Meshell Ndegeocello - Ventriloquism

*Meshell Ndegeocello w swoim dwunastym albumie studyjnym Ventriloquism, wydanym 16 marca 2018 roku przez wytwórnię naïve, powraca do klasycznych utworów R&B i popu z lat 80.* Album ten nie jest odskocznią, ale afirmacją spójności, która łączy całą karierę artystki poprzez pryzmat coverów. Każdy utwór jest traktowany jako akt reinterpretacji, w którym głos przekształca oryginał w osobistą interpretację.

I Wonder If I Take You Home: powrót do korzeni z szacunkiem

Otwarcie jest intymne. I Wonder If I Take You Home od razu stawia jasne warunki. W źródłach nie ma informacji o żadnych gościach, ani o przesadnych aranżacjach, które miałyby ukryć autora. Utwór numer 1 działa jak rytualna introdukcja: Meshell podejmuje się interpretacji z tą samą delikatnością, jaką wykazała w Comet, Come to Me, ale bez zdradzania oryginalnego charakteru lat 80. Szacunek jest tutaj postawą artystyczną, a nie tylko ćwiczeniem stylistycznym. Produkcja pozostaje wierna duchowi tamtych czasów, jednocześnie nadając utworom osobisty charakter artystki. To właśnie definiuje Ventriloquism: każdy cover staje się aktem reinterpretacji, w którym głos nie tylko ilustruje utwór, ale go przekształca.

Atomic Dog: funkowa reinterpretacja klasyka Prince'a.

W sercu albumu, Atomic Dog reinterpretuje legendę z surową energią, jakiej można się spodziewać po Meshell. Produkcja zachowuje to, co stanowi siłę oryginału – ten nieustający impuls funkowy – jednocześnie dodając do niego własny głos i charakter. Ponownie, nie ma żadnych zewnętrznych współpracowników wymienionych: to ona sama, grając na instrumentach i śpiewając, tworzy utwór. Ta interpretacja to nie tylko kopia, ale raczej reinwencja, która szanuje konwencje funku, jednocześnie wyrażając niezachwianą obecność artystki. To dowód na to, że Ventriloquism to nie tylko album coverów: to również manifest.

Private Dancer & Smooth Operator: między popem a reinterpretowanym R&B

Różnorodność gatunków, które artystka reinterpretuje, przeplata cały album, tworząc spójną całość. Od Private Dancer, o niezaprzeczalnym uroku, po Smooth Operator - Meshell Ndegeocello Version, zamykający album, każdy utwór jest traktowany jako wierny, ale osobisty hołd. Dziesiąty utwór, Private Dancer, pokazuje, jak Meshell potrafi stworzyć własną wersję ikonicznego utworu popowego, nie zmieniając jego esencji. Jedenasty utwór, wersja Smooth Operator, zamyka album w idealny sposób: przekształca klasykę w osobistą wizytówkę. Te dwa utwory ilustrują umiejętność artystki w poruszaniu się między różnymi światami dźwiękowymi, jednocześnie zachowując spójność stylistyczną, która przypomina Comet, Come to Me.

Waterfalls (TLC): wyjątek lat 90 w zbiorze utworów z lat 80.

W dyskografii artystki znajduje się jeden udokumentowany wyjątek. Album Waterfalls, wydany na początku lat 90., łamie niepisany przepis, zgodnie z którym albumy z lat 80. powinny zawierać głównie covery utworów z tamtej dekady. Jednak zamiast być błędem lub kompromisem, ten utwór doskonale wpisuje się w ogólną spójność stylistyczną. Świadczy to o tym, że Ventriloquism to nie tylko sentymentalna podróż w przeszłość: album ten eksploruje młodzieńcze inspiracje artystki, nie ograniczając się do konkretnej dekady. To właśnie ta otwartość nadaje Ventriloquism jego prawdziwą siłę: album nie waha się łamać konwencji, aby pozostać wierny swojej idei.

Ocena krytyczna

Ventriloquism nie dąży do zaskoczenia ani do radykalnej innowacji: jego celem jest uhonorowanie elementów, które ukształtowały głos Meshell Ndegeocello. Album ten oscyluje w napięciu między wiernością a reinterpretacją, między hołdem a osobistą ekspresją. To album, który sprawia wrażenie zarówno dzięki swojej spójności stylistycznej, jak i dzięki zdolności przekształcania każdego utworu w akt twórczy. Pozycjonowany między Comet, Come to Me a The Omnichord Real Book, stanowi ważny etap w dyskografii Meshell Ndegeocello: jest to moment, w którym artystka udowadnia, że cover może być czymś więcej niż tylko ćwiczeniem stylistycznym, a może stać się prawdziwym rozdziałem w karierze.

Informacje techniczne

- Data wydania: 16 marca 2018 - Wydawnictwo: naïve - Utwory: 11 (53 min 34 s) - Otwarcie / zakończenie: I Wonder If I Take You Home / Smooth Operator - Meshell Ndegeocello Version - Poprzedni album: Comet, Come to Me (2014)