Macklemore & Ryan Lewis - The Heist

Nagrany w Seattle w latach 2009-2012, ten album to coś więcej niż tylko kompilacja: to dźwiękowa konstrukcja stworzona bez udziału zewnętrznych producentów, w której Macklemore i Ryan Lewis sami odpowiadają za aspekty techniczne. Ta ambicja niezależności potwierdza się już w informacjach o twórcach: samoprodukcja, samonagrywanie i miksowanie przez duet (często z pomocą Bena Haggerty'ego) gwarantują unikalną spójność stylistyczną, która podważa standardy branży. Album został wydany 9 października 2012 roku przez wytwórnię Macklemore LLC i dystrybuowany bez wsparcia dużych firm przed wydaniem singli, co świadczy o postawieniu artysty na pierwszym miejscu, a nie tradycyjnych wytwórni płytowych. Całkowity czas trwania, 1 godzina i 4 minuty, obejmuje 15 utworów, co zapewnia wystarczającą ilość materiału do eksploracji różnorodnych obszarów, od introspektywnego rapu po eksperymenty pop i rockowe.

Introspektywna i techniczna podstawa przed komercyjnym sukcesem

Utwór otwierający, stworzony wyłącznie przez duet, stanowi introspektywną podstawę, która kontrastuje z nadchodzącym komercyjnym sukcesem. Ten moment samotności, z dala od współpracy, stanowi tło dla reszty albumu. Ta spójność techniczna, potwierdzona powtarzającymi się informacjami o nagrywaniu i miksowaniu, tworzy spójny świat, w którym każdy utwór, solowy lub z udziałem innych artystów, emanuje tą samą chęcią zerwania z tradycyjnym rynkiem. Album jest pierwszym rozdziałem kariery, która osiągnie szczyt dzięki prestiżowym nagrodom, zanim duet wyda This Unruly Mess I've Made w 2016 roku.

Duet w konfrontacji z odrębnymi stylami Raya Daltona i Wanza

Introspektywny początek szybko ustępuje miejsca surowej energii na albumie Can't Hold Us feat. Ray Dalton, gdzie goście wnoszą komercyjny pop-rap i bardziej rytmiczny flow, co stanowi ogromny sukces na listach przebojów. Singiel Thrift Shop, który zdobył pierwsze miejsce na Billboard Hot 100, jest dowodem na to, że ta produkcja własna może konkurować z dużymi wytwórniami. Obecność Raya Daltona na utworze Can't Hold Us i Wanza na utworze Thrift Shop to nie tylko elementy marketingowe, ale świadome wybory stylistyczne, które wzbogacają brzmienie. Brak zewnętrznego producenta wymienionego w trackliście podkreśla, że tylko Ryan Lewis jest w stanie zarządzać tymi różnicami, zachowując jednocześnie spójną tożsamość.

Uniwersalne brzmienie wzbogacone przez Mary Lambert i Allen Stone.

Tuż po tym, Same Love feat. Mary Lambert wprowadza syntetyczny, elektroniczno-popowy i kobiecy klimat, przekształcając tematykę społeczną w przystępny hymn. Te dwa utwory pokazują, że album nie podąża za trendami, a je podważa. Współpraca z Mary Lambert w utworze Same Love, wydanym jako singiel 18 lipca 2012 roku, umieszcza album w uniwersalnej i politycznej perspektywie, wykraczającej daleko poza ramy hip-hopu. Popowy hymn staje się nośnikiem przesłania społecznego, potwierdzonym jakością produkcji własnej. Obecność Mary Lambert w utworze Same Love pokazuje, że duet potrafi poruszać poważne tematy, nie tracąc przy tym swojej świeżości. Wokal Allen Stone'a przeplata się z wokalem Macklemore'a, nie tworząc żadnych dysonansów, dzięki produkcji, która sprawnie łączy elementy rocka, popu i hip-hopu. To moment, w którym album przekracza własne granice, docierając do międzynarodowej publiczności, potwierdzając tym samym niezależną ścieżkę artystyczną duetu. Ta różnorodność ilustruje siłę samodzielnej produkcji, bez zewnętrznego nadzoru: każdy gość, czy to raper, wokalista, czy gitarzysta, wnosi swój własny akcent, nie powodując przy tym braku równowagi w wydawnictwie.

Techniczna spójność i uznanie krytyków pomimo zmian instytucjonalnych.

Brak zewnętrznego producenta wymienionego w liście utworów oznacza, że Ryan Lewis miał pełną kontrolę nad każdym utworem, od miksowania po mastering (z wyjątkiem konkretnych przypadków, takich jak Brian Gardner w niektórych utworach). Ta spójność techniczna jest motywem przewodnim, który przeplata cały album, łącząc Ten Thousand Hours z Cowboy Boots, ostatnim utworem. Album spotkał się z ogólnie pozytywnymi recenzjami, uzyskując średnią ocenę 74 na Metacritic, w oparciu o osiem recenzji, a Robert Christgau umieścił go na sześćdziesiątej drugiej pozycji w rankingu najlepszych albumów 2012 roku. Po tej niezależnej przygodzie, duet nawiązał współpracę z działem promocji radiowej Warner Music Group, aby pomóc w promocji ich singli w zamian za część sprzedaży, co oznaczało przejście do bardziej instytucjonalnej kariery.

Dane techniczne

- Data wydania: 9 października 2012 - Wydawca: Macklemore LLC - Liczba utworów: 15 (1 godzina 04 minuty) - Utwory otwierające/zamykające: Ten Thousand Hours / Cowboy Boots - Goście: Ray Dalton, Wanz, Buffalo Madonna, Mary Lambert, Allen Stone, The Teaching, Hollis, ScHoolboy Q, Ab-Soul, Evan Roman, Eighty4 Fly, Ben Bridwell