Michael Jackson - Got to Be There

Album "Got to Be There" od razu stawia słuchacza przed pytaniem: jak czternastoletni nastolatek może unosić ciężar emocjonalnej dojrzałości, do której dorośli często wciąż dążą? Michael Jackson odpowiada na to pytanie subtelnie, jeszcze zanim utwór o tym samym tytule przyniesie mu sławę na całym świecie. Ten album, wydany 24 stycznia 1972 roku przez wytwórnię Motown Records, to coś więcej niż tylko debiutancki album solowy:

Narracyjna struktura oparta na dwóch intymnych utworach.

Architektura albumu opiera się na dwóch filarach, które nie są jedynie tytułami, ale raczej bramami wchodzącymi i wychodzącymi z intymnego świata. Utwór Ain't No Sunshine, pierwszy na albumie, od samego początku narzuca bliskość, szczere wyznanie wokalne, w którym Jackson odrzuca konwencje grupy, aby ujawnić wrażliwość, która nie pasuje do wspólnego występu. To pierwszy oddech wolności artysty, który zaczyna oddychać samodzielnie. Z kolei utwór You've Got A Friend, dziesiąty na albumie, zamyka całość kojącą melodią, która przekształca ból w coś, co można podzielić. Te dwa utwory otaczają album, w którym każdy utwór przypomina list skierowany do konkretnej osoby, choć adresat nigdy nie jest wyraźnie wymieniony. Ta otwarta, a jednocześnie zamknięta struktura, oparta na intymnych elementach, nadaje albumowi spójność narracyjną, która wykracza poza zwykłe zestawienie singli. Produkcja łączy aranżacje pop-rockowe z nutą soulu, charakterystyczną dla ery Motown z lat 70., tworząc świat, w którym delikatność instrumentów smyczkowych łączy się z perkusyjnością gitar elektrycznych. Każdy utwór, niezależnie od tego, czy to I Wanna Be Where You Are, Girl Don't Take Your Love From Me, czy utwory centralne, takie jak In Our Small Way, emanuje tą samą spójnością dźwiękową: skromna, ale bogata produkcja, w której każdy instrument znajduje swoje miejsce, nie przytłaczając przy tym głosu wokalisty. Całkowity brak udziału innych artystów to tutaj silny wybór artystyczny, który skupia całą uwagę na talencie jednego wykonawcy, który się rozwija.

Niezmieniona historia: dziesięć utworów, które stanowią pierwszą solową płytę studyjną Michaela Jacksona.

Album ten wpisuje się w konkretną ścieżkę dyskograficzną, w której Got to Be There odgrywa kluczową rolę przejściową między początkami Jackson 5 a początkiem kariery solowej. Wydany 24 stycznia 1972 roku, bezpośrednio poprzedza wydanie Ben z 1972 roku, które stanowiło jego drugi album studyjny. Ta chronologia potwierdza, że ten album składający się z dziesięciu utworów nie jest zwykłą kompilacją ani odrębnym eksperymentem, ale raczej pierwszym ogniwem łańcucha dyskograficznego, który rozciąga się aż do Music & Me (1973) i Forever, Michael (1975). Pozycja tego albumu w chronologii kariery artysty jest zatem kluczowa: oznacza on oficjalny początek jego kariery solowej, jednocześnie utrzymując bliski związek z jego przeszłością w grupie rodzinnej. Produkcja tego albumu ujawnia podejście artystyczne, w którym każdy utwór, niezależnie od tego, czy są to ballady, takie jak Maria (You Were The Only One), czy utwory bardziej rytmiczne, takie jak Rockin' Robin, przyczynia się do budowania wizerunku publicznego, który jest w trakcie transformacji. Zamiast ograniczać się do prostego przejścia, ten album kładzie fundamenty dźwiękowe i tematyczne, które zostaną powtórzone i rozwinięte w kolejnych dekadach, aż do globalnego sukcesu Thriller (1982) lub rockowej dojrzałości Bad (1987). Całkowita długość 35 minut i 20 sekund dla dziesięciu utworów wskazuje na niezwykłą gęstość artystyczną, w której każda sekunda jest poświęcona eksploracji intymności wokalnej, która, jeszcze przed latami 80., zapowiada historyczne znaczenie, jakie Michael Jackson stopniowo zyskał. Dziewięć pozostałych utworów, które składają się na ten album, tworzą spójną całość, w której każdy utwór odpowiada na konkretne emocje. Rockin' Robin wnosi energię taneczną, przypominającą popowe wpływy lat 60., podczas gdy Maria (You Were The Only One) wprowadza romantyczny charakter ballady, który stanie się znakiem rozpoznawczym artysty. Wings Of My Love i In Our Small Way uzupełniają ten obraz, wprowadzając każdy z nich inny odcień: jeden bardziej eteryczny i oniryczny, a drugi bardziej introspektywny i wyznaniowy. Ten album składający się z dziesięciu utworów nie pozostawia miejsca na przypadkowość; każdy utwór ma swoje uzasadnienie w projekcie, który, choć krótki pod względem czasu trwania – dokładnie 35 minut i 20 sekund – jest gęsty pod względem intencji artystycznej. Jest to pierwszy solowy album studyjny Michaela Jacksona, kompletne i dopracowane dzieło, które oznacza rozpoczęcie kariery solowej artysty, którego historyczne znaczenie można już przewidzieć.

Specyfikacja techniczna

- Data wydania: 24 stycznia 1972 - Wydawca: Motown - Utwory: 10 (35 minut 20 sekund) - Numery katalogowe: Ain't No Sunshine / You've Got A Friend