Fat Joe - Me, Myself & I

Me, Myself & I to tytuł, który sugeruje intymność, ale w rzeczywistości dostarcza utwory stworzone z myślą o listach przebojów. Wydany 14 listopada 2006 roku przez Virgin Records America, Inc., ten siódmy album studyjny Fat Joe oscyluje między surowym potwierdzeniem jego autentyczności ulicznej a świadomym podążaniem za aktualnymi trendami muzycznymi.

Cień All Or Nothing i stawka konsolidacji

Między tymi dwoma punktami, Me, Myself & I pełni rolę punktu odniesienia. Sesje nagraniowe, przeprowadzone w studiach Panic Room Studios, Circle House Studios i Hit Factory Studios w Miami, a także w Record One w Sherman Oaks, świadczą o zdecentralizowanej produkcji, która kształtuje specyficzną estetykę dźwiękową. Album został stworzony przy udziale Grind Music, StreetRunner, DJ Khaled, Scott Storch, Nu Jerzey Devil i The Runners.

W tym utworze Lil Wayne wnosi swój charakterystyczny, melodyjny styl i energię, przyczyniając się do tego, że utwór dotarł do 13. miejsca na liście Billboard Hot 100. Jego udział w utworze „The Profit” (pozycja 3) wzmacnia agresywny charakter całego albumu, natomiast jego współpraca przy utworze „Make It Rain” (pozycja 7) nadaje głównemu singlowi odpowiednią strukturę. The Game występuje w utworze „Breathe And Stop” (pozycja 5), oferując kontrast wokalny, który nieco łagodzi surową intensywność utworu. H-Mob jest natomiast wymieniony jako współautor „She's My Mama” (pozycja 6), dopełniając grono gości swoim znanym głosem w świecie Fat Joe. Warto zauważyć, że utwory 13, 14 i 15 to alternatywne wersje (akapella, instrumentalna, remix) tego samego utworu „Make It Rain”, a wszystkie są przypisane Lil Wayne'owi w oficjalnej liście utworów, co podkreśla wagę, jaką przywiązuje się do tego konkretnego utworu, a nie do rozproszenia współpracy z różnymi artystami.

„Bendicion Mami” i kontemplacyjna przestrzeń w sercu agresji.

Tam, gdzie niektórzy krytycy dostrzegają jednolitość, inni chwalą zrównoważone brzmienie albumu. Utwory takie jak „Bendicion Mami” (utwór nr 11) lub „Story to Tell” (utwór nr 12) pozwalają Fat Joe na zmianę stylu, przechodząc od czystej przechwalby do bardziej refleksyjnych fragmentów. Ta dualność jest przez niektóre media postrzegana jako duży atut: albumowi udało się połączyć utwory pełne energii ("street bangers") z bardziej kontemplacyjnymi kompozycjami, tworząc spójną narrację, która unika często spotykanego problemu wyczerpania lirycznego, typowego dla albumów tego rodzaju. Intro "Pendemic / Intro" (utwór 1) od razu wyznacza ton, a zakończenie "Make It Rain - Art & Life Remix" (utwór 15) kończy całość w sposób melodyjny i chwytliwy, zamykając w ten sposób narracyjną całość albumu.

Krytyka południa: kiedy chwytliwa produkcja ukrywa jednolitość liryczną.

Odbiór krytyczny był mieszany, co ujawniło ograniczenia tego podejścia, dostosowanego do szerokiej publiczności. Niektóre publikacje, takie jak AllMusic, doceniły zdolność Fat Joe do odzyskania wiarygodności bez kompromisów, podczas gdy inne głosy były bardziej krytyczne. "Los Angeles Times" docenił równowagę projektu, ale krytycy z RapReviews i Stylus Magazine wskazali na brak charakterystycznej osobowości, a czasami określali lirykę jako "samey" lub zbyt dopasowaną do innych stylów rapu niż ten, który jest charakterystyczny dla Bronxu. "Entertainment Weekly" zauważył nawet, że produkcja, inspirowana trendami z południa Stanów Zjednoczonych, mogła wydawać się bardziej podporządkowana modom niż kreatywna, podkreślając paradoks: album ma na celu introspekcję ("Me, Myself & I"), ale przyjmuje ogólny styl, który rozmywa indywidualność artysty.

60 000 egzemplarzy i 14. miejsce: komercyjny sukces ryzykowniej strategii.

Pomimo rezerw krytycznych dotyczących oryginalności, wynik komercyjny potwierdza strategię przyjętą przez Fat Joe i jego zespół. Album zajął 14. miejsce na liście Billboard 200, 3. miejsce na liście najlepszych albumów R&B/Hip-Hop i 2. miejsce na liście najlepszych albumów rap w Stanach Zjednoczonych. Ten album nie rewolucjonizuje estetyki rapu, ale umacnia pozycję Fat Joe jako ważnej postaci, która potrafi pogodzić swój wizerunek gangstera z wymaganiami rynku masowego, tworząc solidne fundamenty przed zmianą kierunku, jaką był The Elephant In The Room (2008).

Informacje techniczne.

- Data wydania: 14 listopada 2006 - Wydawca: Virgin Records America, Inc. - Utwory: 15 (1 godzina 02 minuty) - Otwarcie / zamknięcie: Pendemic / Intro / Make It Rain - Art & Life Remix - Goście: Lil Wayne, The Game, H-Mob - Poprzedni album: All Or Nothing (2005)