Evil P. - Dante

Wydany 28 czerwca 2024 roku przez Darkside music, Dante nie aspiruje do bycia albumem rozbudowanym, ale raczej architekturą dźwiękową, w której Antoine Tomé, znany jako Evil P, który zasłynął głównie wieloma rolami aktorskimi i muzycznymi w cieniu francuskiego hip-hopu, ponownie wykorzystuje swój głos w obszarze, który zna dobrze: gangsta rap i trap. Między wewnętrznym napięciem artysty, który przeszedł przez wiele projektów muzycznych i nagrań lektorskich przed tą płytą, a formalnymi ograniczeniami krótkiego albumu, Dante stanowi drugą część historii Evil P, kontynuując Trap In The Dark Mixtape (2019).

Malsain: brutalne otwarcie, które ustanawia pakt gangsta-rap.

Utwór otwierający nosi tytuł „Malsain”. Ten utwór otwierający to nie tylko prosta, techniczna introdukcja; od razu ustanawia estetyczny fundament albumu. Definiuje cele projektu już od pierwszej sekundy, tworząc świat, w którym surowa introspekcja łączy się z agresją sceniczną. W tej pierwszej części Evil P kreśli zarysy terytorium, w którym każde zdanie to przesunięcie na płaszczyźnie dźwiękowej, a jeszcze nie można zidentyfikować niewidzialnych sił stojących za syntezatorami lub perkusją, które podtrzymują to początkowe uniesienie.

Sur le coté: samotność przed dialogiem.

Drugi utwór, „Sur le coté”, kontynuuje tę surową introspekcję. Stanowi on etap przejściowy między agresywnym otwarciem a nadchodzącymi współpracami, potwierdzając, że Evil P eksploruje obszary, w których nie musi nic zawdzięczać grze aktorskiej, a jedynie swojej własnej obecności przy mikrofonie.

Baw feat. Young Chang MC: współpraca jako element narracyjny

W drugiej ćwiartce albumu pojawia się „Baw”, utwór, który zaprasza Young Chang MC do podzielenia sceny z Evil P. Ta obecność nie ogranicza się jedynie do dodania drugiego głosu; zakorzenia projekt w duecie pełnym wewnętrznego napięcia. Współpraca ta działa tutaj jak lustro: tam, gdzie Evil P może skłaniać się w stronę bardziej melodyjnych rymów, jego partner wnosi tę surowość, która przypomina klasyczne brzmienia gangsta-rapu, jednocześnie pozostając w obecnej estetyce trap. To pierwsze potwierdzone połączenie na liście utworów, połączenie artysty, który potwierdza swoją zdolność do poruszania się między monologiem a dialogiem, nie tracąc przy tym głównego wątku narracyjnego swojego albumu.

Cztery: powrót do monologu

Czwarty utwór, „Quatre”, oznacza powrót do solowej twórczości po tej pierwszej współpracy. Potwierdza on spójność stylistyczną projektu, utrzymując ciągłą linię narracyjną, w której każdy utwór służy ogólnemu celowi, nie obciążając jednocześnie słuchacza.

Cali: eksploracja terytorialna

„Cali” kontynuuje tę eksplorację różnorodnych obszarów dźwiękowych, potwierdzając, że Evil P doskonale opanował sztukę formalnych ograniczeń: każdy utwór ma znaczenie, każda przejście służy ogólnej narracji.

Jeśli „Baw” już otwierał się na wymianę wokalną, to „Démons” z udziałem Kalasha wzmacnia ten aspekt kolektywny albumu. Obecność Kalasha tutaj nie jest przypadkowa: nadaje temu utworowi dodatkową głębię, rezonans, który przypomina miejsce, jakie niektórzy artyści mogli zająć na ważnych albumach francuskiego rapu. Ta druga współpraca stanowi punkt zwrotny w albumie, potwierdzając, że Evil P nie występuje sam przed publicznością, ale buduje swój album jako przestrzeń wymiany, w której każdy gość wnosi kolejną warstwę do dźwiękowej konstrukcji.

„Belek” zapewnia ciągłość między współpracami a ostatecznym zakończeniem, zachowując dyscyplinę producenta, która charakteryzuje ten krótki i treściwy album.

Ostatni utwór, „Rien à foutre”, nie jest jedynie technicznym zakończeniem. Zamyka on całość, sygnalizując koniec zwartej i intensywnej sekcji muzycznej. Ten utwór końcowy nie jest pasywnym zakończeniem; podsumowuje on ambicję płyty: pozostać krótką, ale nie powierzchowną, gęstą, ale nie przytłaczającą. W ciągu tej ostatniej minuty i pół, Evil P stawia ostateczny akcent na albumie, który odrzuca przesadę na rzecz starannie przemyślanej kompozycji. Dante to przede wszystkim kwestia równowagi. Dwie potwierdzone współprace – Young Chang MC w utworze „Baw” i Kalash w utworze „Démons” – wystarczają, aby dodać głębi bez zbędnego obciążania przekazu, podczas gdy sześć utworów solowych zapewnia spójność stylistyczną. Przy łącznej długości 21 minut i 50 sekund, Evil P pokazuje, że opanował sztukę formalnych ograniczeń: każdy utwór ma znaczenie, każda przejście służy ogólnej narracji. Ta druga płyta studyjna, po Trap In The Dark Mixtape (2019), potwierdza Evil P jako artystę, który potrafi utrzymać swoją własną pozycję w francuskojęzycznym rapie, nie polegając na chwilowych trendach.

Informacje techniczne

- Data premiery: 28 czerwca 2024 - Wydawnictwo: Darkside music - Liczba utworów: 8 (21 min 50 s) - Utwór otwierający / zamykający: Malsain / Rien à foutre - Goście: Young Chang MC, Kalash