Purple - SPLAT!

Dlaczego zmieniać ludzkość, skoro można po prostu ją zaakceptować? To pytanie dręczy Splat!, dwudziesty czwarty album studyjny zespołu Deep Purple, wydany 3 lipca 2026 roku przez earMUSIC. Ten album, wykraczający poza zwykłą kompilację utworów, przedstawia się jako utrwalone w czasie spojrzenie na zespół w okresie głębokich przemian. Koniec nie jest już postrzegany jako brutalna apokalipsa, ale raczej jako metamorfoza wykraczająca poza fizyczne istnienie. To Ian Gillan jest autorem tego centralnego konceptu: zamiast opłakiwać upadek, zespół decyduje się opisać transformację. Aby to osiągnąć, zespół wybrał radykalne podejście, rezygnując z wszelkich wcześniej ustalonych planów w procesie twórczym, trwającym od 2024 do 2026 roku.

Heavy & Libre: hołd dla klasyki poprzez improwizację bez planu.

Słuchanie tej płyty od razu ujawnia powrót do dynamicznego brzmienia, które charakteryzowało złote lata zespołu, przypominając albumy Highway Star, Smoke on the Water czy Lazy. Ten powrót do korzeni to nie tylko sentymentalna podróż, ale efekt organicznego procesu, opartego na długich sesjach improwizacji na żywo. Album został wyprodukowany przez Boba Ezrina, legendarną postać, która współpracowała z takimi artystami jak Alice Cooper, Kiss czy Pink Floyd od czasu wydania Now What?! w 2013 roku. Produkcja czerpie swoją siłę z tej swobody wykonania. Album został nagrany w Sound Studio w Nashville, po fazie przygotowań w Soudcheck, a następnie zmiksowany w Anarchy Studios w Nashville i Toronto, co gwarantuje jakość dźwięku odpowiednią do tego powrotu do fundamentów hard rocka.

Arrogant Boy, Diablo, Guilt Trippin': trójka singli wydanych w 2026 roku.

Promocja albumu rozpoczęła się zgodnie z precyzyjnym i ambitnym harmonogramem już w maju 2026 roku. Pierwszy singiel, Arrogant Boy, został wydany 12 maja wraz z teledyskiem, który stanowił wizualną i dźwiękową zapowiedź tego nowego rozdziału. Dwie tygodnie później, 5 czerwca, ukazał się Diablo, a następnie Guilt Trippin' 23 czerwca, oba również z własnymi teledyskami. Te trzy utwory tworzą trójcę otwierającą, przygotowując słuchacza na bogactwo zawarte na płycie. Ilustrują one umiejętność zespołu w utrzymaniu napięcia narracyjnego, jednocześnie prezentując utwory pełne natychmiastowej energii. Ta strategia stopniowego wydawania pozwala publiczności stopniowo zapoznać się z koncepcją przemiany, jeszcze zanim oficjalnie pojawi się album, który został oficjalnie wydany 3 lipca, po wcześniejszym ogłoszeniu 6 maja.

Splat!: Zdjęcie zespołu, łączące Nashville i formaty fizyczne.

