Solange - When I Get Home

Solange Knowles wraca do swoich korzeni z albumem When I Get Home, czwartym albumem studyjnym, wydanym 1 marca 2019 roku, będącym bezpośrednią kontynuacją A Seat at the Table. Ten album koncepcyjny zagłębia się w intymność rodzinnego domu i dziedzictwa, czerpiąc inspirację z wspomnień z dzieciństwa w Houston. Produkcja łączy w sobie wiele różnorodnych talentów, łącząc muzykę jazzową, R&B i inne gatunki, tworząc bogaty świat, w którym każdy detal ma znaczenie.

Almeda, współpraca z Playboi Carti, która dodaje projektowi element współczesnego rapu.

Na albumie Almeda Solange Knowles zaprasza Playboia Carti do współpracy. Obecność tego znanego gościa dodaje projektowi wymiar współpracy z artystą współczesnego rapu. Produkcją zajęli się Pharrell Williams i John Carroll Kirby, a Solange Knowles odpowiada za główną wizję artystyczną. Dodanie tego obcego głosu wzbogaca utwór, wprowadzając dodatkową warstwę wokalną, tworząc interesujący kontrast z intymnym światem, który zwykle artystka eksploruje.

My Skin My Logo, utwór, który bada tożsamość we współpracy z Gucci Mane, wzmacniając eksperymentalny charakter albumu.

Utwór My Skin My Logo stanowi ważny krok w eksploracji tożsamości, a jego powstanie to efekt współpracy z Gucci Mane. Ta współpraca z artystą eksperymentalnego rapu wzmacnia eksperymentalny charakter albumu. Produkcja została zapewniona przez Jamire'a Williamsa, Johna Carrolla Kirby'ego i Solange Knowles, a Steve Lacy i Tyler, The Creator również wnieśli swój wkład. Utwór wpisuje się w koncepcję otwarcia się na różnorodne głosy, które wzbogacają projekt o unikalną różnorodność wokalną.

Nothing Without Intention, interludium wyprodukowane przez Julez Smitha II, które dodaje warstwę teksturalności wokalnej.

Album zawiera kilka interludów, w tym Nothing Without Intention. W tym utworze Solange Knowles i Julez Smith II pełnią rolę producentów. Ten wkład producenta dodaje warstwę teksturalną do interludium. Obecność dodatkowych głosów, takich jak głosy Giovanni Cortez, Amber Venerable i Raquel Egbuonu, uzupełnia to podejście oparte na współpracy, które stawia na subtelne detale.

Produkcja charakteryzująca się różnorodnością talentów.

Produkcja albumu When I Get Home charakteryzuje się imponującą różnorodnością producentów. Solange Knowles współpracuje z szerokim gronem artystów, w tym z takimi ikonami jak Pharrell Williams, Tyler, The Creator, Sampha i Dev Hynes (Devonte). Do stworzenia brzmienia albumu przyczyniają się również producenci tacy jak John Carroll Kirby i Chassol. Wykorzystanie instrumentów klawiszowych, syntezatorów Moog i basów przez artystów takich jak Peter Lee Johnson i Raphael Saadiq dodaje kompozycjom bogactwa teksturalnego. Interludia są produkowane przez Solange Knowles, Julez Smith II lub Standing On The Corner, natomiast główne utwory korzystają z różnorodnych podejść produkcyjnych.

Krytyczne uznanie za unikalne podejście artystyczne

Album spotkał się z uznaniem za swoje eksperymentalne podejście i umiejętność łączenia wpływów jazzu, R&B i innych gatunków. Uważany jest za udane kontynuację znakomitego A Seat at the Table, opisanego jako arcydzieło i album konceptualny w jego najczystszej formie, w którym każdy detal jest wart docenienia. Solange demonstruje swój talent w operowaniu soulowymi melodiami, co potwierdza status tego albumu jako kompletnego dzieła składającego się z 18 utworów, stanowiącego ważny etap w karierze artystki.