Soulja Boy - Big Draco

BOP! nie stara się zaskoczyć skomplikowaną strukturą, ale bezpośrednim przekazem. Ten utwór otwierający określa zasady gry Big Draco już od pierwszej sekundy: tutaj wkraczamy w świat "swagu", surowego i bezpośredniego, gdzie surowa produkcja nadaje ton, zanim jeszcze słowa nabiorą kształtu. Soulja Boy (DeAndre Cortez Way) ponownie potwierdza swoją chęć pozostania panem swojego świata dźwiękowego, z dala od dopracowanych aranżacji, które często charakteryzują albumy produkowane przez duże wytwórnie.

Bow Wow vs. Soulja Boy feat. Bow Wow: konfrontacja ze starszą gwiazdą.

Jednak album nie ogranicza się do samotnej postawy. Na Bow Wow vs. Soulja Boy pojawia się fundamentalne napięcie między estetyką "low-fi", która stanowi fundament tożsamości artysty, a nagłym wprowadzeniem znanej postaci w kulturze hip-hop. Bow Wow nie pojawia się tutaj tylko jako dodatkowy element dźwiękowy, ale ma reprezentować epokę, w której rap z południa Stanów otworzył się na wielkie gwiazdy pop-rapu, tworząc natychmiastowy kontrast z intymnością utworów solowych. Ta współpraca działa jak powiększalnik: przypomina, że Soulja Boy zawsze poruszał się pomiędzy projektami niezależnymi a komercyjnymi spotkaniami, które czasami mogą zakłócać jego spójność stylistyczną.

Trappin So Hard feat. Desiigner: wprowadzenie popowego brzmienia i bardziej dopracowanej produkcji.

Wydaje się, że produkcja w tym miejscu ewoluuje w kierunku bardziej dopracowanego formatu, mniej zdominowanego przez surowe brzmienia elektroniczne, które dominowały na jego pierwszych albumach. Desiigner dodaje swój charakterystyczny głos, osadzając utwór w przystępnym gatunku pop-rap, co stanowi kontrast z podejściem "zrób to sam" Soulja Boy'a. Ten moment stanowi próbę integracji z szerszymi kręgami, gdzie klarowność melodyczna częściowo zastępuje zwykłą złożoność rytmiczną, charakterystyczną dla początków rapu południowego.

10 Girls In The Lobby feat. Omarion: moment blasku, który kontrastuje z resztą albumu.

Tematyka albumu 10 Girls In The Lobby jest jeszcze bardziej wyraźna. Omarion wprowadza tu estetykę glamour, niemal filmową w swoim zamierzeniu, która bezpośrednio kontrastuje z realizmem pozostałych utworów. Ten utwór działa jako celowy kontrapunkt: tam, gdzie BOP! mówił o ulicy i autentyczności, tutaj produkcja otacza się wizualnymi i dźwiękowymi kodami związanymi z luksusem i przepychem. Obecność Omariona wzmacnia ten obraz materialnego sukcesu, ale także pewien dystans wobec korzeni "swagu", które stanowią fundament reszty albumu.

I Was The First Rapper: autobiograficzne zakończenie, które zamyka cały cykl.

Zakończenie albumu to utwór o charakterze autobiograficznym, zatytułowany I Was The First Rapper. Ten utwór nie zawiera żadnych gościnnych występów i wpisuje się w logicę ponownego podkreślenia historycznego znaczenia, w kontraście do chwilowych współprac. Pełni on rolę punktu odniesienia, przypominając, że wszystkie te otwarcie na współpracę z zewnętrznymi partnerami nie powinny zaciemniać osobistej drogi artysty. Tytuł zamyka album na nutę, która nawiązuje do jego początków i statusu pioniera, zamykając w ten sposób narracyjną pętlę, w której współprace służą przede wszystkim wzmocnieniu indywidualnej tożsamości Soulja Boy'a.

Informacje techniczne

- Data wydania: 28 lipca 2021 - Wydawca: Universal Music Group, Interscope Records - Liczba utworów: 12 (26 minut 59 sekund) - Utwór otwierający / zamykający: BOP! / I Was The First Rapper - Goście: Bow Wow, Tadoe, Desiigner, Omarion - Poprzedni album: Soulja World (2021)