Album ten jest kontynuacją Chill Out, wydanego rok wcześniej, i stanowi drugie album studio nagrane z nowym składem, umacniając tym samym odnowioną dynamikę zespołu, przy jednoczesnym zachowaniu spójności stylistycznej zapoczątkowanej przez jego poprzednika, 1. Trajektoria zespołu Deep Purple pokazuje tutaj, jak integracja nowego muzyka harmonizuje z centralnym konceptem wymyślonym przez Iana Gillana, przekształcając koniec ludzkości nie w wydarzenie destrukcyjne, ale w metamorfozę wykraczającą poza fizyczne istnienie. Strategia promocji została wdrożona z chirurgiczną precyzją już w maju 2026 roku, trzy tygodnie przed oficjalną premierą płyty. Publikacja teledysków do utworów Arrogant Boy, Diablo i Guilt Trippin' służyła jako bezpośredni interfejs wizualny między słuchaczem a koncepcją transformacji, tworząc most narracyjny jeszcze przed dostępem do nagrań z Nashville. To podejście pozwala publiczności stopniowo przyswajać tematy poruszane na trzynastym utworze, Splat!, który zamyka całość, trwającą łącznie 50 minut i 30 sekund. Album wyróżnia się gęstą strukturą dźwiękową, w której każdy utwór, od pierwszego do ostatniego, uczestniczy w organicznej eksploracji, która narodziła się podczas długich sesji improwizacji bez ustalonego planu. Produkcja Splat! wpisuje się w historyczną kontynuację, charakteryzującą się powrotem Boba Ezrina na stanowisko producenta, kluczowego współpracownika, który towarzyszy zespołowi od albumu Now What?! w 2013 roku. Ta współpraca z legendą rocka nie jest przypadkowa: Ezrin jest znany ze swojej pracy z takimi gigantami jak Alice Cooper, Kiss i Pink Floyd, wnosząc tutaj sprawdzone doświadczenie techniczne do projektu, który wyraźnie dąży do odzyskania równowagi i radości charakterystycznych dla okresu 1969-1973. Podejście artystyczne opiera się w całości na improwizacji na żywo, bez ustalonego planu z góry, w procesie, w którym Ian Gillan przejął rolę przewodnika całego wokalu w obrębie surowego materiału, który powstał podczas długich sesji nagraniowych. Album został pomyślany jako konceptualna metamorfoza, a nie apokaliptyczna opowieść, eksplorująca koniec ludzkości poprzez pryzmat transformacji wykraczającej poza fizyczne istnienie. Po fazie preprodukcji w Soudcheck w Nashville, sesje nagraniowe odbyły się w Sound Studio w tym samym mieście, a następnie nastąpiło miksowanie w Anarchy Studios w Nashville i Toronto. Ta gęsta struktura dźwiękowa obejmuje trzynaście utworów, trwających łącznie 50 minut i 30 sekund, oferując podróż, która rozpoczyna się od otwierającego utworu Arrogant Boy i kończy się utworami Splat!. Album jest dostępny w różnych formatach fizycznych, w tym w limitowanej edycji, zawierającej nagrania z trasy koncertowej z 2024 roku oraz CD 7-calowy zawierający niepublikowany utwór Guinnesis, co podkreśla ambicję zespołu, aby zachować wymiar materialny, pomimo jego statusu nieustannego uczestnika współczesnej sceny hard rockowej. Poza pojedynczymi utworami, Splat! wyróżnia się swoją fizyczną obecnością i strukturą dźwiękową. Album zawiera trzynaście utworów, trwających łącznie 50 minut i 30 sekund, oferując spójną ścieżkę słuchania, która rozpoczyna się od utworu otwierającego Arrogant Boy i kończy się utworem zamykającym Splat!. To wydanie jest dostępne w wielu formatach fizycznych: podwójny winyl w kolorze czarnym, fioletowym lub przezroczystym żółtym, CD digisleeve, płyta z obrazkiem i kaseta. Dla najbardziej wymagających kolekcjonerów dostępna jest limitowana edycja, zawierająca nagrania z trasy koncertowej z 2024 roku oraz CD 7-calowy zawierający niepublikowany utwór Guinnesis. Ta różnorodność nośników świadczy o ambicji zespołu, aby zachować wymiar materialny i rzemieślniczy, nawet w kontekście muzycznym zdominowanym przez cyfryzację. Dzięki temu dwudziestemu czwartemu albumowi studyjnemu, Deep Purple potwierdza swój status nieustannego uczestnika sceny, udowadniając, że nadal potrafi zaskakiwać, reinventując własną historię, nie uciekając w nostalgię.

Specyfikacja techniczna

- Data premiery: 3 lipca 2026 - Wydawca: earMUSIC - Utwory: 13 (50 minut 30 sekund) - Otwarcie / zamknięcie: Arrogant Boy / Splat! - Poprzedni album: Chill Out (2025)