Gunna - WUNNA

Utwór "WUNNA" otwiera album "ARGENTINA", tytuł, który nie pozostawia wątpliwości: to przede wszystkim atmosfera, a nie tylko utwór. Pierwszy utwór na płycie natychmiast tworzy oniryczną scenerię, w której samotność Gunny dominuje, z dala od surowych emocji, które czasami pojawiają się w utworach z udziałem innych artystów. Ta samotna otwarcie definiuje uniwersum albumu "penthouse": architekturę dźwiękową, która balansuje między introspekcją a luksusem, między długimi, rozciągniętymi dźwiękami a melodiami, które unoszą się jak w holu wieżowca. "ARGENTINA" to coś więcej niż tylko ćwiczenie stylistyczne; to wprowadzenie do projektu, w którym głos rapera jest również pejzażem, miejscem wytchnienia po burzach poprzednich utworów.

WUNNA i Dollaz On My Head: luksus, wrażliwość i zmiana stylu w tekstach z Young Thugiem.

Jeśli początek albumu stanowi swego rodzaju introspekcję, to sercem płyty jest płynna produkcja Wheezy'ego i Turbo. W utworze "DOLLAZ ON MY HEAD" Gunna przechodzi do opowieści o luksusie, które jednak nigdy nie są pozbawione pewnej wrażliwości: wspomina o sukcesie, ale nie przywiązuje do niego czystej arogancji, a to właśnie obecność Young Thuga wprowadza tu wyraźną zmianę w charakterze tekstu. W tym utworze gościnnie występujący raper wnosi surową energię i dynamiczne flow, które kontrastują z typową delikatnością rapera z Atlanty, jednocześnie utrzymując temat luksusu, ale nie banalizując go. To nie tylko dodatkowy element dźwiękowy: to napięcie stylistyczne, które potwierdza intencję Gunny, by połączyć intymność z pewnością siebie, pomiędzy cieniem hotelowego pokoju a blaskiem neonów penthouse'u. Dalej, utwór "WUNNA", będący jednym z głównych utworów albumu, umacnia tę dwoistość: produkcja jest bardziej otwarta, melodie się rozszerzają, a Gunna mówi o swoim astrologicznym alter ego, unikając przy tym pustego mistycyzmu. To nie jest wymuszona koncepcja, ale naturalne rozwinięcie projektu rozpoczętego we wrześniu 2019 roku, którego pierwotna data premiery, zaplanowana na kwiecień, musiała zostać przesunięta na maj 2020 roku z powodu pandemii COVID-19. Teledysk do utworu, nagrany na Jamajce i opublikowany 18 maja, stanowi pierwszą część dokumentu, który będzie towarzyszył albumowi: to gest inscenizacyjny, który nadaje temu albumowi wymiar narracyjny, pokazując, że nie jest to tylko zbiór utworów, ale spójna całość.

Współprace jako elementy przełamujące strukturę: od Young Thuga do Travisa Scotta, między samotnością a współpracą.

Jeśli ARGENTINA otwiera się na refleksję, to współprace wprowadzają różnorodność tekstur, zapobiegając temu, by album popadł w monotonii melodycznej. ADDYS, wraz z Nechie, dodaje lokalny akcent z Atlanty, nie obciążając przy tym produkcji: jego flow pozostaje płynne i naturalnie wpisuje się w estetykę trap tego projektu, przypominając o scenie, która lansowała Gunna od czasów "Drip Season" (2016). Jeszcze dalej, BLINDFOLD zmienia zasady gry: Lil Baby wnosi bardziej stonowany flow i melancholię, które kontrastują z bardziej energicznymi utworami, wzmacniając tym samym introspektywny charakter albumu. W utworze "COOLER THAN A BITCH" Roddy Ricch wprowadza szybki rytm i skomplikowane rymy, które ożywiają utwór, pozostając jednocześnie w tematyce luksusu i sukcesu. Wreszcie, TOP FLOOR podnosi projekt na wyższy poziom: Travis Scott wnosi oniryczną i przestrzenną atmosferę, charakterystyczną dla jego twórczości, z efektami dźwiękowymi i płynnym flow, które przekształcają utwór w jeden z najważniejszych momentów albumu. Każda współpraca działa tu jako przemyślana zmiana, a nie tylko jako dodatek mający na celu zwiększenie popularności. Jednak ta bogactwo tekstur nie wystarcza, by ukryć problem strukturalny: produkcja cierpi na nadmierne "rozciąganie", które osłabia wpływ mocniejszych utworów pod koniec albumu. Rytm jest nierówny, przeplatając się momentami intensywności z zbyt długimi fragmentami, jakby projekt został sztucznie wydłużony do 50 minut i 5 sekund, bez tego, by każda sekunda naprawdę służyła celowi. To nie jest drobny mankament: właśnie dlatego AllMusic mówi o albumie "pick-and-mix" zamiast o definitywnym dziele, a Pitchfork zauważa zarówno spójność tematyczną, jak i fragmenty, w których można poczuć, że materiał jest rozciągany.

FAR: Niezapomniane zakończenie i potwierdzenie statusu albumu "WUNNA" jako ważnego punktu w karierze Gunny.

Obecność sześciu gości na osiemnastu utworach płyty świadczy o przemyślanej strategii współpracy, wykraczającej poza zwykłe dodatki dźwiękowe: Young Thug powraca po wcześniejszych współpracach, takich jak „Cop Me a Foreign” (Drip Season), „Secure the Vibe” (Drip Season 2) czy „Don't Play With It” (Drip or Drown), podczas gdy Nechie, Lil Baby, Roddy Ricch i Travis Scott wnoszą każdy z nich swój własny, unikalny charakter dźwiękowy. Współpraca z Young Thug na ostatnim utworze, FAR, zamyka cykl współpracy, który sięga znacznie dalej niż ta płyta, obejmując późniejsze utwory, takie jak „Recognize Real” (Punk, 2021) czy „Insure My Wrist” (Punk, 2021). Ta bogata współpraca nie powinna przesłaniać wyjątkowości tego projektu: Gunna pozostaje w centrum, wykorzystując te głosy jako dodatkowe instrumenty, aby wzbogacić swoją paletę dźwiękową, nie oddając przy tym kontroli nad narracją. FAR to zakończenie, które potwierdza status WUNNA jako ważnej płyty studyjnej: to nie jest album przejściowy, ale etap, który oznacza wejście na pierwsze miejsce listy Billboard 200, z 111 000 sprzedanych egzemplarzy, w tym 4000 w sprzedaży fizycznej. To płyta, która nie potrzebuje uzasadnienia w liczbach: uzasadnia się ją wewnętrznym napięciem, między samotnością a zbiorowością, między luksusem a wrażliwością, między klasycznymi bitami trapowymi Wheezy i Turbo, a głosami, które włamują się do tej scenerii, wprowadzając życie.

Specyfikacja techniczna

- Data wydania: 22 maja 2020 - Wydawca: 300 Entertainment - Utwory: 18 (50 minut 05 sekund) - Kody: ARGENTINA / FAR - Goście: Young Thug, Nechie, Lil Baby, Roddy Ricch, Travis Scott - Poprzedni album: Drip or Drown 2 (2019)