Meshell Ndegeocello - The World Has Made Me the Man of My Dreams

Album "The World Has Made Me the Man of My Dreams" to dzieło artystki, która wybiera tekst jako podstawowy element, przekształcając utwory w manifesty polityczne i osobiste. Wydany 22 sierpnia 2007 roku przez Universal Classics & Jazz, album ten wpisuje się w dyskografię artystki pomiędzy albumami The Spirit Music Jamia: Dance Of The Infidel (2005) i Weather (2011). Nie jest to jedynie powrót do korzeni; to konstrukcja, w której głos staje się tekstem, a tekst przekształca się w muzykę.

Haditha: początek narracji

Album rozpoczyna się od utworu Haditha. Ten utwór to nie tylko wstęp muzyczny; to wprowadzenie, które od razu definiuje temat albumu. Pierwszy utwór na płycie nadaje poważny, niemal dokumentalny ton, w którym głos Meshell Ndegeocello nie śpiewa dla przyjemności, ale by relacjonować. To tutaj rozgrywa się centralny konflikt całego albumu: pomiędzy pięknem melodycznym uznanej artystki a brutalnością słów, które decyduje się przekształcić w muzykę. Haditha to nie utwór dekoracyjny; to fundament narracyjny, na którym opiera się reszta albumu. Zapowiada, że ten album nie będzie kolekcją ballad, ale podróżą, w której każdy utwór niesie ze sobą ładunek polityczny lub osobisty.

Evolution: szczyt liryzmu wokalnego

Jeśli Haditha wprowadza nas w nastrój, to Evolution ujawnia potęgę wokalną. Utwór, oznaczony jako trzeci na oficjalnej liście utworów, jest prawdopodobnie momentem kulminacyjnym, w którym głos Ndegeocello osiąga swój szczyt na tym albumie. Produkcja, której za sterami stoją Erik Dyba i Scott Mann, stanowi tu tło dla wykonania, które nie pozostawia żadnych wątpliwości: każda sylaba jest wypowiadana z chirurgiczną precyzją, jakby piosenkarka chciała, aby każde słowo było usłyszane, zrozumiane i zapamiętane. Evolution to nie tylko mocny utwór; to punkt, w którym album osiąga pełną dojrzałość wokalną, miejsce, gdzie technika spotyka się z emocjami, ale nigdy nie popada w przesadę.

The Sloganeer / Soul Spaceship: obszary surowej produkcji

W sercu albumu, dwa utwory stanowią przełom w porównaniu z rygorem wcześniejszych produkcji. The Sloganeer i Soul Spaceship, znajdujące się odpowiednio na pozycjach 2 i 13 na liście utworów, nie są przypisane konkretnemu inżynierowi dźwięku ani mikserowi w dostępnych źródłach. Erik Dyba pozostaje głównym inżynierem dźwięku większości utworów na albumie, ale w tym przypadku brak przypisania sugeruje chęć, aby dźwięk mógł się ujawnić bez nadmiernego filtrowania technicznego. To nie jest wada; to wybór. Te dwa utwory pokazują, że Ndegeocello nie dąży do ujednolicania swojego albumu: pozostawia przestrzenie, w których głos może swobodnie oddychać, bez ograniczeń wynikających z zbyt restrykcyjnej produkcji.

Inna dziewczyna (każdej nocy): pamiętne zakończenie, które podsumowuje całość.

Album kończy się utworem A Different Girl (Every Night), czternastym utworem na płycie. Ten utwór to nie tylko epilog; jest logicznym zakończeniem podróży, która rozpoczęła się od Haditha. Wokalistka odzyskuje tu intymność, niemal osobisty charakter, jakby wszystkie poprzednie utwory były przygotowaniem do tego momentu. To tutaj przesłanie albumu zostaje zamknięte: po zbadaniu polityki, przemocy i osobistej transformacji, Ndegeocello wraca do intymności, miłości i różnorodności. A Different Girl (Every Night) to nie łatwy utwór; jest gęsty, pełen emocji, które nie mają na celu natychmiastowego zrozumienia, ale mają być przeżywane.

Ocena krytyczna

The World Has Made Me the Man of My Dreams działa jako spójna całość. Nie jest to album, w którym każdy utwór byłby odrębnym arcydziełem, ale raczej progresja, w której każdy utwór przygotowuje grunt pod następny. Produkcja, której odpowiadają Erik Dyba i Scott Mann, zapewnia stałą jakość dźwięku, nie tłumiąc przy tym głosu Ndegeocello. Utwory, których nie ma w oficjalnej liście, takie jak The Sloganeer lub Soul Spaceship, dodają eksperymentalnego wymiaru, który zapobiega jednolitości. To album, który się udaje, ponieważ respektuje własną logikę: nie stara się przypodobać wszystkim, ale mówi to, co ma do powiedzenia.

Dane techniczne.

- Data wydania: 22 sierpnia 2007 - Wydawca: Universal Classics & Jazz - Utwory: 14 (53 min 39 s) - Otwarcie / zamknięcie: Haditha / A Different Girl (Every Night) - Poprzedni album: The Spirit Music Jamia : Dance Of The Infidel (2005)