Gucci Mane - Mr. Davis

Pan Davis otwiera album Work in Progress (Intro), tytuł, który nie pozostawia wątpliwości co do intencji Gucci Mane. Ten album to nie tylko komercyjne przedsięwzięcie, ale przede wszystkim kulminacja projektu: Gucci Mane przekształca swoją międzynarodową sławę w surowiec, z którego buduje album, w którym każda współpraca poszerza horyzonty dźwiękowe, nie zdradzając przy tym swojej autentyczności. Celebrowanie osobistego rozwoju w otoczeniu hollywoodzkich gwiazd to postawiony cel, a muzyka nie kłamie. Album budowany jest jak seria wymian, które potwierdzają pozycję Gucci Mane w centrum amerykańskiego ekosystemu muzycznego. Historia zaczyna się już w drugim utworze, Back On, który stanowi fundament: Gucci Mane ponownie potwierdza swój status centralnej postaci w amerykańskim rapie, a to nie wpływa negatywnie na długość utworów. Całkowity czas trwania albumu, godzina i jedna minuta, na zaledwie 17 utworów, tworzy wrażenie pustki dźwiękowej, jakby każda współpraca była zbyt ciężka dla ogólnej struktury albumu. Współpraca z Young Dolph jest szczególnie istotna w tym kontekście. W utworze Stunting Ain't Nuthin, czwartym utworze albumu, Gucci Mane łączy siły z dwiema ikonami południa Stanów Zjednoczonych. Współpraca ze Slim Jxmmi wnosi nutę undergroundowego rapu i swobodnego flow, które przypomina trapowe korzenie Gucci Mane, który przez długi czas bronił surowego brzmienia. Wkład jest podwójny: zakorzenia projekt w lokalnej tradycji, jednocześnie wprowadzając bardziej melodyjny wymiar. Paradoks albumu nasila się, gdy weźmie się pod uwagę udział gwiazd. W utworze Curve, piątym utworze, The Weeknd wprowadza mroczny i atmosferyczny element R&B, który znacznie poszerza paletę dźwięków Gucci Mane w kierunku bardziej popowych brzmień, nie rezygnując przy tym z osobistych tekstów. Album ten wpisuje się w ciąg wydawniczy sięgający od Trap House (2005), przez The State vs. Radric Davis (2009) i BAYTL (2011). Pan Davis potwierdza, że Gucci Mane znalazł swoją drogę pomiędzy dwoma ważnymi albumami, nie poświęcając swojej tożsamości, by podążać za trendami.

Paradoks dźwiękowej pustki: godzina i jedna minuta na 17 utworów, co sugeruje obecność luk i niedoskonale wypełnionych przestrzeni.

Na utworze Enormous, szóstym w kolejności, Ty Dolla $ign prezentuje melodyjny styl i wyrafinowaną produkcję R&B, dodając albumowi nutę wykwintności. Na utworze Changed, dziewiątym, Big Sean wprowadza swój introspektywny styl i spokojny flow, kontrastując z tradycyjnym rapem Gucci Mane'a, co nadaje albumowi głębię emocjonalną, której mógłby mu brakować, gdyby ograniczał się do prostych, komercyjnych utworów.

Gościnne występy gwiazd jako dowód lirycznej wirtuozerii: od Nicki Minaj po Big Seana, Gucci Mane integruje różnorodne style, nie tracąc przy tym swojej tożsamości.

Utwór nr 13, Make Love, potwierdza współpracę z Nicki Minaj, singiel, który został wydany 23 lutego 2017 roku. Utwór nr 16, Miss My Woe, łączy Rico Love i Chrisa Bosha w utworze, w którym Gucci Mane łączy swoje teksty z melodiami swoich partnerów. Na utworze nr 15, Jumped Out the Whip, A$AP Rocky wnosi swój charakterystyczny styl, który kontrastuje z typowym brzmieniem trap charakterystycznym dla rapera z Atlanty. Na utworze nr 12, Tone It Down, Chris Brown wprowadza element popu, który potwierdza międzynarodowy status Gucci Mane'a wśród szerszej publiczności. Utwór nr 3, I Get the Bag, łączy Migos i wzmacnia komercyjny aspekt albumu dzięki ich dynamicznej energii trap i charakterystycznemu dla grupy, synkopowanemu flow. Te współprace pokazują zdolność Gucci Mane'a do łączenia różnych stylów, nie tracąc przy tym swojej tożsamości ani surowego liryzmu.

Zakończenie ważnego projektu: międzynarodowe uznanie Gucci Mane'a dzięki albumowi, który łączy sukces komercyjny z osobistym zaangażowaniem.

Pan Davis zajął drugie miejsce na liście Billboard 200, sprzedając 70 000 egzemplarzy, w tym 21 000 fizycznych kopii. To drugi najlepszy wynik w karierze Gucci Mane i jego czwarty album, który znalazł się w pierwszej dziesiątce list przebojów w Stanach Zjednoczonych. Album został pozytywnie oceniony przez krytyków, uzyskując średnią ocenę 77/100 na Metacritic, a magazyn XXL opisał go jako „stripped-down, honest and straight to the point”. Duża liczba współprac w albumie Mr. Davis świadczy o precyzyjnej strategii pozycjonowania w amerykańskim krajobrazie muzycznym w 2017 roku. Album jest kontynuacją poprzedniego roku, naznaczonego mixtape'em Droptopwop, a także intensywną współpracą z Young Dolph. Gucci Mane wcześniej współpracował z Young Dolph przy utworach „That's How I Feel” i „Go Get Sum Mo”, które ukazały się odpowiednio w 2017 roku, w tym samym roku co Mr. Davis. Album wyróżnia się również zdolnością do łączenia artystów z różnych dziedzin kultury popularnej, nie tracąc przy tym swojej tożsamości. Obecność Chrisa Browna w utworze „Tone It Down”, Nicki Minaj w „Make Love” oraz The Weeknd w „Curve” pokazuje, że Gucci Mane potrafił przekształcić swoją popularność w platformę wymiany artystycznej. Te współprace to nie tylko proste reklamy, ale świadome wybory artystyczne, które wzbogacają brzmienie albumu. Całkowity czas trwania albumu, godzina i jedna minuta, obejmujący 17 utworów, nadaje każdej współpracy szczególne znaczenie, przekształcając Mr. Davis w antologię kluczowych momentów, w których Gucci Mane potwierdza swój status artysty, który potrafi łączyć sukces komercyjny z osobistym zaangażowaniem, nie rezygnując ze swojej autentyczności. Projekt ten potwierdza status Gucci Mane jako artysty, który potrafi łączyć sukces komercyjny z osobistym zaangażowaniem, nie rezygnując ze swojej autentyczności. Ostatni utwór, 17. – Made It (Outro) – zamyka tę opowieść w sposób, który nawiązuje do wprowadzenia: to wciąż praca w toku, ale także dowód na to, że raper może przekształcić swoją popularność w surowiec do budowania czegoś trwałego.

Specyfikacja techniczna

- Data wydania: 13 października 2017 - Wydawca: Atlantic, Guwop Enterprises - Liczba utworów: 17 (1 godzina 01 minuta) - Otwarcie / zamknięcie: Work in Progress (Intro) / Made It (Outro) - Goście: Migos, Slim Jxmmi, Young Dolph, The Weeknd, Ty Dolla $ign, Big Sean, Monica, Schoolboy Q, Chris Brown, Nicki Minaj, A$AP Rocky, Rico Love… - Poprzedni album: Droptopwop (2017)