Moses Pelham - Letzte Worte

"Początek końca" – bardziej stwierdzenie faktu niż obietnica przyszłości: początek końca, zapowiedziany dawno temu. Moses Pelham prezentuje swoje ostatnie dzieło, Letzte Worte, 24 stycznia 2025 roku, na wydawnictwie Pelham GmbH, z zamiarem zakończenia historii, która rozpoczęła się ponad trzy dekady temu. Ten album, o łącznej długości 41 minut i 13 sekund, zawierający 13 utworów, nie dąży do imponowania gęstością ani złożonością, ale absolutną powściągliwością. To testament, w którym każda sekunda ma znaczenie, gdzie oszczędność środków dyktuje rytm, a album ma być definitywny, zgodny ze swoim tytułem, datą wydania i oficjalnym ogłoszeniem jako jego ostatnie dzieło muzyczne.

Pakt na przyszłość: Pelham i Naidoo rozpoczynają kolejny rozdział.

Otwarcie tego albumu to poważna deklaracja, która natychmiast ożywia historię niemieckiego rapu. Utwór numer 1, Der Anfang vom Ende, wprowadza Xaviera Naidoo, który tworzy z nim duet wokalny. To nie jest zwykła współpraca, ale kulminacja historycznej relacji między tymi dwoma ważnymi postaciami niemieckiej sceny muzycznej. Ich wspólny występ na tej płycie przypomina o wcześniejszych, znaczących spotkaniach, zwłaszcza na utworach „Halt aus” (Geteiltes Leid 3, 2012), „Deine Last” (Bei meiner Seele, 2013), „Gute Aussichten” (Nicht von dieser Welt, 1998), „Kopf” (Nicht von dieser Welt 2, 2016) i „Das Prinzip” (Nicht von dieser Welt 2, 2016), gdzie ich współpraca już wcześniej stworzyła ponadczasowe brzmienie. Ta ciągłość jest potwierdzona w utworze numer 2, Sound Good, który kontynuuje tę współpracę z Xavierem Naidoo, sugerując silny i spójny duet wokalny, który umieszcza album w tradycji wielkich, wcześniejszych współprac między tymi artystami.

Galeria legend: Haftbefehl i Böhse Onkelz dołączają do grona gwiazd.

Choć początek albumu jest otwarty i dyplomatyczny, jego sedno to obecność artystów reprezentujących różne epoki, co ma podkreślić jego historyczne znaczenie. Album stawia na zaproszenie ważnych gości, a nie na zaskoczenia. Utwór Benelli M4, piąty na płycie, wzmacnia jej undergroundowy i agresywny charakter dzięki wspólnemu występowi Haftbefehl i Peppy. Ten utwór symbolizuje wyjątkową współpracę między pokoleniami: Haftbefehl wnosi swoje legendarne doświadczenie, wcześniej zapraszając Pelham na utwór „Aus Hater werden Fans” (Unzensiert, 2015), podczas gdy Peppa odświeża brzmienie, reprezentując obecną scenę. Dalej, utwór numer 9, Besseres für uns, wprowadza Böhse Onkelz, łącząc rap z klasycznym hard rockiem i muzyką garage. Ta współpraca dodaje projektowi surowego, rockowego charakteru, potwierdzając, że ten album jest hymnem na cześć przetrwania gatunku, który przetrwał przez dziesięciolecia.

Sedno solowego projektu: serce bez gości.

Poza tymi epickimi współpracami, album zachowuje swoją tożsamość jako solowy projekt, przeplatając utwory z udziałem innych artystów z utworami, w których występuje tylko sam wykonawca. Utwory 3 (Twilight Zone), 4 (Onkel Mo), 6 (DYFWML), 7 (Kampfmusik) i 10 (Ein Weg zu entkommen) stanowią sedno tego solowego charakteru. Te momenty samotności są kluczowe dla zrozumienia artystycznej wizji: pozwalają Mosesowi Pelhamowi wyrazić siebie bez filtrów, potwierdzając jego status pioniera, niezależnie od efektu "odbicia" wynikającego ze współpracy. Ta klasyczna struktura narracyjna, z epickim wstępem i przestrzeniami ciszy wokalnej, podkreśla, że jakość głosu i przekazu są ważniejsze niż liczba gości.

Głosy z zewnątrz: Kelly, Steen i Peppa poszerzają horyzonty

Międzynarodowy wymiar i różnorodność stylistyczna są również eksplorowane poprzez zaproszonych artystów z zewnątrz lub z innych środowisk. Utwór 8, Callin' the Other Side, dopełnia tę otwartość, łącząc go z Michaelem Patrickiem Kelly. Utwór 12, Alles was Du brauchst, dopełnia tę otwartość, łącząc go z Cassandrą Steen i Illmat!c. Podobnie, utwór 5 łączy Peppę z Haftbefehl, tworząc interesujący kontrast między historycznym zakorzenieniem a współczesną energią. Te wybory świadczą o chęci zróżnicowania brzmienia, przy zachowaniu spójności narracyjnej.

Koniec pewnej ery: Stoll i NI-KA zamykają rozdział.

Zakończenie albumu jest równie symboliczne jak jego początek, ostatecznie zamykając pewną epokę. Ostatni utwór, Alles verschwimmt, znajdujący się na 13. pozycji na oficjalnej liście utworów, kończy projekt w atmosferze wyraźnej melancholii. Hagen Stoll i NI-KA biorą w nim udział, aby umieścić ten moment zakończenia w bogatym i pełnym szacunku dla emocji kontekście muzycznym. Ten utwór zamykający stanowi epilog dla całego albumu, przekształcając go w ceremonię pożegnalną, w której każdy utwór, od pierwszego do ostatniego, tworzy zasłużone zakończenie.

Letzte Worte wyróżnia się idealnym dopasowaniem między tytułem, datą wydania i deklarowaną intencją artysty. Podsumowuje ponad 30 lat kariery i umieszcza Mosesa Pelhama jako postać historyczną, która przetrwała dziesięciolecia zmian w danym gatunku. Ten album z 2025 roku zamyka muzyczną podróż artysty, po projekcie Live in Frankfurt 2 (koncert, 2020) i jego ostatnim albumie studyjnym EMUNA (2020). Album jest prezentowany jako prawdziwe pożegnanie jednego z wybitnych artystów niemieńskiej sceny, który pisze historię. Produkcja, skupiona na przekazie, oferuje zwięzłą długość całkowitą dla 13 utworów, pozwalając każdemu momentowi w pełni wybrzmieć.

Szczegóły techniczne

- Data premiery: 24 stycznia 2025 - Wydawca: Pelham GmbH - Utwory: 13 (41 minut 13 sekund) - Otwarcie / zamknięcie: Der Anfang vom Ende / Alles verschwimmt - Goście: Xavier Naidoo, Peppa, Haftbefehl, Michael Patrick Kelly, Böhse Onkelz, Snaga, Cassandra Steen, Illmat!c, Hagen Stoll, NI-KA - Poprzedni projekt: Live in Frankfurt 2 (koncert, 2020) - Poprzedni album studyjny: EMUNA (2020)