Jazzy Bazz - Memoria

Jazzy Bazz prezentuje album „Memoria”, na którym podróż do Nowego Jorku przekształca się w melancholijną eksplorację społeczeństwa stojącego na krawędzi upadku. Wydany 21 stycznia 2022 roku przez wytwórnię 3.14 Production, album ten kończy długi okres twórczej ciszy, który oddzielał go od jego poprzedniego albumu studyjnego „Nuit” – minęło ponad trzy lata. W tej trzeciej solowej przygodzie artysta napisał i nagrał wiele utworów, zanurzając się w filmowej wizji, w której motywy wspomnień i upływającego czasu dominują w kompozycji dźwiękowej.

Wrażliwe teksty, nowojorskie i odważne podejście, produkcja niezależna.

Nagrania powstały w ramach zdecydowanie autonomicznego projektu, opisanego jako produkcja własna i niezależna, chociaż wytwórnia 3.14 Production jest związana z wydaniem albumu. Konkretni producenci poszczególnych utworów nie są systematycznie wymieniani, co sprawia, że album utrzymuje atmosferę, w której spójność tematyczna jest ważniejsza niż tradycyjne oznaczenia techniczne. Ta niezależność pozwala Jazzy Bazz swobodnie poruszać się między teksturami dźwiękowymi, które odzwierciedlają głęboką introspekcję, z dala od tradycyjnych ścieżek, ale bez rezygnacji z jakości starannie wykonanej pracy. Album zawiera 17 utworów i 7 współprac, tworząc świat, w którym sfera osobista łączy się z aspektami kolektywnymi, nie tracąc przy tym z oczu estetyki wyobrażonej przez artystę.

Kluczowe utwory narracyjne, takie jak „Memoria”, „Panorama” i „Élément 115”, ilustrują spójność tematyczną i melancholijny charakter albumu.

Tytułowy utwór „Memoria” stanowi podstawę podróży przez wspomnienia, podczas gdy „Coeur, Conscience” pogłębia tę introspekcję. Dalej na albumie, „Panorama”, w którym występuje Alpha Wann, oferuje szerszą perspektywę na ten świat balansujący na krawędzi chaosu. Na stronie B, „Albiceleste” zawiera udział Josmana, który dodaje kolejną warstwę wokalną do tej dźwiękowej konstrukcji. Obecność Edge'a (37) jest zaznaczona przez dwa odrębne utwory: „Zone 19” i „Dark City”, w których jego głos wzbogaca narrację, nie zmieniając jej mrocznego tonu. Utwór „Élément 115”, z udziałem Nekfeu, staje się punktem kulminacyjnym, a współpraca z jednym z najbardziej uznanych francuskich raperów potwierdza ambicje projektu, jednocześnie zachowując rygorystyczną spójność stylistyczną. Te kluczowe utwory, od „Nouvelle 3.14” do „D.ieu”, przeplatają się na całym albumie i ilustrują, jak Jazzy Bazz utrzymuje silną tożsamość pomimo różnorodnych interwencji zewnętrznych.

Odbiór krytyczny, naznaczony społeczną tematyką, został potwierdzony przez znaczące współprace z Nekfeu, Alpha Wann, Josmanem, Edge'em (37), Robdbloc i Laylow.

Krytycy chwalili album za jego intensywne nawiązania do wizualnej estetyki filmów science fiction. Ta silna wizja społeczna jest wzmocniona obecnością strategicznych współprac, takich jak Robdbloc w utworze „Mental” i Laylow w utworze „.RAW Spleen”, którzy wnoszą swoje unikalne brzmienia, wzbogacając projekt bez zmiany jego melancholijnego charakteru. Te interwencje, podobnie jak te Alpha Wanna czy Josmana, nie są jedynie dodatkami, ale integralnymi elementami, które pomagają w przedstawieniu społeczeństwa stojącego na krawędzi załamania. Recenzje podkreślają, jak te znaczące współprace wzbogacają projekt, jednocześnie zachowując jego artystyczną integralność, co potwierdza podejście Jazzy Bazza do samodzielnej produkcji i całkowitej niezależności.

Podsumowanie artystyczne: sukces potwierdzony spójnością tematyczną i ambicją ambitnego rapu miejskiego.

Album „Memoria” stanowi zakończenie cyklu „Destinée”, pozostawiając po sobie płytę, w której każdy utwór, od „Arkham Anthem” do „Sablier”, uczestniczy w eksploracji wspomnień i melancholii. Album potwierdza nowojorską ścieżkę artystyczną Jazzy Bazz, przekształcając odległą inspirację w intymną podróż przez labirynt dystopijnego społeczeństwa. Album, składający się z 17 utworów i 7 współprac, ilustruje, jak artysta potrafił zachować spójność tematyczną, jednocześnie zapraszając tak różnorodne głosy, jak Nekfeu, Alpha Wann, Josman, Edge (37), Robdbloc i Laylow. Ten artystyczny sukces opiera się na umiejętności Jazzy Bazz w eksplorowaniu tematów wspomnień i upływającego czasu z melancholią, która mu tak dobrze pasuje, potwierdzając jego status artysty zdolnego do łączenia introspekcji z ambicjami zbiorowymi.