontynuacja, której autor jest Terence Blanchard

Natychmiastowy odbiór tego albumu znajduje swoje kulminacyjne przejaw w pamiętnym zakończeniu na drugiej płycie: "A Child With the Blues". To zakończenie potwierdza męską tożsamość projektu, który często jest postrzegany jako głęboko introspektywny, jednocześnie otwierając drogę do przyszłych współpracy, które z pewnością wzbogacą karierę artysty. Pamiętne ślady, jakie pozostawił ten album, potwierdzają jego uznanie za arcydzieło, zapewniając Erykah Badu tytuł ikony ruchu neo-soul na wiele lat do przodu.

Dane techniczne

- Data wydania: 11 lutego 1997 - Wydawca: Kedar Entertainment, Universal Records - Liczba utworów: 20 - Otwarcie / zakończenie: Rim Shot / A Child With the Blues (From “Eve’s Bayou” Soundtrack) - Goście: Terence Blanchard - Poprzedni projekt: Live (na żywo, 1997)