Russ Millions - Perseverance

Album "Bad Habits" otwiera drzwi, ale nigdy nie ujawnia, kto kryje się za tym pseudonimem. Ta niejednoznaczność od razu przenosi się na kolejne tytuły: "Cardi B", "Avengers" czy "City Girls". Te nazwy własne, umieszczone na liście utworów bez żadnej wzmianki o autorach lub producentach, sugerują strategię, w której prestiż marek przesłania oryginalną twórczość. Album trwa 33 minuty i 15 sekund i zawiera 14 utworów, tworząc dużą gęstość dźwięku, która bardziej męczy niż oświeca, już od pierwszych sekund odsłuchu.

"Avengers": kiedy kolektyw przytłumia główny głos.

Szósty utwór na płycie, zatytułowany „Avengers”, uosabia to napięcie między masą a indywidualnością. Tytuł ten łączy w sobie grupę uznanych artystów, o czym świadczy lista utworów: ArrDee, Krept & Konan, D Double E, Suggz, Kasst 8, Scorcher i Reekz. Obecność tych nazw sugeruje chęć przesycenia, w której każdy głos stara się zrekompensować potencjalnie osłabioną ekspresję liryczną. Konkretny wkład tej ekipy jest podwójny: z jednej strony, historyczna wiarygodność ArrDee i Krept & Konan, którzy już wcześniej współpracowali z Russ Millions przy utworach „No Diddy” (SHYLO, 2024) i „Pisces” (One of a Kind, 2023), nadaje utworowi natychmiastowy prestiż. Z drugiej strony, mnogość nazwisk tworzy efekt rozproszenia, który może zaciemnić indywidualny styl solisty, zastępując go jednolitym, ale pozbawionym osobowości chórem. W tym właśnie momencie strategia „masy” osiąga swój punkt kulminacyjny: 14 utworów w 33 minuty, przy bardzo szybkim tempie, gdzie każda sekunda się liczy, ale gdzie poczucie prywatności wydaje się stale naruszane przez innych.

Pumping Gas z Marnz Malone: potwierdzona współpraca, ale bez wyraźnego kontekstu.

Utwór zatytułowany „Pumping Gas” przedstawia Marnz Malone jako centralną postać w projekcie, który ma na celu podniesienie prestiżu, ale nie zawsze wiąże się to z silnym zaangażowaniem artysty głównego. Obecność uznanego artysty w tym utworze ilustruje ogólną tendencję płyty: preferowanie dużych współprac, aby ukryć wciąż kształtującą się tożsamość. Jednak takie podejście rodzi ryzyko strukturalne: choć każda współpraca ma na celu urozmaicenie brzmienia, żadna z nich nie pozwala na wykreowanie własnej, odrębnej ścieżki artystycznej. Utwór działa jak wirtualna ekspozycja, w której jakość indywidualnego flow czasami ustępuje miejsca prostemu zestawieniu nazwisk, co potwierdza, że gęstość narracyjna jest często wynikiem wielu współprac, a nie spójnej opowieści.

„Party In Poland feat. Malik Montana”: czwarta piosenka, która zawiera wiele nazwisk.

„Disappear” z YD Muni: dziesiąty utwór, w którym gęstość brzmienia nie rekompensuje braku wartościowej produkcji.

Utwór numer 10, „Disappear”, z udziałem YD Muni, stanowi punkt kulminacyjny w tym wyścigu o ilość. Między utworami „Purge” z Twin S, 36 i Buni, a kolejnym utworem „Littest”, wyczuwalne jest zmęczenie. Całkowity czas trwania albumu, 33 minuty i 15 sekund, dla 14 utworów, sugeruje szybkie tempo, ale to tempo staje się przytłaczające, gdy każdy utwór wydaje się musieć uzasadniać swoją obecność jedynie dzięki nazwisku gościa. Podsumowanie jest jednoznaczne: album stanowi etap po wcześniejszych współpracach ArrDee z Krept & Konan, ale nie udaje mu się wyjść poza ramy tych wcześniejszych doświadczeń i zaoferować czegoś nowego.

Podsumowanie: krótki album, pozbawiony wyraźnego charakteru.

Strategia oparcia się na współpracy, mająca na celu maksymalne wykorzystanie potencjału, wykracza daleko poza proste współprace z artystami o dużym prestiżu, obejmując wiele znanych nazwisk na liście utworów. Fakt, że sześć utworów zawiera gościnne występy, świadczy o tym, że album Perseverance funkcjonuje jako prawdziwa, żywa encyklopedia francuskiego i międzynarodowego rapu, gdzie każdy gość wnosi swój własny, charakterystyczny dźwięk, niekoniecznie integrując się w spójną całość. Od Marnz Malone w utworze „Pumping Gas” po Buni w „Purge”, a także występy D Double E i Suggz w projekcie „Avengers”, gęstość nazwisk osiąga szczyty, co sprawia, że słuchanie staje się serią echa, a nie spójnym dialogiem. Jednak ta chęć zgromadzenia tak wielu talentów w tak krótkim czasie – 14 utworów na zaledwie 33 minuty – tworzy szalony rytm, w którym indywidualna jakość każdego wykonania może zostać poświęcona na ołtarzu ilości. Zakończenie albumu utworem „Overdose” potwierdza tę obserwację: po zaproszeniu tak wielu różnych głosów, płyta kończy się w sposób sugerujący, że ta masowa akumulacja współprac jest bardziej obciążeniem niż atutem, pozostawiając słuchacza z wrażeniem, że przelatywał obok wielu talentów, nigdy się nie zatrzymując, aby naprawdę posłuchać tego, który powinien być w centrum projektu.

Perseverance kończy się utworem "Overdose", ostatnią ścieżką na płycie, pozostawiając gorzki posmak. Ten utwór zamykający zamyka opowieść, w której osobisty styl artysty zniknął pomiędzy pierwszym a ostatnim gościnnym występem. Album zawiera 14 utworów, trwających łącznie 33 minuty i 15 sekund, z 6 potwierdzonymi udziałami innych artystów, ale ta obfitość nie przekłada się na bogactwo artystyczne. Nadmierne poleganie na znanych nazwiskach, a nie na oryginalnych kompozycjach, osłabia tożsamość Russ Millions, zwłaszcza w kontekście, w którym w 2025 roku wyda kolejny album, Personal (Slowed), po serii albumów wydanych w latach 2023 i 2024. Produkcja pozostaje niezauważalna, ustępując miejsca występom, ale te ostatnie często są przyćmione samą obecnością zaproszonych gości. Ostatecznie, ta gęsta płyta stawia słuchaczowi kluczowe pytanie: czy można jeszcze mówić o sztuce, gdy każdy utwór jest zaproszeniem do słuchania innych, a nie do docenienia tego, który inicjuje tę interakcję?

Informacje techniczne

- Data premiery: 26 czerwca 2026 - Wydawca: APLCO - Liczba utworów: 14 (33 min 15 s) - Utwór otwierający / zamykający: Bad Habits / Overdose - Goście: Marnz Malone, Malik Montana, ArrDee, Krept & Konan, D Double E, Suggz, Kasst 8, Scorcher, Reekz, Dopebwoy, YD Muni, Twin S… - Poprzedni album: Personal (Slowed) (2025)