Nessbeal - Ne2s

Nessbeal określił swój album NE2S jako „spontané et naturel”, co odzwierciedla klasyczną strukturę albumu studyjnego: 55 minut i 13 sekund, zawierający 14 utworów, z których sześć zawiera udział innych artystów. Album, wydany 14 czerwca 2010 roku przez wytwórnie Jive Epic, 7th Magnitude, Because Éditions i Sony Music France, wpisuje się w konkretną ścieżkę artystyczną pomiędzy albumami RSC Sessions Perdues (2009) i Sélection naturelle (2011). Mimo skromnego debiutu na listach przebojów, gdzie album zajął 13. miejsce po sprzedaży około 4600 egzemplarzy w pierwszym tygodniu, brzmienie albumu opiera się na gęstej narracji, wzmocnionej strategicznymi udziałami innych artystów.

Otwierający utwór, który nadaje ton

Album natychmiast wprowadza słuchacza w swoją rzeczywistość dzięki utworowi Certifié classique, który jest pierwszym utworem (pozycja 1). Ten utwór nie tylko stanowi wstęp, ale również stanowi solidną podstawę dla całego projektu.

„Au bout de la route” feat. La Fouine

Jeśli Certifié classique rozpoczyna tę solową podróż, to Au bout de la route, znajdujący się na 5. pozycji oficjalnej listy utworów, wprowadza znaczący element współpracy z La Fouine. Jego obecność w tym konkretnym utworze umieszcza album w kontekście, w którym głos rapera jest konfrontowany i wzbogacany przez głos artysty o odmiennym charakterze. Ta współpraca to nie tylko dekoracyjny dodatek; ona zmienia teksturę wokalną utworu, potwierdzając, że Nessbeal potrafił zintegrować partnerów, którzy są w stanie przekazać jego przesłanie bez go rozcieńczania. Klasyczna struktura albumu pozwala tej współpracy "oddychać", z dala od zbyt szybkiego następstwa utworów.

Ma grosse feat. Orelsan

Na 10. pozycji, Ma grosse z Orelsanem, stanowi kolejny etap w tej eksploracji współpracy. Pojawienie się Orel sana w tym konkretnym utworze zmienia zasady gry, wprowadzając rejestr wokalny, który kontrastuje z podstawowym stylem francuskiego rapera. Nie jest to tutaj tylko suma nazwisk, ale precyzyjny wybór: Orelsan pojawia się, aby skomplikować interakcję i zaoferować niezbędną komplementarność utworowi. Ten utwór potwierdza, że album opiera się na różnorodności głosów, a nie na powtarzaniu jednego schematu. Obecność Orel sana w tym konkretnym utworze wzmacnia ideę albumu, w którym każda współpraca ma odgrywać rolę w ogólnej narracji, bez przy tym wydłużania całkowitej długości do 55 minut i 13 sekund.

Pыl imperium (występuje Indila)

Zakończenie projektu, oznaczone jako Poussière d'empire na 14. pozycji (ostatni utwór), stanowi wyraźne podsumowanie, a pojawienie się Indili nadaje mu wyjątkowy charakter. Obecność Indili na ostatnim utworze radykalnie zmienia ton zakończenia albumu, przekształcając finał w moment głębokiej refleksji. To sposób na zamknięcie cyklu rozpoczętego przez Certifié classique, ale z zupełnie innymi brzmieniami. Artysta opisuje ten album jako naturalny, a ta przejście do R&B na samym końcu potwierdza takie podejście: spontaniczność nie oznacza jednolitości, ale raczej zdolność do eksplorowania różnych światów muzycznych bez gwałtownych zmian. Album jest bezpośrednią kontynuacją poprzedniego albumu studyjnego, RSC Sessions Perdues (2009), jednocześnie otwierając drogę do kolejnego ważnego albumu, Sélection naturelle (2011). Takie strategiczne umiejscowienie pozwala Nessbealowi umocnić swoją pozycję jako wszechstronnego artysty, zanim pojawią się przyszłe współprace z takimi artystami jak La Fouine w utworze „Là où les vents nous mènent” lub Orelsan w utworze „Tous les jours dimanche”, które ukażą się odpowiednio w 2011 i 2022 roku. Album nie ogranicza się jedynie do zestawienia nazwisk, ale integruje różnorodne głosy, takie jak Bradley Jones, Evaanz i Isleym, w samą listę utworów, wzbogacając paletę dźwięków bez rozmywania głównego przesłania. Obecność sześciu utworów z udziałem innych artystów spośród czternastu świadczy o konkretnej strategii wydawniczej: każdy gość, niezależnie od tego, czy jest raperem, czy piosenkarką, taką jak Indila, odgrywa specyficzną rolę w ogólnej strukturze albumu, przekształcając NE2S w prawdziwe centrum artystyczne, gdzie spontaniczność, którą artysta deklaruje, współistnieje z rygorystyczną i przemyślaną konstrukcją. Krytyczna ocena NE2S: album, którego siłą jest zdolność do przeplatania utworów solowych z celowanymi współpracami. Jeśli niektóre utwory, takie jak Ca bouge pas lub After, mogłyby być postrzegane jako standardowe interludia w powierzchownej analizie, stanowią one integralną część 14 rzeczywistych utworów na albumie i przyczyniają się do średniej długości czterech minut na utwór. Album wyraźnie plasuje się pomiędzy dwoma ważnymi albumami studyjnymi, służąc jako pomost do Sélection naturelle, jednocześnie umacniając osiągnięcia RSC Sessions Perdues. Początkowy odbiór, choć komercyjny, z ograniczoną liczbą sprzedanych egzemplarzy, potwierdza zainteresowanie tym projektem, który nie dąży do narzucania unikalnego stylu, ale do mapowania różnorodnych obszarów dźwiękowych.

Specyfikacja techniczna

- Data wydania: 14 czerwca 2010 - Wydawca: Jive Epic - Liczba utworów: 14 (55 minut 13 sekund) - Numery katalogowe: Certifié classique / Poussière d'empire - Goście: La Fouine, Bradley Jones, Orelsan, Isleym, Evaanz, Indila - Poprzedni album: RSC Sessions Perdues (2009)